1. γίνομαι δέ ἐν σάββατον διαπορεύομαι αὐτός διά σπόριμος καί τίλλω ὁ μαθητής αὐτός καί ἐσθίω ὁ στάχυς ψώχω ὁ χείρ
2. τὶς δέ ὁ Φαρισαῖος λέγω τίς ποιέω ὅς οὐ ἔξειμι ὁ σάββατον
3. καί ἀποκρίνομαι πρός αὐτός λέγω ὁ Ἰησοῦς οὐδέ οὗτος ἀναγινώσκω ὅς ποιέω Δαυίδ ὅτε πεινάω αὐτός καί ὁ μετά αὐτός εἰμί
4. ὡς εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἶκος ὁ θεός καί ὁ ἄρτος ὁ πρόθεσις λαμβάνω ἐσθίω καί δίδωμι ὁ μετά αὐτός ὅς οὐ ἔξειμι ἐσθίω εἰ μή μόνος ὁ ἱερεύς
5. καί λέγω αὐτός κύριος εἰμί ὁ σάββατον ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος
6. γίνομαι δέ ἐν ἕτερος σάββατον εἰσέρχομαι αὐτός εἰς ὁ συναγωγή καί διδάσκω καί εἰμί ἄνθρωπος ἐκεῖ καί ὁ χείρ αὐτός ὁ δεξιός εἰμί ξηρός
7. παρατηρέω δέ αὐτός ὁ γραμματεύς καί ὁ Φαρισαῖος εἰ ἐν ὁ σάββατον θεραπεύω ἵνα εὑρίσκω κατηγορέω αὐτός
8. αὐτός δέ οἶδα ὁ διαλογισμός αὐτός λέγω δέ ὁ ἀνήρ ὁ ξηρός ἔχω ὁ χείρ ἐγείρω καί ἵστημι εἰς ὁ μέσος καί ἀνίστημι ἵστημι
9. λέγω δέ ὁ Ἰησοῦς πρός αὐτός ἐπερωτάω σύ εἰ ἔξειμι ὁ σάββατον ἀγαθοποιέω ἤ κακοποιέω ψυχή σῴζω ἤ ἀπόλλυμι
10. καί περιβλέπω πᾶς αὐτός λέγω αὐτός ἐκτείνω ὁ χείρ σύ ὁ δέ ποιέω καί ἀποκαθιστάνω ὁ χείρ αὐτός
11. αὐτός δέ πίμπλημι ἄνοια καί διαλαλέω πρός ἀλλήλων τίς ἄν ποιέω ὁ Ἰησοῦς
12. γίνομαι δέ ἐν ὁ ἡμέρα οὗτος ἐξέρχομαι αὐτός εἰς ὁ ὄρος προσεύχομαι καί εἰμί διανυκτερεύω ἐν ὁ προσευχή ὁ θεός
13. καί ὅτε γίνομαι ἡμέρα προσφωνέω ὁ μαθητής αὐτός καί ἐκλέγω ἀπό αὐτός δώδεκα ὅς καί ἀπόστολος ὀνομάζω
14. Σίμων ὅς καί ὀνομάζω Πέτρος καί Ἀνδρέας ὁ ἀδελφός αὐτός καί Ἰάκωβος καί Ἰωάννης καί Φίλιππος καί Βαρθολομαῖος
15. καί Μαθθαῖος καί Θωμᾶς καί Ἰάκωβος Ἁλφαῖος καί Σίμων ὁ καλέω ζηλωτής
16. καί Ἰούδας Ἰάκωβος καί Ἰούδας Ἰσκαριώθ ὅς γίνομαι προδότης
17. καί καταβαίνω μετά αὐτός ἵστημι ἐπί τόπος πεδινός καί ὄχλος πολύς μαθητής αὐτός καί πλῆθος πολύς ὁ λαός ἀπό πᾶς ὁ Ἰουδαία καί Ἰερουσαλήμ καί ὁ παράλιος Τύρος καί Σιδών
18. ὅς ἔρχομαι ἀκούω αὐτός καί ἰάομαι ἀπό ὁ νόσος αὐτός καί ὁ ἐνοχλέω ἀπό πνεῦμα ἀκάθαρτος θεραπεύω
19. καί πᾶς ὁ ὄχλος ζητέω ἅπτω αὐτός ὅτι δύναμις παρά αὐτός ἐξέρχομαι καί ἰάομαι πᾶς
20. καί αὐτός ἐπαίρω ὁ ὀφθαλμός αὐτός εἰς ὁ μαθητής αὐτός λέγω μακάριος ὁ πτωχός ὅτι ὑμέτερος εἰμί ὁ βασιλεία ὁ θεός
21. μακάριος ὁ πεινάω νῦν ὅτι χορτάζω μακάριος ὁ κλαίω νῦν ὅτι γελάω
22. μακάριος εἰμί ὅταν μισέω σύ ὁ ἄνθρωπος καί ὅταν ἀφορίζω σύ καί ὀνειδίζω καί ἐκβάλλω ὁ ὄνομα σύ ὡς πονηρός ἕνεκα ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος
23. χαίρω ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα καί σκιρτάω ἰδού γάρ ὁ μισθός σύ πολύς ἐν ὁ οὐρανός κατά ὁ αὐτός γάρ ποιέω ὁ προφήτης ὁ πατήρ αὐτός
24. πλήν οὐαί σύ ὁ πλούσιος ὅτι ἀπέχω ὁ παράκλησις σύ
25. οὐαί σύ ὁ ἐμπίπλημι νῦν ὅτι πεινάω οὐαί ὁ γελάω νῦν ὅτι πενθέω καί κλαίω
26. οὐαί ὅταν σύ καλῶς λέγω πᾶς ὁ ἄνθρωπος κατά ὁ αὐτός γάρ ποιέω ὁ ψευδοπροφήτης ὁ πατήρ αὐτός
27. ἀλλά σύ λέγω ὁ ἀκούω ἀγαπάω ὁ ἐχθρός σύ καλῶς ποιέω ὁ μισέω σύ
28. εὐλογέω ὁ καταράομαι σύ προσεύχομαι περί ὁ ἐπηρεάζω σύ
29. ὁ τύπτω σύ ἐπί ὁ σιαγών παρέχω καί ὁ ἄλλος καί ἀπό ὁ αἴρω σύ ὁ ἱμάτιον καί ὁ χιτών μή κωλύω
30. πᾶς αἰτέω σύ δίδωμι καί ἀπό ὁ αἴρω ὁ σός μή ἀπαιτέω
31. καί καθώς θέλω ἵνα ποιέω σύ ὁ ἄνθρωπος ποιέω αὐτός ὁμοίως
32. καί εἰ ἀγαπάω ὁ ἀγαπάω σύ ποῖος σύ χάρις εἰμί καί γάρ ὁ ἁμαρτωλός ὁ ἀγαπάω αὐτός ἀγαπάω
33. καί γάρ ἐάν ἀγαθοποιέω ὁ ἀγαθοποιέω σύ ποῖος σύ χάρις εἰμί καί ὁ ἁμαρτωλός ὁ αὐτός ποιέω
34. καί ἐάν δανίζω παρά ὅς ἐλπίζω λαμβάνω ποῖος σύ χάρις εἰμί καί ἁμαρτωλός ἁμαρτωλός δανίζω ἵνα ἀπολαμβάνω ὁ ἴσος
35. πλήν ἀγαπάω ὁ ἐχθρός σύ καί ἀγαθοποιέω καί δανίζω μηδείς ἀπελπίζω καί εἰμί ὁ μισθός σύ πολύς καί εἰμί υἱός ὕψιστος ὅτι αὐτός χρηστός εἰμί ἐπί ὁ ἀχάριστος καί πονηρός
36. γίνομαι οἰκτίρμων καθώς καί ὁ πατήρ σύ οἰκτίρμων εἰμί
37. καί μή κρίνω καί οὐ μή κρίνω καί μή καταδικάζω καί οὐ μή καταδικάζω ἀπολύω καί ἀπολύω
38. δίδωμι καί δίδωμι σύ μέτρον καλός πιέζω σαλεύω ὑπερεκχύννω δίδωμι εἰς ὁ κόλπος σύ ὅς γάρ μέτρον μετρέω ἀντιμετρέω σύ
39. λέγω δέ καί παραβολή αὐτός μήτι δύναμαι τυφλός τυφλός ὁδηγέω οὐχί ἀμφότεροι εἰς βόθυνος ἐμπίπτω
40. οὐ εἰμί μαθητής ὑπέρ ὁ διδάσκαλος καταρτίζω δέ πᾶς εἰμί ὡς ὁ διδάσκαλος αὐτός
41. τίς δέ βλέπω ὁ κάρφος ὁ ἐν ὁ ὀφθαλμός ὁ ἀδελφός σύ ὁ δέ δοκός ὁ ἐν ὁ ἴδιος ὀφθαλμός οὐ κατανοέω
42. πῶς δύναμαι λέγω ὁ ἀδελφός σύ ἀδελφός ἀφίημι ἐκβάλλω ὁ κάρφος ὁ ἐν ὁ ὀφθαλμός σύ αὐτός ὁ ἐν ὁ ὀφθαλμός σύ δοκός οὐ βλέπω ὑποκριτής ἐκβάλλω πρῶτος ὁ δοκός ἐκ ὁ ὀφθαλμός σύ καί τότε διαβλέπω ὁ κάρφος ὁ ἐν ὁ ὀφθαλμός ὁ ἀδελφός σύ ἐκβάλλω
43. οὐ γάρ εἰμί δένδρον καλός ποιέω καρπός σαπρός οὐδέ πάλιν δένδρον σαπρός ποιέω καρπός καλός
44. ἕκαστος γάρ δένδρον ἐκ ὁ ἴδιος καρπός γινώσκω οὐ γάρ ἐκ ἄκανθα συλλέγω σῦκον οὐδέ ἐκ βάτος σταφυλή τρυγάω
45. ὁ ἀγαθός ἄνθρωπος ἐκ ὁ ἀγαθός θησαυρός ὁ καρδία προφέρω ὁ ἀγαθός καί ὁ πονηρός ἐκ ὁ πονηρός προφέρω ὁ πονηρός ἐκ γάρ περίσσευμα καρδία λαλέω ὁ στόμα αὐτός
46. τίς δέ ἐγώ καλέω κύριος κύριος καί οὐ ποιέω ὅς λέγω
47. πᾶς ὁ ἔρχομαι πρός ἐγώ καί ἀκούω ἐγώ ὁ λόγος καί ποιέω αὐτός ὑποδείκνυμι σύ τίς εἰμί ὅμοιος
48. ὅμοιος εἰμί ἄνθρωπος οἰκοδομέω οἰκία ὅς σκάπτω καί βαθύνω καί τίθημι θεμέλιος ἐπί ὁ πέτρα πλήμμυρα δέ γίνομαι προσρήσσω ὁ ποταμός ὁ οἰκία ἐκεῖνος καί οὐ ἰσχύω σαλεύω αὐτός διά ὁ καλῶς οἰκοδομέω αὐτός
49. ὁ δέ ἀκούω καί μή ποιέω ὅμοιος εἰμί ἄνθρωπος οἰκοδομέω οἰκία ἐπί ὁ γῆ χωρίς θεμέλιος ὅς προσρήσσω ὁ ποταμός καί εὐθύς συμπίπτω καί γίνομαι ὁ ῥῆγμα ὁ οἰκία ἐκεῖνος μέγας
| 
