1. γίνομαι δέ ὡς ὁ ἡμέρα οὗτος καί ἔρχομαι ὁ ἄγγελος ὁ θεός παρίστημι ἔναντι κύριος καί ὁ διάβολος ἔρχομαι ἐν μέσος αὐτός παρίστημι ἐναντίον ὁ κύριος
2. καί λέγω ὁ κύριος ὁ διάβολος πόθεν σύ ἔρχομαι τότε λέγω ὁ διάβολος ἐνώπιον ὁ κύριος διαπορεύομαι ὁ ὑπό οὐρανός καί ἐμπεριπατέω ὁ σύμπας πάρειμι
3. λέγω δέ ὁ κύριος πρός ὁ διάβολος προσέχω οὖν ὁ θεράπων ἐγώ Ἰώβ ὅτι οὐ εἰμί κατά αὐτός ὁ ἐπί ὁ γῆ ἄνθρωπος ἄκακος ἀληθινός ἄμεμπτος θεοσεβής ἀπέχω ἀπό πᾶς κακός ἔτι δέ ἔχω ἀκακία σύ δέ λέγω ὁ ὑπάρχω αὐτός διά κενός ἀπόλλυμι
4. ὑπολαμβάνω δέ ὁ διάβολος λέγω ὁ κύριος δέρμα ὑπέρ δέρμα ὅσος ὑπάρχω ἄνθρωπος ὑπέρ ὁ ψυχή αὐτός ἐκτίνω
5. οὐ μήν δέ ἀλλά ἀποστέλλω ὁ χείρ σύ ἅπτω ὁ ὀστέον αὐτός καί ὁ σάρξ αὐτός εἰ μήν εἰς πρόσωπον σύ εὐλογέω
6. λέγω δέ ὁ κύριος ὁ διάβολος ἰδού παραδίδωμι σύ αὐτός μόνος ὁ ψυχή αὐτός διαφυλάσσω
7. ἐξέρχομαι δέ ὁ διάβολος ἀπό ὁ κύριος καί παίω ὁ Ἰώβ ἕλκος πονηρός ἀπό πούς ἕως κεφαλή
8. καί λαμβάνω ὄστρακον ἵνα ὁ ἰχώρ ξύω καί κάθημαι ἐπί ὁ κοπρία ἔξω ὁ πόλις
9. χρόνος δέ πολύς προβαίνω λέγω αὐτός ὁ γυνή αὐτός μέχρι τίς καρτερέω λέγω [1] ἰδού ἀναμένω χρόνος ἔτι μικρός προσδέχομαι ὁ ἐλπίς ὁ σωτηρία ἐγώ [2] ἰδού γάρ ἀφανίζω σύ ὁ μνημόσυνον ἀπό ὁ γῆ υἱός καί θυγάτηρ ἐμός κοιλία ὠδίν καί πόνος ὅς εἰς ὁ κενός κοπιάω μετά μόχθος [3] σύ τέ αὐτός ἐν σαπρία σκώληξ κάθημαι διανυκτερεύω αἴθριος [4] καίγώ πλανῆτις καί λάτρις τόπος ἐκ τόπος περιέρχομαι καί οἰκία ἐκ οἰκία προσδέχομαι ὁ ἥλιος πότε δύω ἵνα ἀναπαύω ὁ μόχθος καί ὁ ὀδύνη ὅς ἐγώ νῦν συνέχω [5] ἀλλά λέγω τὶς ῥῆμα εἰς κύριος καί τελευτάω
10. ὁ δέ ἐμβλέπω λέγω αὐτός ὥσπερ εἷς ὁ ἄφρων γυνή λαλέω εἰ ὁ ἀγαθός δέχομαι ἐκ χείρ κύριος ὁ κακός οὐ ὑποφέρω ἐν πᾶς οὗτος ὁ συμβαίνω αὐτός οὐδείς ἁμαρτάνω Ἰώβ ὁ χεῖλος ἐναντίον ὁ θεός
11. ἀκούω δέ ὁ τρεῖς φίλος αὐτός ὁ κακός πᾶς ὁ ἐπέρχομαι αὐτός παραγίνομαι ἕκαστος ἐκ ὁ ἴδιος χώρα πρός αὐτός Ελιφας ὁ Θαιμάν βασιλεύς Βαλδαδ ὁ Σαυχαῖος τύραννος Σωφαρ ὁ Μιναῖος βασιλεύς καί παραγίνομαι πρός αὐτός ὁμοθυμαδόν ὁ παρακαλέω καί ἐπισκέπτομαι αὐτός
12. ὁράω δέ αὐτός πόρρωθεν οὐ ἐπιγινώσκω καί βοάω φωνή μέγας κλαίω ῥήγνυμι ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ στολή καί καταπάσσω γῆ
13. παρακαθίζω αὐτός ἑπτά ἡμέρα καί ἑπτά νύξ καί οὐδείς αὐτός λαλέω ὁράω γάρ ὁ πληγή δεινός εἰμί καί μέγας σφόδρα
| 
