Ιώβ, Chapter 36

1. προστίθημι δέ Ελιους ἔτι λέγω    2. μένω ἐγώ μικρός ἔτι ἵνα διδάσκω σύ ἔτι γάρ ἐν ἐγώ εἰμί λέξις    3. ἀναλαμβάνω ὁ ἐπιστήμη ἐγώ μακράν ἔργον δέ ἐγώ δίκαιος λέγω    4. ἐπί ἀλήθεια καί οὐ ἄδικος ῥῆμα ἀδίκως συνίημι    5. γινώσκω δέ ὅτι ὁ κύριος οὐ μή ἀποποιέομαι ὁ ἄκακος δυνατός ἰσχύς καρδία    6. ἀσεβής οὐ μή ζῳοποιέω καί κρίμα πτωχός δίδωμι    7. οὐ ἀφαιρέω ἀπό δίκαιος ὀφθαλμός αὐτός καί μετά βασιλεύς εἰς θρόνος καί καθίζω αὐτός εἰς νεῖκος καί ὑψόω    8. καί εἰ πεδάω ἐν χειροπέδη συνέχω ἐν σχοινίον πενία    9. καί ἀναγγέλλω αὐτός ὁ ἔργον αὐτός καί ὁ παράπτωμα αὐτός ὅτι ἰσχύω    10. ἀλλά ὁ δίκαιος εἰσακούω καί λέγω ὅτι ἐπιστρέφω ἐκ ἀδικία    11. ἐάν ἀκούω καί δουλεύω συντελέω ὁ ἡμέρα αὐτός ἐν ἀγαθός καί ὁ ἔτος αὐτός ἐν εὐπρέπεια    12. ἀσεβής δέ οὐ διασῴζω παρά ὁ μή βούλομαι οἶδα αὐτός ὁ κύριος καί διότι νουθετέω ἀνήκοος εἰμί    13. καί ὑποκριτής καρδία τάσσω θυμός οὐ βοάω ὅτι δέω αὐτός    14. ἀποθνῄσκω τοίνυν ἐν νεότης ὁ ψυχή αὐτός ὁ δέ ζωή αὐτός τιτρώσκω ὑπό ἄγγελος    15. ἀντί ὅς θλίβω ἀσθενής καί ἀδύνατος κρίμα δέ πραΰς ἐκτίθημι    16. καί προσέτι ἀπατάω σύ ἐκ στόμα ἐχθρός ἄβυσσος κατάχυσις ὑποκάτω αὐτός καί καταβαίνω τράπεζα σύ πλήρης πιότης    17. οὐ ὑστερέω δέ ἀπό δίκαιος κρίμα    18. θυμός δέ ἐπί ἀσεβής εἰμί διά ἀσέβεια δῶρον ὅς δέχομαι ἐπί ἀδικία    19. μή σύ ἐκκλίνω ἑκών ὁ νοῦς δέησις ἐν ἀνάγκη εἰμί ἀδύνατος καί πᾶς ὁ κραταιόω ἰσχύς    20. μή ἐξέλκω ὁ νύξ ὁ ἀναβαίνω λαός ἀντί αὐτός    21. ἀλλά φυλάσσω μή πράσσω ἄτοπος ἐπί οὗτος γάρ ἐξαιρέω ἀπό πτωχεία    22. ἰδού ὁ ἰσχυρός κραταιόω ἐν ἰσχύς αὐτός τίς γάρ εἰμί κατά αὐτός δυνάστης    23. τίς δέ εἰμί ὁ ἐτάζω αὐτός ὁ ἔργον ἤ τίς ὁ λέγω πράσσω ἄδικος    24. μιμνῄσκομαι ὅτι μέγας εἰμί αὐτός ὁ ἔργον ὅς ἄρχω ἀνήρ    25. πᾶς ἄνθρωπος ὁράω ἐν ἑαυτοῦ ὅσος τιτρώσκω εἰμί βροτός    26. ἰδού ὁ ἰσχυρός πολύς καί οὐ γινώσκω ἀριθμός ἔτος αὐτός καί ἀπέραντος    27. ἀριθμέω δέ αὐτός σταγών ὑετός καί ἐπιχέω ὑετός εἰς νεφέλη    28. ῥέω παλαίωμα σκιάζω δέ νέφος ἐπί ἀμύθητος βροτός [1] ὥρα τίθημι κτῆνος οἶδα δέ κοίτη τάξις [2] ἐπί οὗτος πᾶς οὐ ἐξίστημι σύ ὁ διάνοια οὐδέ διαλλάσσω σύ ὁ καρδία ἀπό σῶμα    29. καί ἐάν συνίημι ἀπέκτασις νεφέλη ἰσότης σκηνή αὐτός    30. ἰδού ἐκτείνω ἐπί αὐτός ηδω καί ῥίζωμα ὁ θάλασσα καλύπτω    31. ἐν γάρ αὐτός κρίνω λαός δίδωμι τροφή ὁ ἰσχύω    32. ἐπί χείρ καλύπτω φῶς καί ἐντέλλομαι περί αὐτός ἐν ἀπαντάω    33. ἀναγγέλλω περί αὐτός φίλος αὐτός κτῆσις καί περί ἀδικία