1. ἔτι δέ προστίθημι Ἰώβ λέγω ὁ προοίμιον
2. ζάω κύριος ὅς οὕτω ἐγώ κρίνω καί ὁ παντοκράτωρ ὁ πικραίνω ἐγώ ὁ ψυχή
3. ἦ μήν ἔτι ὁ πνοή ἐγώ ἔνειμι πνεῦμα δέ θεῖος ὁ περίειμι ἐγώ ἐν ῥίς
4. μή λαλέω ὁ χεῖλος ἐγώ ἄνομος οὐδέ ὁ ψυχή ἐγώ μελετάω ἄδικος
5. μή ἐγώ εἰμί δίκαιος σύ ἀποφαίνω ἕως ἄν ἀποθνῄσκω οὐ γάρ ἀπαλλάσσω ἐγώ ὁ ἀκακία
6. δικαιοσύνη δέ προσέχω οὐ μή προΐημι οὐ γάρ σύνοιδα ἐμαυτοῦ ἄτοπος πράσσω
7. οὐ μήν δέ ἀλλά εἰμί ὁ ἐχθρός ἐγώ ὥσπερ ὁ καταστροφή ὁ ἀσεβής καί ὁ ἐπί ἐγώ ἐπανίστημι ὥσπερ ὁ ἀπώλεια ὁ παράνομος
8. καί τίς γάρ εἰμί ἐλπίς ἀσεβής ὅτι ἐπέχω πείθω ἐπί κύριος ἆρα σῴζω
9. ἦ ὁ δέησις αὐτός εἰσακούω κύριος ἤ ἐπέρχομαι αὐτός ἀνάγκη
10. μή ἔχω τὶς παρρησία ἔναντι αὐτός ἤ ὡς ἐπικαλέω αὐτός εἰσακούω αὐτός
11. ἀλλά δή ἀναγγέλλω σύ τίς εἰμί ἐν χείρ κύριος ὅς εἰμί παρά παντοκράτωρ οὐ ψεύδομαι
12. ἰδού δή πᾶς οἶδα ὅτι κενός κενός ἐπιβάλλω
13. οὗτος ὁ μερίς ἄνθρωπος ἀσεβής παρά κύριος κτῆμα δέ δυνάστης ἔρχομαι παρά παντοκράτωρ ἐπί αὐτός
14. ἐάν δέ πολύς γίνομαι ὁ υἱός αὐτός εἰς σφαγή εἰμί ἐάν δέ καί ἀνδρόω προσαιτέω
15. ὁ δέ περίειμι αὐτός ἐν θάνατος τελευτάω χήρα δέ αὐτός οὐθείς ἐλεέω
16. ἐάν συνάγω ὥσπερ γῆ ἀργύριον ἴσος δέ πηλός ἑτοιμάζω χρυσίον
17. οὗτος πᾶς δίκαιος περιποιέω ὁ δέ χρῆμα αὐτός ἀληθινός κατέχω
18. ἀποβαίνω δέ ὁ οἶκος αὐτός ὥσπερ σής καί ὥσπερ ἀράχνη
19. πλούσιος κοιμάομαι καί οὐ προστίθημι ὀφθαλμός αὐτός διανοίγω καί οὐ εἰμί
20. συναντάω αὐτός ὥσπερ ὕδωρ ὁ ὀδύνη νύξ δέ ὑφαιρέω αὐτός γνόφος
21. ἀναλαμβάνω αὐτός καίω καί ἀπέρχομαι καί λικμάω αὐτός ἐκ ὁ τόπος αὐτός
22. καί ἐπιρρίπτω ἐπί αὐτός καί οὐ φείδομαι ἐκ χείρ αὐτός φυγή φεύγω
23. κροτέω ἐπί αὐτός χείρ αὐτός καί συρίζω αὐτός ἐκ ὁ τόπος αὐτός
| 
