1. διά τίς δέ κύριος λανθάνω ὥρα
2. ἀσεβής δέ ὅριον ὑπερβαίνω ποίμνιον σύν ποιμήν ἁρπάζω
3. ὑποζύγιον ὀρφανός ἀπάγω καί βοῦς χήρα ἐνεχυράζω
4. ἐκκλίνω ἀδύνατος ἐκ ὁδός δίκαιος ὁμοθυμαδόν κρύπτω πραΰς γῆ
5. ἀποβαίνω δέ ὥσπερ ὄνος ἐν ἀγρός ὑπέρ ἐγώ ἐξέρχομαι ὁ ἑαυτοῦ πρᾶξις ἡδύνω αὐτός ἄρτος εἰς νέος
6. ἀγρός πρό ὥρα οὐ αὐτός εἰμί θερίζω ἀδύνατος δέ ἀμπελών ἀσεβής ἀμισθί καί ἀσιτί ἐργάζομαι
7. γυμνός πολύς κοιμίζω ἄνευ ἱμάτιον ἀμφίασις δέ ψυχή αὐτός ἀφαιρέω
8. ἀπό ψεκάς ὄρος ὑγραίνω παρά ὁ μή ἔχω αὐτός σκέπη πέτρα περιβάλλω
9. ἁρπάζω ὀρφανός ἀπό μαστός ἐκπίπτω δέ ταπεινόω
10. γυμνός δέ κοιμίζω ἀδίκως πεινάω δέ ὁ ψωμός ἀφαιρέω
11. ἐν στενός ἀδίκως ἐνεδρεύω ὁδός δέ δίκαιος οὐ οἶδα
12. ὅς ἐκ πόλις καί οἶκος ἴδιος ἐκβάλλω ψυχή δέ νήπιος στενάζω μέγας αὐτός δέ διά τίς οὗτος ἐπισκοπή οὐ ποιέω
13. ἐπί γῆ εἰμί αὐτός καί οὐ ἐπιγινώσκω ὁδός δέ δικαιοσύνη οὐ οἶδα οὐδέ ἀτραπός αὐτός πορεύομαι
14. γινώσκω δέ αὐτός ὁ ἔργον παραδίδωμι αὐτός εἰς σκότος καί νύξ εἰμί ὡς κλέπτης
15. καί ὀφθαλμός μοιχός φυλάσσω σκότος λέγω οὐ προσνοέω ἐγώ ὀφθαλμός καί ἀποκρυβή πρόσωπον τίθημι
16. διορύσσω ἐν σκότος οἰκία ἡμέρα σφραγίζω ἑαυτοῦ οὐ ἐπιγινώσκω φῶς
17. ὅτι ὁμοθυμαδόν ὁ πρωΐ αὐτός σκιά θάνατος ὅτι ἐπιγινώσκω ταραχή σκιά θάνατος
18. ἐλαφρός εἰμί ἐπί πρόσωπον ὕδωρ καταράομαι ὁ μερίς αὐτός ἐπί γῆ
19. ἀναφαίνω δέ ὁ φυτόν αὐτός ἐπί γῆ ξηρός ἀγκαλίς γάρ ὀρφανός ἁρπάζω
20. εἶτα ἀναμιμνῄσκω αὐτός ὁ ἁμαρτία ὥσπερ δέ ὁμίχλη δρόσος ἀφανής γίνομαι ἀποδίδωμι δέ αὐτός ὅς πράσσω συντρίβω δέ πᾶς ἄδικος ἴσος ξύλον ἀνίατος
21. στεῖρα γάρ οὐ εὖ ποιέω καί γύναιον οὐ ἐλεέω
22. θυμός δέ καταστρέφω ἀδύνατος ἀνίστημι τοιγαροῦν οὐ μή πιστεύω κατά ὁ ἑαυτοῦ ζωή
23. μαλακίζομαι μή ἐλπίζω ὑγιάζω ἀλλά πίπτω νόσος
24. πολύς γάρ κακόω ὁ ὕψωμα αὐτός μαραίνω δέ ὥσπερ μολόχη ἐν καῦμα ἤ ὥσπερ στάχυς ἀπό καλάμη αὐτόματος ἀποπίπτω
25. εἰ δέ μή τίς εἰμί ὁ φημί ψευδής ἐγώ λέγω καί τίθημι εἰς οὐδείς ὁ ῥῆμα ἐγώ
| 
