1. πότερον οὐχί πειρατήριον εἰμί ὁ βίος ἄνθρωπος ἐπί ὁ γῆ καί ὥσπερ μίσθιος αὐθημερινός ὁ ζωή αὐτός
2. ἤ ὥσπερ θεράπων δείδω ὁ κύριος αὐτός καί τυγχάνω σκιά ἤ ὥσπερ μισθωτός ἀναμένω ὁ μισθός αὐτός
3. οὕτω καίγώ ὑπομένω μήν κενός νύξ δέ ὀδύνη δίδωμι ἐγώ εἰμί
4. ἐάν κοιμάομαι λέγω πότε ἡμέρα ὡς δέ ἄν ἀνίστημι πάλιν πότε ἑσπέρα πλήρης δέ γίνομαι ὀδύνη ἀπό ἑσπέρα ἕως πρωΐ
5. φύρω δέ ἐγώ ὁ σῶμα ἐν σαπρία σκώληξ τήκω δέ βῶλαξ γῆ ἀπό ἰχώρ ξύω
6. ὁ δέ βίος ἐγώ εἰμί ἐλαφρός λαλιά ἀπόλλυμι δέ ἐν κενός ἐλπίς
7. μιμνῄσκομαι οὖν ὅτι πνεῦμα ἐγώ ὁ ζωή καί οὐκέτι ἐπανέρχομαι ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ὁράω ἀγαθός
8. οὐ περιβλέπω ἐγώ ὀφθαλμός ὁράω ἐγώ ὁ ὀφθαλμός σύ ἐν ἐγώ καί οὐκέτι εἰμί
9. ὥσπερ νέφος ἀποκαθαίρω ἀπό οὐρανός ἐάν γάρ ἄνθρωπος καταβαίνω εἰς ᾅδης οὐκέτι μή ἀναβαίνω
10. οὐδέ οὐ μή ἐπιστρέφω ἔτι εἰς ὁ ἴδιος οἶκος οὐδέ μή ἐπιγινώσκω αὐτός ἔτι ὁ τόπος αὐτός
11. ἀτάρ οὖν οὐδέ ἐγώ φείδομαι ὁ στόμα ἐγώ λαλέω ἐν ἀνάγκη εἰμί ἀνοίγω πικρία ψυχή ἐγώ συνέχω
12. πότερον θάλασσα εἰμί ἤ δράκων ὅτι κατατάσσω ἐπί ἐγώ φυλακή
13. λέγω ὅτι παρακαλέω ἐγώ ὁ κλίνη ἐγώ ἀναφέρω δέ πρός ἐμαυτοῦ ἴδιος λόγος ὁ κοίτη ἐγώ
14. ἐκφοβέω ἐγώ ἐνύπνιον καί ἐν ὅραμα ἐγώ καταπλήσσω
15. ἀπαλλάσσω ἀπό πνεῦμα ἐγώ ὁ ψυχή ἐγώ ἀπό δέ θάνατος ὁ ὀστέον ἐγώ
16. οὐ γάρ εἰς ὁ αἰών ζάω ἵνα μακροθυμέω ἀφίστημι ἀπό ἐγώ κενός γάρ ἐγώ ὁ βίος
17. τίς γάρ εἰμί ἄνθρωπος ὅτι μεγαλύνω αὐτός ἤ ὅτι προσέχω ὁ νοῦς εἰς αὐτός
18. ἤ ἐπισκοπή αὐτός ποιέω ἕως ὁ πρωΐ καί εἰς ἀνάπαυσις αὐτός κρίνω
19. ἕως τίς οὐ ἐάω ἐγώ οὐδέ προΐημι ἐγώ ἕως ἄν καταπίνω ὁ πτύελος ἐγώ ἐν ὀδύνη
20. εἰ ἐγώ ἁμαρτάνω τίς δύναμαι σύ πράσσω ὁ ἐφίστημι ὁ νοῦς ὁ ἄνθρωπος διά τίς τίθημι ἐγώ κατεντευκτής σύ εἰμί δέ ἐπί σύ φορτίον
21. καί διά τίς οὐ ποιέω ὁ ἀνομία ἐγώ λήθη καί καθαρισμός ὁ ἁμαρτία ἐγώ νυνί δέ εἰς γῆ ἀπέρχομαι ὀρθρίζω δέ οὐκέτι εἰμί
| 
