1. ὁ Ἰδουμαία ὅδε λέγω κύριος οὐ εἰμί ἔτι σοφία ἐν Θαιμαν ἀπόλλυμι βουλή ἐκ συνετός οἴχομαι σοφία αὐτός
2. ἀπατάω ὁ τόπος αὐτός βαθύνω εἰς κάθισις ὁ κατοικέω ἐν Δαιδαν ὅτι δύσκολος ποιέω ἄγω ἐπί αὐτός ἐν χρόνος ὅς ἐπισκέπτομαι ἐπί αὐτός
3. ὅτι τρυγητής ἔρχομαι σύ οὐ καταλείπω σύ κατάλειμμα ὡς κλέπτης ἐν νύξ ἐπιτίθημι χείρ αὐτός
4. ὅτι ἐγώ κατασύρω ὁ Ἠσαῦ ἀνακαλύπτω ὁ κρυπτός αὐτός κρύπτω οὐ μή δύναμαι ὄλλυμι διά χείρ ἀδελφός αὐτός καί γείτων αὐτός καί οὐ εἰμί
5. ὑπολείπω ὀρφανός σύ ἵνα ζάω καί ἐγώ ζάω καί χήρα ἐπί ἐγώ πείθω
6. ὅτι ὅδε λέγω κύριος ὅς οὐ εἰμί νόμος πίνω ὁ ποτήριον πίνω καί σύ ἀθῳόω οὐ μή ἀθῳόω ὅτι πίνω πίνω
7. ὅτι κατά ἐμαυτοῦ ὄμνυμι λέγω κύριος ὅτι εἰς ἄβατος καί εἰς ὀνειδισμός καί εἰς κατάρασις εἰμί ἐν μέσος αὐτός καί πᾶς ὁ πόλις αὐτός εἰμί ἔρημος εἰς αἰών
8. ἀκοή ἀκούω παρά κύριος καί ἄγγελος εἰς ἔθνος ἀποστέλλω συνάγω καί παραγίνομαι εἰς αὐτός ἀνίστημι εἰς πόλεμος
9. μικρός δίδωμι σύ ἐν ἔθνος εὐκαταφρόνητος ἐν ἄνθρωπος
10. ὁ παιγνία σύ ἐγχειρέω σύ ἰταμία καρδία σύ καταλύω τρυμαλιά πέτρος συλλαμβάνω ἰσχύς βουνός ὑψηλός ὅτι ὑψόω ὥσπερ ἀετός νοσσία αὐτός ἐκεῖθεν καθαιρέω σύ
11. καί εἰμί ὁ Ἰδουμαία εἰς ἄβατος πᾶς ὁ παραπορεύομαι ἐπί αὐτός συρίζω
12. ὥσπερ καταστρέφω Σόδομα καί Γόμορρα καί ὁ πάροικος αὐτός λέγω κύριος παντοκράτωρ οὐ μή καθίζω ἐκεῖ ἄνθρωπος καί οὐ μή ἐνοικέω ἐκεῖ υἱός ἄνθρωπος
13. ἰδού ὥσπερ λέων ἀναβαίνω ἐκ μέσος ὁ Ἰορδάνης εἰς τόπος Αιθαμ ὅτι ταχύς ἐκδιώκω αὐτός ἀπό αὐτός καί ὁ νεανίσκος ἐπί αὐτός ἐφίστημι ὅτι τίς ὥσπερ ἐγώ καί τίς ἀνθίστημι ἐγώ καί τίς οὗτος ποιμήν ὅς ἵστημι κατά πρόσωπον ἐγώ
14. διά οὗτος ἀκούω βουλή κύριος ὅς βουλεύω ἐπί ὁ Ἰδουμαία καί λογισμός αὐτός ὅς λογίζομαι ἐπί ὁ κατοικέω Θαιμαν ἐάν μή συμψάω ὁ ἐλαχύς ὁ πρόβατον ἐάν μή ἀβατόομαι ἐπί αὐτός κατάλυσις αὐτός
15. ὅτι ἀπό φωνή πτῶσις αὐτός σείω ὁ γῆ καί κραυγή σύ ἐν θάλασσα ἀκούω
16. ἰδού ὥσπερ ἀετός ὁράω καί ἐκτείνω ὁ πτέρυξ ἐπί ὀχύρωμα αὐτός καί εἰμί ὁ καρδία ὁ ἰσχυρός ὁ Ἰδουμαία ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὡς καρδία γυνή ὠδίνω
17. ὁ υἱός Αμμων οὕτω λέγω κύριος μή υἱός οὐ εἰμί ἐν Ἰσραήλ ἤ παραλαμβάνω οὐ εἰμί αὐτός διά τίς παραλαμβάνω Μελχομ ὁ Γάδ καί ὁ λαός αὐτός ἐν πόλις αὐτός ἐνοικέω
18. διά οὗτος ἰδού ἡμέρα ἔρχομαι φημί κύριος καί ἀκουτίζω ἐπί Ραββαθ θόρυβος πόλεμος καί εἰμί εἰς ἄβατος καί εἰς ἀπώλεια καί βωμός αὐτός ἐν πῦρ κατακαίω καί παραλαμβάνω Ἰσραήλ ὁ ἀρχή αὐτός
19. ἀλαλάζω Εσεβων ὅτι ὄλλυμι Γαι κράζω θυγάτηρ Ραββαθ περιζώννυμι σάκκος καί ἐπιλημπτεύομαι καί κόπτω ἐπί Μελχομ ὅτι ἐν ἀποικία βαδίζω ὁ ἱερεύς αὐτός καί ὁ ἄρχων αὐτός ἅμα
20. τίς ἀγαλλιάω ἐν ὁ πεδίον Ενακιμ θυγάτηρ ἰταμία ὁ πείθω ἐπί θησαυρός αὐτός ὁ λέγω τίς εἰσέρχομαι ἐπί ἐγώ
21. ἰδού ἐγώ φέρω φόβος ἐπί σύ λέγω κύριος ἀπό πᾶς ὁ περίοικος σύ καί διασπείρω ἕκαστος εἰς πρόσωπον αὐτός καί οὐ εἰμί ὁ συνάγω
23. ὁ Κηδαρ βασίλισσα ὁ αὐλή ὅς πατάσσω Ναβουχοδονοσορ βασιλεύς Βαβυλών οὕτω λέγω κύριος ἀνίστημι καί ἀναβαίνω ἐπί Κηδαρ καί πίμπλημι ὁ υἱός Κεδεμ
24. σκηνή αὐτός καί πρόβατον αὐτός λαμβάνω ἱμάτιον αὐτός καί πᾶς ὁ σκεῦος αὐτός καί κάμηλος αὐτός λαμβάνω ἑαυτοῦ καί καλέω ἐπί αὐτός ἀπώλεια κυκλόθεν
25. φεύγω λίαν βαθύνω εἰς κάθισις κάθημαι ἐν ὁ αὐλή ὅτι βουλεύω ἐπί σύ βασιλεύς Βαβυλών βουλή καί λογίζομαι ἐπί σύ λογισμός
26. ἀνίστημι καί ἀναβαίνω ἐπί ἔθνος εὐσταθής κάθημαι εἰς ἀναψυχή ὅς οὐ εἰμί θύρα οὐ βάλανος οὐ μοχλός μόνος καταλύω
27. καί εἰμί κάμηλος αὐτός εἰς προνομή καί πλῆθος κτῆνος αὐτός εἰς ἀπώλεια καί λικμάω αὐτός πᾶς πνεῦμα κείρω πρό πρόσωπον αὐτός ἐκ πᾶς πέραν αὐτός φέρω ὁ τροπή αὐτός λέγω κύριος
28. καί εἰμί ὁ αὐλή διατριβή στρουθός καί ἄβατος ἕως αἰών οὐ μή καθίζω ἐκεῖ ἄνθρωπος καί οὐ μή κατοικέω ἐκεῖ υἱός ἄνθρωπος
29. ὁ Δαμασκός καταισχύνω Ημαθ καί Αρφαδ ὅτι ἀκούω ἀκοή πονηρός ἐξίστημι θυμόω ἀναπαύω οὐ μή δύναμαι
30. ἐκλύω Δαμασκός ἀποστρέφω εἰς φυγή τρόμος ἐπιλαμβάνω αὐτός
31. πῶς οὐχί ἐγκαταλείπω πόλις ἐμός κώμη ἀγαπάω
32. διά οὗτος πίπτω νεανίσκος ἐν πλατύς σύ καί πᾶς ὁ ἀνήρ ὁ πολεμιστής σύ πίπτω φημί κύριος
33. καί καίω πῦρ ἐν τεῖχος Δαμασκός καί κατεσθίω ἄμφοδον υἱός Αδερ
| 
