1. καί λαλέω κύριος πρός Μωϋσῆς λέγω
2. λαλέω πρός Ἀαρών καί πρός ὁ υἱός αὐτός καί πρός πᾶς υἱός Ἰσραήλ καί λέγω πρός αὐτός οὗτος ὁ ῥῆμα ὅς ἐντέλλομαι κύριος λέγω
3. ἄνθρωπος ἄνθρωπος ὁ υἱός Ἰσραήλ ἤ ὁ προσήλυτος ὁ πρόσκειμαι ἐν σύ ὅς ἄν σφάζω μόσχος ἤ πρόβατον ἤ αἴξ ἐν ὁ παρεμβολή καί ὅς ἄν σφάζω ἔξω ὁ παρεμβολή
4. καί ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον μή φέρω ὥστε ποιέω αὐτός εἰς ὁλοκαύτωμα ἤ σωτήριον κύριος δεκτός εἰς ὀσμή εὐωδία καί ὅς ἄν σφάζω ἔξω καί ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον μή φέρω αὐτός ὥστε μή προσφέρω δῶρον κύριος ἀπέναντι ὁ σκηνή κύριος καί λογίζομαι ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος αἷμα αἷμα ἐκχέω ἐξολεθρεύω ὁ ψυχή ἐκεῖνος ἐκ ὁ λαός αὐτός
5. ὅπως ἀναφέρω ὁ υἱός Ἰσραήλ ὁ θυσία αὐτός ὅσος ἄν αὐτός σφάζω ἐν ὁ πεδίον καί φέρω ὁ κύριος ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον πρός ὁ ἱερεύς καί θύω θυσία σωτήριον ὁ κύριος αὐτός
6. καί προσχέω ὁ ἱερεύς ὁ αἷμα ἐπί ὁ θυσιαστήριον κύκλος ἀπέναντι κύριος παρά ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον καί ἀναφέρω ὁ στέαρ εἰς ὀσμή εὐωδία κύριος
7. καί οὐ θύω ἔτι ὁ θυσία αὐτός ὁ μάταιος ὅς αὐτός ἐκπορνεύω ὀπίσω αὐτός νόμιμος αἰώνιος εἰμί σύ εἰς ὁ γενεά σύ
8. καί λέγω πρός αὐτός ἄνθρωπος ἄνθρωπος ὁ υἱός Ἰσραήλ καί ἀπό ὁ υἱός ὁ προσήλυτος ὁ πρόσκειμαι ἐν σύ ὅς ἄν ποιέω ὁλοκαύτωμα ἤ θυσία
9. καί ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον μή φέρω ποιέω αὐτός ὁ κύριος ἐξολεθρεύω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἐκ ὁ λαός αὐτός
10. καί ἄνθρωπος ἄνθρωπος ὁ υἱός Ἰσραήλ ἤ ὁ προσήλυτος ὁ πρόσκειμαι ἐν σύ ὅς ἄν ἐσθίω πᾶς αἷμα καί ἐφίστημι ὁ πρόσωπον ἐγώ ἐπί ὁ ψυχή ὁ ἔσθω ὁ αἷμα καί ἀπόλλυμι αὐτός ἐκ ὁ λαός αὐτός
11. ὁ γάρ ψυχή πᾶς σάρξ αἷμα αὐτός εἰμί καί ἐγώ δίδωμι αὐτός σύ ἐπί ὁ θυσιαστήριον ἐξιλάσκομαι περί ὁ ψυχή σύ ὁ γάρ αἷμα αὐτός ἀντί ὁ ψυχή ἐξιλάσκομαι
12. διά οὗτος λέγω ὁ υἱός Ἰσραήλ πᾶς ψυχή ἐκ σύ οὐ ἐσθίω αἷμα καί ὁ προσήλυτος ὁ πρόσκειμαι ἐν σύ οὐ ἐσθίω αἷμα
13. καί ἄνθρωπος ἄνθρωπος ὁ υἱός Ἰσραήλ καί ὁ προσήλυτος ὁ πρόσκειμαι ἐν σύ ὅς ἄν θηρεύω θήρευμα θηρίον ἤ πετεινός ὅς ἔσθω καί ἐκχέω ὁ αἷμα καί καλύπτω αὐτός ὁ γῆ
14. ὁ γάρ ψυχή πᾶς σάρξ αἷμα αὐτός εἰμί καί λέγω ὁ υἱός Ἰσραήλ αἷμα πᾶς σάρξ οὐ ἐσθίω ὅτι ὁ ψυχή πᾶς σάρξ αἷμα αὐτός εἰμί πᾶς ὁ ἔσθω αὐτός ἐξολεθρεύω
15. καί πᾶς ψυχή ὅστις ἐσθίω θνησιμαῖος ἤ θηριάλωτος ἐν ὁ αὐτόχθων ἤ ἐν ὁ προσήλυτος πλύνω ὁ ἱμάτιον αὐτός καί λούω ὕδωρ καί ἀκάθαρτος εἰμί ἕως ἑσπέρα καί καθαρός εἰμί
16. ἐάν δέ μή πλύνω ὁ ἱμάτιον καί ὁ σῶμα μή λούω ὕδωρ καί λαμβάνω ἀνόμημα αὐτός
| 
