1. καί εἰσέρχομαι πάλιν εἰς Καφαρναούμ διά ἡμέρα ἀκούω ὅτι ἐν οἶκος εἰμί
2. καί συνάγω πολύς ὥστε μηκέτι χωρέω μηδέ ὁ πρός ὁ θύρα καί λαλέω αὐτός ὁ λόγος
3. καί ἔρχομαι φέρω πρός αὐτός παραλυτικός αἴρω ὑπό τέσσαρες
4. καί μή δύναμαι προσφέρω αὐτός διά ὁ ὄχλος ἀποστεγάζω ὁ στέγη ὅπου εἰμί καί ἐξορύσσω χαλάω ὁ κράβαττος ὅπου ὁ παραλυτικός κατάκειμαι
5. καί ὁράω ὁ Ἰησοῦς ὁ πίστις αὐτός λέγω ὁ παραλυτικός τέκνον ἀφίημι σύ ὁ ἁμαρτία
6. εἰμί δέ τὶς ὁ γραμματεύς ἐκεῖ κάθημαι καί διαλογίζομαι ἐν ὁ καρδία αὐτός
7. τίς οὗτος οὕτω λαλέω βλασφημέω τίς δύναμαι ἀφίημι ἁμαρτία εἰ μή εἷς ὁ θεός
8. καί εὐθύς ἐπιγινώσκω ὁ Ἰησοῦς ὁ πνεῦμα αὐτός ὅτι οὕτω διαλογίζομαι ἐν ἑαυτοῦ λέγω αὐτός τίς οὗτος διαλογίζομαι ἐν ὁ καρδία σύ
9. τίς εἰμί εὔκοπος λέγω ὁ παραλυτικός ἀφίημι σύ ὁ ἁμαρτία ἤ λέγω ἐγείρω καί αἴρω ὁ κράβαττος σύ καί περιπατέω
10. ἵνα δέ οἶδα ὅτι ἐξουσία ἔχω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἀφίημι ἁμαρτία ἐπί ὁ γῆ λέγω ὁ παραλυτικός
11. σύ λέγω ἐγείρω αἴρω ὁ κράβαττος σύ καί ὑπάγω εἰς ὁ οἶκος σύ
12. καί ἐγείρω καί εὐθύς αἴρω ὁ κράβαττος ἐξέρχομαι ἔμπροσθεν πᾶς ὥστε ἐξίστημι πᾶς καί δοξάζω ὁ θεός λέγω ὅτι οὕτω οὐδέποτε ὁράω
13. καί ἐξέρχομαι πάλιν παρά ὁ θάλασσα καί πᾶς ὁ ὄχλος ἔρχομαι πρός αὐτός καί διδάσκω αὐτός
14. καί παράγω ὁράω Λευί ὁ ὁ Ἁλφαῖος κάθημαι ἐπί ὁ τελώνιον καί λέγω αὐτός ἀκολουθέω ἐγώ καί ἀνίστημι ἀκολουθέω αὐτός
15. καί γίνομαι κατάκειμαι αὐτός ἐν ὁ οἰκία αὐτός καί πολύς τελώνης καί ἁμαρτωλός συνανάκειμαι ὁ Ἰησοῦς καί ὁ μαθητής αὐτός εἰμί γάρ πολύς καί ἀκολουθέω αὐτός
16. καί ὁ γραμματεύς ὁ Φαρισαῖος ὁράω ὅτι ἐσθίω μετά ὁ ἁμαρτωλός καί τελώνης λέγω ὁ μαθητής αὐτός ὅτι μετά ὁ τελώνης καί ἁμαρτωλός ἐσθίω
17. καί ἀκούω ὁ Ἰησοῦς λέγω αὐτός ὅτι οὐ χρεία ἔχω ὁ ἰσχύω ἰατρός ἀλλά ὁ κακῶς ἔχω οὐ ἔρχομαι καλέω δίκαιος ἀλλά ἁμαρτωλός
18. καί εἰμί ὁ μαθητής Ἰωάννης καί ὁ Φαρισαῖος νηστεύω καί ἔρχομαι καί λέγω αὐτός διά τίς ὁ μαθητής Ἰωάννης καί ὁ μαθητής ὁ Φαρισαῖος νηστεύω ὁ δέ σύ μαθητής οὐ νηστεύω
19. καί λέγω αὐτός ὁ Ἰησοῦς μή δύναμαι ὁ υἱός ὁ νυμφών ἐν ὅς ὁ νυμφίος μετά αὐτός εἰμί νηστεύω ὅσος χρόνος ἔχω ὁ νυμφίος μετά αὐτός οὐ δύναμαι νηστεύω
20. ἔρχομαι δέ ἡμέρα ὅταν ἀπαίρω ἀπό αὐτός ὁ νυμφίος καί τότε νηστεύω ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα
21. οὐδείς ἐπίβλημα ῥάκος ἄγναφος ἐπιράπτω ἐπί ἱμάτιον παλαιός εἰ δέ μή αἴρω ὁ πλήρωμα ἀπό αὐτός ὁ καινός ὁ παλαιός καί κακός σχίσμα γίνομαι
22. καί οὐδείς βάλλω οἶνος νέος εἰς ἀσκός παλαιός εἰ δέ μή ῥήγνυμι ὁ οἶνος ὁ ἀσκός καί ὁ οἶνος ἀπόλλυμι καί ὁ ἀσκός ἀλλά οἶνος νέος εἰς ἀσκός καινός
23. καί γίνομαι αὐτός ἐν ὁ σάββατον παραπορεύομαι διά ὁ σπόριμος καί ὁ μαθητής αὐτός ἄρχω ὁδός ποιέω τίλλω ὁ στάχυς
24. καί ὁ Φαρισαῖος λέγω αὐτός ὁράω τίς ποιέω ὁ σάββατον ὅς οὐ ἔξειμι
25. καί λέγω αὐτός οὐδέποτε ἀναγινώσκω τίς ποιέω Δαυίδ ὅτε χρεία ἔχω καί πεινάω αὐτός καί ὁ μετά αὐτός
26. πῶς εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἶκος ὁ θεός ἐπί Ἀβιαθάρ ἀρχιερεύς καί ὁ ἄρτος ὁ πρόθεσις ἐσθίω ὅς οὐ ἔξειμι ἐσθίω εἰ μή ὁ ἱερεύς καί δίδωμι καί ὁ σύν αὐτός εἰμί
27. καί λέγω αὐτός ὁ σάββατον διά ὁ ἄνθρωπος γίνομαι καί οὐ ὁ ἄνθρωπος διά ὁ σάββατον
28. ὥστε κύριος εἰμί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος καί ὁ σάββατον
| 
