1. καί λέγω Ἰουδίθ ἐξάρχω ὁ θεός ἐγώ ἐν τύμπανον ᾄδω ὁ κύριος ἐν κύμβαλον ἐναρμόζω αὐτός ψαλμός καί αἶνος ὑψόω καί ἐπικαλέω ὁ ὄνομα αὐτός
2. ὅτι θεός συντρίβω πόλεμος κύριος ὅτι εἰς παρεμβολή αὐτός ἐν μέσος λαός ἐξαιρέω ἐγώ ἐκ χείρ καταδιώκω ἐγώ
3. ἔρχομαι Ασσουρ ἐκ ὄρος ἀπό βορέας ἔρχομαι ἐν μυριάς δύναμις αὐτός ὅς ὁ πλῆθος αὐτός ἐμφράσσω χείμαρρος καί ὁ ἵππος αὐτός καλύπτω βουνός
4. λέγω ἐμπίπρημι ὁ ὅριον ἐγώ καί ὁ νεανίσκος ἐγώ ἀναιρέω ἐν ῥομφαία καί ὁ θηλάζω ἐγώ τίθημι εἰς ἔδαφος καί ὁ νήπιος ἐγώ δίδωμι εἰς προνομή καί ὁ παρθένος ἐγώ σκυλεύω
5. κύριος παντοκράτωρ ἀθετέω αὐτός ἐν χείρ θῆλυς
6. οὐ γάρ ὑποπίπτω ὁ δυνατός αὐτός ὑπό νεανίσκος οὐδέ υἱός τιτάν πατάσσω αὐτός οὐδέ ὑψηλός γίγας ἐπιτίθημι αὐτός ἀλλά Ἰουδίθ θυγάτηρ Μεραρι ἐν κάλλος πρόσωπον αὐτός παραλύω αὐτός
7. ἐκδύω γάρ στολή χήρευσις αὐτός εἰς ὕψος ὁ πονέω ἐν Ἰσραήλ ἀλείφω ὁ πρόσωπον αὐτός ἐν μυρισμός
8. καί δέω ὁ θρίξ αὐτός ἐν μίτρα καί λαμβάνω στολή λινοῦς εἰς ἀπάτη αὐτός
9. ὁ σανδάλιον αὐτός ἁρπάζω ὀφθαλμός αὐτός καί ὁ κάλλος αὐτός αἰχμαλωτίζω ψυχή αὐτός διέρχομαι ὁ ἀκινάκης ὁ τράχηλος αὐτός
10. φρίσσω Πέρσης ὁ τόλμα αὐτός καί Μῆδος ὁ θράσος αὐτός ταράσσω
11. τότε ἀλαλάζω ὁ ταπεινός ἐγώ καί φοβέω ὁ ἀσθενέω ἐγώ καί πτοέω ὑψόω ὁ φωνή αὐτός καί ἀνατρέπω
12. υἱός κοράσιον κατακεντέω αὐτός καί ὡς παῖς αὐτομολέω τιτρώσκω αὐτός ἀπόλλυμι ἐκ παράταξις κύριος ἐγώ
13. ὑμνέω ὁ θεός ἐγώ ὕμνος καινός κύριος μέγας εἰμί καί ἔνδοξος θαυμαστός ἐν ἰσχύς ἀνυπέρβλητος
14. σύ δουλεύω πᾶς ὁ κτίσις σύ ὅτι λέγω καί γίνομαι ἀποστέλλω ὁ πνεῦμα σύ καί οἰκοδομέω καί οὐ εἰμί ὅς ἀνθίστημι ὁ φωνή σύ
15. ὄρος γάρ ἐκ θεμέλιον σύν ὕδωρ σαλεύω πέτρα δέ ἀπό πρόσωπον σύ ὡς κηρός τήκω ἔτι δέ ὁ φοβέω σύ σύ εὐιλατεύω αὐτός
16. ὅτι μικρός πᾶς θυσία εἰς ὀσμή εὐωδία καί ἐλαχύς πᾶς στέαρ εἰς ὁλοκαύτωμα σύ ὁ δέ φοβέω ὁ κύριος μέγας διά πᾶς
17. οὐαί ἔθνος ἐπανίστημι ὁ γένος ἐγώ κύριος παντοκράτωρ ἐκδικέω αὐτός ἐν ἡμέρα κρίσις δίδωμι πῦρ καί σκώληξ εἰς σάρξ αὐτός καί κλαίω ἐν αἴσθησις ἕως αἰών
18. ὡς δέ ἔρχομαι εἰς Ἰερουσαλήμ προσκυνέω ὁ θεός καί ἡνίκα καθαρίζω ὁ λαός ἀναφέρω ὁ ὁλοκαύτωμα αὐτός καί ὁ ἑκούσιος αὐτός καί ὁ δόμα
19. καί ἀνατίθημι Ἰουδίθ πᾶς ὁ σκευή Ολοφέρνης ὅσος δίδωμι ὁ λαός αὐτός καί ὁ κωνώπιον ὅς λαμβάνω ἑαυτοῦ ἐκ ὁ κοιτών αὐτός εἰς ἀνάθεμα ὁ θεός δίδωμι
20. καί εἰμί ὁ λαός εὐφραίνω ἐν Ἰερουσαλήμ κατά πρόσωπον ὁ ἅγιος ἐπί μήν τρεῖς καί Ἰουδίθ μετά αὐτός καταμένω
21. μετά δέ ὁ ἡμέρα οὗτος ἀναζεύγνυμι ἕκαστος εἰς ὁ κληρονομία αὐτός καί Ἰουδίθ ἀπέρχομαι εἰς Βαιτυλουα καί καταμένω ἐπί ὁ ὕπαρξις αὐτός καί γίνομαι κατά ὁ καιρός αὐτός ἔνδοξος ἐν πᾶς ὁ γῆ
22. καί πολύς ἐπιθυμέω αὐτός καί οὐ γινώσκω ἀνήρ αὐτός πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ ζωή αὐτός ἀπό ὅς ἡμέρα ἀποθνῄσκω Μανασσής ὁ ἀνήρ αὐτός καί προστίθημι πρός ὁ λαός αὐτός
23. καί εἰμί προβαίνω μέγας σφόδρα καί γηράσκω ἐν ὁ οἶκος ὁ ἀνήρ αὐτός ἔτος ἑκατόν πέντε καί ἀφίημι ὁ ἅβρα αὐτός ἐλεύθερος καί ἀποθνῄσκω εἰς Βαιτυλουα καί θάπτω αὐτός ἐν ὁ σπήλαιον ὁ ἀνήρ αὐτός Μανασσής
24. καί πενθέω αὐτός οἶκος Ἰσραήλ ἡμέρα ἑπτά καί διαιρέω ὁ ὑπάρχω αὐτός πρό ὁ ἀποθνῄσκω αὐτός πᾶς ὁ ἐγγύς Μανασσής ὁ ἀνήρ αὐτός καί ὁ ἐγγύς ὁ γένος αὐτός
25. καί οὐ εἰμί ἔτι ὁ ἐκφοβέω ὁ υἱός Ἰσραήλ ἐν ὁ ἡμέρα Ἰουδίθ καί μετά ὁ ἀποθνῄσκω αὐτός ἡμέρα πολύς
| 
