Ιώβ, Chapter 9

1. ὑπολαμβάνω δέ Ἰώβ λέγω    2. ἐπί ἀλήθεια οἶδα ὅτι οὕτω εἰμί πῶς γάρ εἰμί δίκαιος βροτός παρά κύριος    3. ἐάν γάρ βούλομαι κρίνω αὐτός οὐ μή ὑπακούω αὐτός ἵνα μή ἀντιλέγω πρός εἷς λόγος αὐτός ἐκ χίλιοι    4. σοφός γάρ εἰμί διάνοια κραταιός τέ καί μέγας τίς σκληρός γίνομαι ἐναντίον αὐτός ὑπομένω    5. ὁ παλαιόω ὄρος καί οὐ οἶδα ὁ καταστρέφω αὐτός ὀργή    6. ὁ σείω ὁ ὑπό οὐρανός ἐκ θεμέλιον ὁ δέ στῦλος αὐτός σαλεύω    7. ὁ λέγω ὁ ἥλιος καί οὐ ἀνατέλλω κατά δέ ἄστρον κατασφραγίζω    8. ὁ τανύω ὁ οὐρανός μόνος καί περιπατέω ὡς ἐπί ἔδαφος ἐπί θάλασσα    9. ὁ ποιέω Πλειάς καί ἕσπερος καί Ἀρκτοῦρος καί ταμιεῖον νότος    10. ὁ ποιέω μέγας καί ἀνεξιχνίαστος ἔνδοξος τέ καί ἐξαίσιος ὅς οὐ εἰμί ἀριθμός    11. ἐάν ὑπερβαίνω ἐγώ οὐ μή ὁράω καί ἐάν παρέρχομαι ἐγώ οὐδέ ὥς γινώσκω    12. ἐάν ἀπαλλάσσω τίς ἀποστρέφω ἤ τίς λέγω αὐτός τίς ποιέω    13. αὐτός γάρ ἀποστρέφω ὀργή ὑπό αὐτός κάμπτω κῆτος ὁ ὑπό οὐρανός    14. ἐάν δέ ἐγώ ὑπακούω ἦ διακρίνω ὁ ῥῆμα ἐγώ    15. ἐάν τέ γάρ εἰμί δίκαιος οὐ εἰσακούω ἐγώ ὁ κρίμα αὐτός δέομαι    16. ἐάν τέ καλέω καί ὑπακούω οὐ πιστεύω ὅτι εἰσακούω ἐγώ    17. μή γνόφος ἐγώ ἐκτρίβω πολύς δέ ἐγώ ὁ σύντριμμα ποιέω διά κενός    18. οὐ ἐάω γάρ ἐγώ ἀναπνέω ἐμπίπλημι δέ ἐγώ πικρία    19. ὅτι μέν γάρ ἰσχύς κρατέω τίς οὖν κρίμα αὐτός ἀνθίστημι    20. ἐάν γάρ εἰμί δίκαιος ὁ στόμα ἐγώ ἀσεβέω ἐάν τέ εἰμί ἄμεμπτος σκολιός ἀποβαίνω    21. εἴτε γάρ ἀσεβέω οὐ οἶδα ὁ ψυχή πλήν ὅτι ἀφαιρέω ἐγώ ὁ ζωή    22. διό λέγω μέγας καί δυνάστης ἀπόλλυμι ὀργή    23. ὅτι φαῦλος ἐν θάνατος ἐξαίσιος ἀλλά δίκαιος καταγελάω    24. παραδίδωμι γάρ εἰς χείρ ἀσεβής πρόσωπον κριτής αὐτός συγκαλύπτω εἰ δέ μή αὐτός τίς εἰμί    25. ὁ δέ βίος ἐγώ εἰμί ἐλαφρός δρομεύς ἀποδιδράσκω καί οὐ ὁράω    26. ἦ καί εἰμί ναῦς ἴχνος ὁδός ἤ ἀετός πέτομαι ζητέω βορά    27. ἐάν τέ γάρ λέγω ἐπιλανθάνομαι λαλέω συγκύπτω ὁ πρόσωπον στενάζω    28. σείω πᾶς ὁ μέλος οἶδα γάρ ὅτι οὐ ἀθῷος ἐγώ ἐάω    29. ἐπειδή δέ εἰμί ἀσεβής διά τίς οὐ ἀποθνῄσκω    30. ἐάν γάρ ἀπολούω χιών καί ἀποκαθαίρω χείρ καθαρός    31. ἱκανῶς ἐν ῥύπος ἐγώ βάπτω βδελύσσω δέ ἐγώ ὁ στολή    32. οὐ γάρ εἰμί ἄνθρωπος κατά ἐγώ ὅς ἀντικρίνομαι ἵνα ἔρχομαι ὁμοθυμαδόν εἰς κρίσις    33. εἴθε εἰμί ὁ μεσίτης ἐγώ καί ἐλέγχω καί διακούω ἀνά μέσος ἀμφότεροι    34. ἀπαλλάσσω ἀπό ἐγώ ὁ ῥάβδος ὁ δέ φόβος αὐτός μή ἐγώ στροβέω    35. καί οὐ μή φοβέω ἀλλά λαλέω οὐ γάρ οὕτω συνεπίσταμαι