1. καί συνάγω πρός αὐτός ὁ Φαρισαῖος καί τὶς ὁ γραμματεύς ἔρχομαι ἀπό Ἱεροσόλυμα
2. καί ὁράω τὶς ὁ μαθητής αὐτός ὅτι κοινός χείρ οὗτος εἰμί ἄνιπτος ἐσθίω ὁ ἄρτος
3. ὁ γάρ Φαρισαῖος καί πᾶς ὁ Ἰουδαῖος ἐάν μή πυγμή νίπτω ὁ χείρ οὐ ἐσθίω κρατέω ὁ παράδοσις ὁ πρεσβύτερος
4. καί ἀπό ἀγορά ἐάν μή βαπτίζω οὐ ἐσθίω καί ἄλλος πολύς εἰμί ὅς παραλαμβάνω κρατέω βαπτισμός ποτήριον καί ξέστης καί χαλκίον καί κλίνη
5. καί ἐπερωτάω αὐτός ὁ Φαρισαῖος καί ὁ γραμματεύς διά τίς οὐ περιπατέω ὁ μαθητής σύ κατά ὁ παράδοσις ὁ πρεσβύτερος ἀλλά κοινός χείρ ἐσθίω ὁ ἄρτος
6. ὁ δέ λέγω αὐτός καλῶς προφητεύω Ἠσαΐας περί σύ ὁ ὑποκριτής ὡς γράφω ὅτι οὗτος ὁ λαός ὁ χεῖλος ἐγώ τιμάω ὁ δέ καρδία αὐτός πόρρω ἀπέχω ἀπό ἐγώ
7. μάτην δέ σέβω ἐγώ διδάσκω διδασκαλία ἔνταλμα ἄνθρωπος
8. ἀφίημι ὁ ἐντολή ὁ θεός κρατέω ὁ παράδοσις ὁ ἄνθρωπος
9. καί λέγω αὐτός καλῶς ἀθετέω ὁ ἐντολή ὁ θεός ἵνα ὁ παράδοσις σύ ἵστημι
10. Μωϋσῆς γάρ λέγω τιμάω ὁ πατήρ σύ καί ὁ μήτηρ σύ καί ὁ κακολογέω πατήρ ἤ μήτηρ θάνατος τελευτάω
11. σύ δέ λέγω ἐάν λέγω ἄνθρωπος ὁ πατήρ ἤ ὁ μήτηρ κορβᾶν ὅς εἰμί δῶρον ὅς ἐάν ἐκ ἐγώ ὠφελέω
12. οὐκέτι ἀφίημι αὐτός οὐδείς ποιέω ὁ πατήρ ἤ ὁ μήτηρ
13. ἀκυρόω ὁ λόγος ὁ θεός ὁ παράδοσις σύ ὅς παραδίδωμι καί παρόμοιος τοιοῦτος πολύς ποιέω
14. καί προσκαλέομαι πάλιν ὁ ὄχλος λέγω αὐτός ἀκούω ἐγώ πᾶς καί συνίημι
15. οὐδείς εἰμί ἔξωθεν ὁ ἄνθρωπος εἰσπορεύομαι εἰς αὐτός ὅς δύναμαι κοινόω αὐτός ἀλλά ὁ ἐκ ὁ ἄνθρωπος ἐκπορεύομαι εἰμί ὁ κοινόω ὁ ἄνθρωπος
17. καί ὅτε εἰσέρχομαι εἰς οἶκος ἀπό ὁ ὄχλος ἐπερωτάω αὐτός ὁ μαθητής αὐτός ὁ παραβολή
18. καί λέγω αὐτός οὕτω καί σύ ἀσύνετος εἰμί οὐ νοέω ὅτι πᾶς ὁ ἔξωθεν εἰσπορεύομαι εἰς ὁ ἄνθρωπος οὐ δύναμαι αὐτός κοινόω
19. ὅτι οὐ εἰσπορεύομαι αὐτός εἰς ὁ καρδία ἀλλά εἰς ὁ κοιλία καί εἰς ὁ ἀφεδρών ἐκπορεύομαι καθαρίζω πᾶς ὁ βρῶμα
20. λέγω δέ ὅτι ὁ ἐκ ὁ ἄνθρωπος ἐκπορεύομαι ἐκεῖνος κοινόω ὁ ἄνθρωπος
21. ἔσωθεν γάρ ἐκ ὁ καρδία ὁ ἄνθρωπος ὁ διαλογισμός ὁ κακός ἐκπορεύομαι πορνεία κλοπή φόνος
22. μοιχεία πλεονεξία πονηρία δόλος ἀσέλγεια ὀφθαλμός πονηρός βλασφημία ὑπερηφανία ἀφροσύνη
23. πᾶς οὗτος ὁ πονηρός ἔσωθεν ἐκπορεύομαι καί κοινόω ὁ ἄνθρωπος
24. ἐκεῖθεν δέ ἀνίστημι ἀπέρχομαι εἰς ὁ ὅριον Τύρος καί εἰσέρχομαι εἰς οἰκία οὐδείς θέλω γινώσκω καί οὐ δύναμαι λανθάνω
25. ἀλλά εὐθύς ἀκούω γυνή περί αὐτός ὅς ἔχω ὁ θυγάτριον αὐτός πνεῦμα ἀκάθαρτος ἔρχομαι προσπίπτω πρός ὁ πούς αὐτός
26. ὁ δέ γυνή εἰμί Ἑλληνίς Συροφοινίκισσα ὁ γένος καί ἐρωτάω αὐτός ἵνα ὁ δαιμόνιον ἐκβάλλω ἐκ ὁ θυγάτηρ αὐτός
27. καί λέγω αὐτός ἀφίημι πρῶτος χορτάζω ὁ τέκνον οὐ γάρ εἰμί καλός λαμβάνω ὁ ἄρτος ὁ τέκνον καί ὁ κυνάριον βάλλω
28. ὁ δέ ἀποκρίνομαι καί λέγω αὐτός κύριος καί ὁ κυνάριον ὑποκάτω ὁ τράπεζα ἐσθίω ἀπό ὁ ψιχίον ὁ παιδίον
29. καί λέγω αὐτός διά οὗτος ὁ λόγος ὑπάγω ἐξέρχομαι ἐκ ὁ θυγάτηρ σύ ὁ δαιμόνιον
30. καί ἀπέρχομαι εἰς ὁ οἶκος αὐτός εὑρίσκω ὁ παιδίον βάλλω ἐπί ὁ κλίνη καί ὁ δαιμόνιον ἐξέρχομαι
31. καί πάλιν ἐξέρχομαι ἐκ ὁ ὅριον Τύρος ἔρχομαι διά Σιδών εἰς ὁ θάλασσα ὁ Γαλιλαία ἀνά μέσος ὁ ὅριον Δεκάπολις
32. καί φέρω αὐτός κωφός καί μογιλάλος καί παρακαλέω αὐτός ἵνα ἐπιτίθημι αὐτός ὁ χείρ
33. καί ἀπολαμβάνω αὐτός ἀπό ὁ ὄχλος κατά ἴδιος βάλλω ὁ δάκτυλος αὐτός εἰς ὁ οὖς αὐτός καί πτύω ἅπτω ὁ γλῶσσα αὐτός
34. καί ἀναβλέπω εἰς ὁ οὐρανός στενάζω καί λέγω αὐτός ἐφφαθά ὅς εἰμί διανοίγω
35. καί εὐθέως ἀνοίγω αὐτός ὁ ἀκοή καί λύω ὁ δεσμός ὁ γλῶσσα αὐτός καί λαλέω ὀρθῶς
36. καί διαστέλλω αὐτός ἵνα μηδείς λέγω ὅσος δέ αὐτός διαστέλλω αὐτός μᾶλλον περισσός κηρύσσω
37. καί ὑπερπερισσῶς ἐκπλήσσω λέγω καλῶς πᾶς ποιέω καί ὁ κωφός ποιέω ἀκούω καί ὁ ἄλαλος λαλέω
| 
