1. καί νῦν ὁ ἐντολή οὗτος πρός σύ ὁ ἱερεύς
2. ἐάν μή ἀκούω καί ἐάν μή τίθημι εἰς ὁ καρδία σύ ὁ δίδωμι δόξα ὁ ὄνομα ἐγώ λέγω κύριος παντοκράτωρ καί ἐξαποστέλλω ἐπί σύ ὁ κατάρα καί ἐπικαταράομαι ὁ εὐλογία σύ καί καταράομαι αὐτός καί διασκεδάζω ὁ εὐλογία σύ καί οὐ εἰμί ἐν σύ ὅτι σύ οὐ τίθημι εἰς ὁ καρδία σύ
3. ἰδού ἐγώ ἀφορίζω σύ ὁ ὦμος καί σκορπίζω ἤνυστρον ἐπί ὁ πρόσωπον σύ ἤνυστρον ἑορτή σύ καί λαμβάνω σύ εἰς ὁ αὐτός
4. καί ἐπιγινώσκω διότι ἐγώ ἐξαποστέλλω πρός σύ ὁ ἐντολή οὗτος ὁ εἰμί ὁ διαθήκη ἐγώ πρός ὁ Λευίτης λέγω κύριος παντοκράτωρ
5. ὁ διαθήκη ἐγώ εἰμί μετά αὐτός ὁ ζωή καί ὁ εἰρήνη καί δίδωμι αὐτός ἐν φόβος φοβέω ἐγώ καί ἀπό πρόσωπον ὄνομα ἐγώ στέλλω αὐτός
6. νόμος ἀλήθεια εἰμί ἐν ὁ στόμα αὐτός καί ἀδικία οὐ εὑρίσκω ἐν χεῖλος αὐτός ἐν εἰρήνη κατευθύνω πορεύομαι μετά ἐγώ καί πολύς ἐπιστρέφω ἀπό ἀδικία
7. ὅτι χεῖλος ἱερεύς φυλάσσω γνῶσις καί νόμος ἐκζητέω ἐκ στόμα αὐτός διότι ἄγγελος κύριος παντοκράτωρ εἰμί
8. σύ δέ ἐκκλίνω ἐκ ὁ ὁδός καί πολύς ἀσθενέω ἐν νόμος διαφθείρω ὁ διαθήκη ὁ Λευί λέγω κύριος παντοκράτωρ
9. καίγώ δίδωμι σύ ἐξουδενόω καί παρίημι εἰς πᾶς ὁ ἔθνος ἀντί ὅς σύ οὐ φυλάσσω ὁ ὁδός ἐγώ ἀλλά λαμβάνω πρόσωπον ἐν νόμος
10. οὐχί θεός εἷς κτίζω σύ οὐχί πατήρ εἷς πᾶς σύ τίς ὅτι ἐγκαταλείπω ἕκαστος ὁ ἀδελφός αὐτός ὁ βεβηλόω ὁ διαθήκη ὁ πατήρ σύ
11. ἐγκαταλείπω Ἰούδας καί βδέλυγμα γίνομαι ἐν ὁ Ἰσραήλ καί ἐν Ἰερουσαλήμ διότι βεβηλόω Ἰούδας ὁ ἅγιος κύριος ἐν ὅς ἀγαπάω καί ἐπιτηδεύω εἰς θεός ἀλλότριος
12. ἐξολεθρεύω κύριος ὁ ἄνθρωπος ὁ ποιέω οὗτος ἕως καί ταπεινόω ἐκ σκήνωμα Ἰακώβ καί ἐκ προσάγω θυσία ὁ κύριος παντοκράτωρ
13. καί οὗτος ὅς μισέω ποιέω καλύπτω δάκρυον ὁ θυσιαστήριον κύριος καί κλαυθμός καί στεναγμός ἐκ κόπος ἔτι ἄξιος ἐπιβλέπω εἰς θυσία ἤ λαμβάνω δεκτός ἐκ ὁ χείρ σύ
14. καί λέγω ἕνεκα τίς ὅτι κύριος διαμαρτύρομαι ἀνά μέσος σύ καί ἀνά μέσος γυνή νεότης σύ ὅς ἐγκαταλείπω καί αὐτός κοινωνός σύ καί γυνή διαθήκη σύ
15. καί οὐ ἄλλος ποιέω καί ὑπόλειμμα πνεῦμα αὐτός καί λέγω τίς ἄλλος ἀλλά ἤ σπέρμα ζητέω ὁ θεός καί φυλάσσω ἐν ὁ πνεῦμα σύ καί γυνή νεότης σύ μή ἐγκαταλείπω
16. ἀλλά ἐάν μισέω ἐξαποστέλλω λέγω κύριος ὁ θεός ὁ Ἰσραήλ καί καλύπτω ἀσέβεια ἐπί ὁ ἐνθύμημα σύ λέγω κύριος παντοκράτωρ καί φυλάσσω ἐν ὁ πνεῦμα σύ καί οὐ μή ἐγκαταλείπω
17. ὁ παροξύνω ὁ θεός ἐν ὁ λόγος σύ καί λέγω ἐν τίς παροξύνω αὐτός ἐν ὁ λέγω σύ πᾶς ποιέω πονηρός καλός ἐνώπιον κύριος καί ἐν αὐτός αὐτός εὐδοκέω καί ποῦ εἰμί ὁ θεός ὁ δικαιοσύνη
| 
