1. ἐν ὁ χρόνος ἐκεῖνος λέγω κύριος εἰμί εἰς θεός ὁ γένος Ἰσραήλ καί αὐτός εἰμί ἐγώ εἰς λαός
2. οὕτω λέγω κύριος εὑρίσκω θερμός ἐν ἔρημος μετά ὄλλυμι ἐν μάχαιρα βαδίζω καί μή ὄλλυμι ὁ Ἰσραήλ
3. κύριος πόρρωθεν ὁράω αὐτός ἀγάπησις αἰώνιος ἀγαπάω σύ διά οὗτος ἕλκω σύ εἰς οἰκτίρημα
4. ἔτι οἰκοδομέω σύ καί οἰκοδομέω παρθένος Ἰσραήλ ἔτι λαμβάνω τύμπανον σύ καί ἐξέρχομαι μετά συναγωγή παίζω
5. ἔτι φυτεύω ἀμπελών ἐν ὄρος Σαμάρεια φυτεύω καί αἰνέω
6. ὅτι εἰμί ἡμέρα κλῆσις ἀπολογέομαι ἐν ὄρος Ἐφραίμ ἀνίστημι καί ἀναβαίνω εἰς Σιών πρός κύριος ὁ θεός ἐγώ
7. ὅτι οὕτω λέγω κύριος ὁ Ἰακώβ εὐφραίνω καί χρεμετίζω ἐπί κεφαλή ἔθνος ἀκουστός ποιέω καί αἰνέω λέγω σῴζω κύριος ὁ λαός αὐτός ὁ κατάλοιπος ὁ Ἰσραήλ
8. ἰδού ἐγώ ἄγω αὐτός ἀπό βορέας καί συνάγω αὐτός ἀπό ἔσχατος ὁ γῆ ἐν ἑορτή φασεκ καί τεκνοποιέω ὄχλος πολύς καί ἀποστρέφω ὧδε
9. ἐν κλαυθμός ἐξέρχομαι καί ἐν παράκλησις ἀνάγω αὐτός αὐλίζομαι ἐπί διῶρυξ ὕδωρ ἐν ὁδός ὀρθός καί οὐ μή πλανάω ἐν αὐτός ὅτι γίνομαι ὁ Ἰσραήλ εἰς πατήρ καί Ἐφραίμ πρωτότοκος ἐγώ εἰμί
10. ἀκούω λόγος κύριος ἔθνος καί ἀναγγέλλω εἰς νῆσος ὁ μακρός λέγω ὁ λικμάω ὁ Ἰσραήλ συνάγω αὐτός καί φυλάσσω αὐτός ὡς ὁ βόσκω ὁ ποίμνιον αὐτός
11. ὅτι λυτρόω κύριος ὁ Ἰακώβ ἐξαιρέω αὐτός ἐκ χείρ στερεός αὐτός
12. καί ἥκω καί εὐφραίνω ἐν ὁ ὄρος Σιών καί ἥκω ἐπί ἀγαθός κύριος ἐπί γῆ σῖτος καί οἶνος καί καρπός καί κτῆνος καί πρόβατον καί εἰμί ὁ ψυχή αὐτός ὥσπερ ξύλον ἔγκαρπος καί οὐ πεινάω ἔτι
13. τότε χαίρω παρθένος ἐν συναγωγή νεανίσκος καί πρεσβύτης χαίρω καί στρέφω ὁ πένθος αὐτός εἰς χαρμονή καί ποιέω αὐτός εὐφραίνω
14. μεγαλύνω καί μεθύσκω ὁ ψυχή ὁ ἱερεύς υἱός Λευί καί ὁ λαός ἐγώ ὁ ἀγαθός ἐγώ ἐμπίπλημι
15. οὕτω λέγω κύριος φωνή ἐν Ραμα ἀκούω θρῆνος καί κλαυθμός καί ὀδυρμός αχήλ ἀποκλαίω οὐ θέλω παύω ἐπί ὁ υἱός αὐτός ὅτι οὐ εἰμί
16. οὕτω λέγω κύριος διαλείπω ὁ φωνή σύ ἀπό κλαυθμός καί ὁ ὀφθαλμός σύ ἀπό δάκρυον σύ ὅτι εἰμί μισθός ὁ σός ἔργον καί ἐπιστρέφω ἐκ γῆ ἐχθρός
18. ἀκοή ἀκούω Ἐφραίμ ὀδύρομαι παιδεύω ἐγώ καί παιδεύω ἐγώ ὥσπερ μόσχος οὐ διδάσκω ἐπιστρέφω ἐγώ καί ἐπιστρέφω ὅτι σύ κύριος ὁ θεός ἐγώ
19. ὅτι ὕστερος αἰχμαλωσία ἐγώ μετανοέω καί ὕστερος ὁ γινώσκω ἐγώ στενάζω ἐπί ἡμέρα αἰσχύνη καί ὑποδείκνυμι σύ ὅτι λαμβάνω ὀνειδισμός ἐκ νεότης ἐγώ
20. υἱός ἀγαπητός Ἐφραίμ ἐγώ παιδίον ἐντρυφάω ὅτι ἀντί ὅς ὁ λόγος ἐγώ ἐν αὐτός μνεία μιμνῄσκομαι αὐτός διά οὗτος σπεύδω ἐπί αὐτός ἐλεέω ἐλεέω αὐτός φημί κύριος
21. ἵστημι σεαυτοῦ Σιών ποιέω τιμωρία δίδωμι καρδία σύ εἰς ὁ ὦμος ὁδός ὅς πορεύομαι ἀποστρέφω παρθένος Ἰσραήλ ἀποστρέφω εἰς ὁ πόλις σύ πενθέω
22. ἕως πότε ἀποστρέφω θυγάτηρ ἀτιμόω ὅτι κτίζω κύριος σωτηρία εἰς καταφύτευσις καινός ἐν σωτηρία περιέρχομαι ἄνθρωπος
23. οὕτω λέγω κύριος ἔτι λέγω ὁ λόγος οὗτος ἐν γῆ Ἰούδας καί ἐν πόλις αὐτός ὅταν ἀποστρέφω ὁ αἰχμαλωσία αὐτός εὐλογέω κύριος ἐπί δίκαιος ὄρος ὁ ἅγιος αὐτός
24. καί ἐνοικέω ἐν ὁ πόλις Ἰούδας καί ἐν πᾶς ὁ γῆ αὐτός ἅμα γεωργός καί αἴρω ἐν ποίμνιον
25. ὅτι μεθύσκω πᾶς ψυχή διψάω καί πᾶς ψυχή πεινάω ἐμπίπλημι
26. διά οὗτος ἐξεγείρω καί ὁράω καί ὁ ὕπνος ἐγώ ἡδύς ἐγώ γίνομαι
27. διά οὗτος ἰδού ἡμέρα ἔρχομαι φημί κύριος καί σπείρω ὁ Ἰσραήλ καί ὁ Ἰούδας σπέρμα ἄνθρωπος καί σπέρμα κτῆνος
28. καί εἰμί ὥσπερ γρηγορέω ἐπί αὐτός καθαιρέω καί κακόω οὕτω γρηγορέω ἐπί αὐτός ὁ οἰκοδομέω καί καταφυτεύω φημί κύριος
29. ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος οὐ μή λέγω ὁ πατήρ ἐσθίω ὄμφαξ καί ὁ ὀδούς ὁ τέκνον αἱμωδιάω
30. ἀλλά ἤ ἕκαστος ἐν ὁ ἑαυτοῦ ἁμαρτία ἀποθνῄσκω καί ὁ ἐσθίω ὁ ὄμφαξ αἱμωδιάω ὁ ὀδούς αὐτός
31. ἰδού ἡμέρα ἔρχομαι φημί κύριος καί διατίθημι ὁ οἶκος Ἰσραήλ καί ὁ οἶκος Ἰούδας διαθήκη καινός
32. οὐ κατά ὁ διαθήκη ὅς διατίθημι ὁ πατήρ αὐτός ἐν ἡμέρα ἐπιλαμβάνω ἐγώ ὁ χείρ αὐτός ἐξάγω αὐτός ἐκ γῆ Αἴγυπτος ὅτι αὐτός οὐ ἐμμένω ἐν ὁ διαθήκη ἐγώ καί ἐγώ ἀμελέω αὐτός φημί κύριος
33. ὅτι οὗτος ὁ διαθήκη ὅς διατίθημι ὁ οἶκος Ἰσραήλ μετά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος φημί κύριος δίδωμι δίδωμι νόμος ἐγώ εἰς ὁ διάνοια αὐτός καί ἐπί καρδία αὐτός γράφω αὐτός καί εἰμί αὐτός εἰς θεός καί αὐτός εἰμί ἐγώ εἰς λαός
34. καί οὐ μή διδάσκω ἕκαστος ὁ πολίτης αὐτός καί ἕκαστος ὁ ἀδελφός αὐτός λέγω γινώσκω ὁ κύριος ὅτι πᾶς οἶδα ἐγώ ἀπό μικρός αὐτός καί ἕως μέγας αὐτός ὅτι ἵλεως εἰμί ὁ ἀδικία αὐτός καί ὁ ἁμαρτία αὐτός οὐ μή μιμνῄσκομαι ἔτι
35. ἐάν ὑψόω ὁ οὐρανός εἰς ὁ μετέωρος φημί κύριος καί ἐάν ταπεινόω ὁ ἔδαφος ὁ γῆ κάτω καί ἐγώ οὐ ἀποδοκιμάζω ὁ γένος Ἰσραήλ φημί κύριος περί πᾶς ὅς ποιέω
36. οὕτω λέγω κύριος ὁ δίδωμι ὁ ἥλιος εἰς φῶς ὁ ἡμέρα σελήνη καί ἀστήρ εἰς φῶς ὁ νύξ καί κραυγή ἐν θάλασσα καί βομβέω ὁ κῦμα αὐτός κύριος παντοκράτωρ ὄνομα αὐτός
37. ἐάν παύω ὁ νόμος οὗτος ἀπό πρόσωπον ἐγώ φημί κύριος καί ὁ γένος Ἰσραήλ παύω γίνομαι ἔθνος κατά πρόσωπον ἐγώ πᾶς ὁ ἡμέρα
38. ἰδού ἡμέρα ἔρχομαι φημί κύριος καί οἰκοδομέω πόλις ὁ κύριος ἀπό πύργος Αναμεηλ ἕως πύλη ὁ γωνία
39. καί ἐξέρχομαι ὁ διαμέτρησις αὐτός ἀπέναντι αὐτός ἕως βουνός Γαρηβ καί περικυκλόω κύκλος ἐκ ἐκλεκτός λίθος
40. καί πᾶς ασαρημωθ ἕως ναχαλ Κεδρών ἕως γωνία πύλη ἵππος ἀνατολή ἁγίασμα ὁ κύριος καί οὐκέτι οὐ μή ἐκλείπω καί οὐ μή καθαιρέω ἕως ὁ αἰών
| 
