1. ἐν ἐκεῖνος ὁ καιρός πορεύομαι ὁ Ἰησοῦς ὁ σάββατον διά ὁ σπόριμος ὁ δέ μαθητής αὐτός πεινάω καί ἄρχω τίλλω στάχυς καί ἐσθίω
2. ὁ δέ Φαρισαῖος ὁράω λέγω αὐτός ἰδού ὁ μαθητής σύ ποιέω ὅς οὐ ἔξειμι ποιέω ἐν σάββατον
3. ὁ δέ λέγω αὐτός οὐ ἀναγινώσκω τίς ποιέω Δαυίδ ὅτε πεινάω καί ὁ μετά αὐτός
4. πῶς εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἶκος ὁ θεός καί ὁ ἄρτος ὁ πρόθεσις ἐσθίω ὅς οὐ ἔξειμι εἰμί αὐτός ἐσθίω οὐδέ ὁ μετά αὐτός εἰ μή ὁ ἱερεύς μόνος
5. ἤ οὐ ἀναγινώσκω ἐν ὁ νόμος ὅτι ὁ σάββατον ὁ ἱερεύς ἐν ὁ ἱερόν ὁ σάββατον βεβηλόω καί ἀναίτιος εἰμί
6. λέγω δέ σύ ὅτι ὁ ἱερόν μέγας εἰμί ὧδε
7. εἰ δέ γινώσκω τίς εἰμί ἔλεος θέλω καί οὐ θυσία οὐ ἄν καταδικάζω ὁ ἀναίτιος
8. κύριος γάρ εἰμί ὁ σάββατον ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος
9. καί μεταβαίνω ἐκεῖθεν ἔρχομαι εἰς ὁ συναγωγή αὐτός
10. καί ἰδού ἄνθρωπος χείρ ἔχω ξηρός καί ἐπερωτάω αὐτός λέγω εἰ ἔξειμι ὁ σάββατον θεραπεύω ἵνα κατηγορέω αὐτός
11. ὁ δέ λέγω αὐτός τίς εἰμί ἐκ σύ ἄνθρωπος ὅς ἔχω πρόβατον εἷς καί ἐάν ἐμπίπτω οὗτος ὁ σάββατον εἰς βόθυνος οὐχί κρατέω αὐτός καί ἐγείρω
12. πόσος οὖν διαφέρω ἄνθρωπος πρόβατον ὥστε ἔξειμι ὁ σάββατον καλῶς ποιέω
13. τότε λέγω ὁ ἄνθρωπος ἐκτείνω σύ ὁ χείρ καί ἐκτείνω καί ἀποκαθιστάνω ὑγιής ὡς ὁ ἄλλος
14. ἐξέρχομαι δέ ὁ Φαρισαῖος συμβούλιον λαμβάνω κατά αὐτός ὅπως αὐτός ἀπόλλυμι
15. ὁ δέ Ἰησοῦς γινώσκω ἀναχωρέω ἐκεῖθεν καί ἀκολουθέω αὐτός ὄχλος πολύς καί θεραπεύω αὐτός πᾶς
16. καί ἐπιτιμάω αὐτός ἵνα μή φανερός αὐτός ποιέω
17. ἵνα πληρόω ὁ λέγω διά Ἠσαΐας ὁ προφήτης λέγω
18. ἰδού ὁ παῖς ἐγώ ὅς αἱρετίζω ὁ ἀγαπητός ἐγώ εἰς ὅς εὐδοκέω ὁ ψυχή ἐγώ τίθημι ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπί αὐτός καί κρίσις ὁ ἔθνος ἀπαγγέλλω
19. οὐ ἐρίζω οὐδέ κραυγάζω οὐδέ ἀκούω τὶς ἐν ὁ πλατύς ὁ φωνή αὐτός
20. κάλαμος συντρίβω οὐ κατάγνυμι καί λίνον τύφω οὐ σβέννυμι ἕως ἄν ἐκβάλλω εἰς νῖκος ὁ κρίσις
21. καί ὁ ὄνομα αὐτός ἔθνος ἐλπίζω
22. τότε προσφέρω αὐτός δαιμονίζομαι τυφλός καί κωφός καί θεραπεύω αὐτός ὥστε ὁ κωφός λαλέω καί βλέπω
23. καί ἐξίστημι πᾶς ὁ ὄχλος καί λέγω μήτι οὗτος εἰμί ὁ υἱός Δαυίδ
24. ὁ δέ Φαρισαῖος ἀκούω λέγω οὗτος οὐ ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιον εἰ μή ἐν ὁ Βεελζεβούλ ἄρχων ὁ δαιμόνιον
25. οἶδα δέ ὁ ἐνθύμησις αὐτός λέγω αὐτός πᾶς βασιλεία μερίζω κατά ἑαυτοῦ ἐρημόω καί πᾶς πόλις ἤ οἰκία μερίζω κατά ἑαυτοῦ οὐ ἵστημι
26. καί εἰ ὁ Σατανᾶς ὁ Σατανᾶς ἐκβάλλω ἐπί ἑαυτοῦ μερίζω πῶς οὖν ἵστημι ὁ βασιλεία αὐτός
27. καί εἰ ἐγώ ἐν Βεελζεβούλ ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιον ὁ υἱός σύ ἐν τίς ἐκβάλλω διά οὗτος αὐτός κριτής εἰμί σύ
28. εἰ δέ ἐν πνεῦμα θεός ἐγώ ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιον ἄρα φθάνω ἐπί σύ ὁ βασιλεία ὁ θεός
29. ἤ πῶς δύναμαι τὶς εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἰκία ὁ ἰσχυρός καί ὁ σκεῦος αὐτός ἁρπάζω ἐάν μή πρῶτος δέω ὁ ἰσχυρός καί τότε ὁ οἰκία αὐτός διαρπάζω
30. ὁ μή εἰμί μετά ἐγώ κατά ἐγώ εἰμί καί ὁ μή συνάγω μετά ἐγώ σκορπίζω
31. διά οὗτος λέγω σύ πᾶς ἁμαρτία καί βλασφημία ἀφίημι ὁ ἄνθρωπος ὁ δέ ὁ πνεῦμα βλασφημία οὐ ἀφίημι
32. καί ὅς ἐάν λέγω λόγος κατά ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἀφίημι αὐτός ὅς δέ ἄν λέγω κατά ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος οὐ ἀφίημι αὐτός οὔτε ἐν οὗτος ὁ αἰών οὔτε ἐν ὁ μέλλω
33. ἤ ποιέω ὁ δένδρον καλός καί ὁ καρπός αὐτός καλός ἤ ποιέω ὁ δένδρον σαπρός καί ὁ καρπός αὐτός σαπρός ἐκ γάρ ὁ καρπός ὁ δένδρον γινώσκω
34. γέννημα ἔχιδνα πῶς δύναμαι ἀγαθός λαλέω πονηρός εἰμί ἐκ γάρ ὁ περίσσευμα ὁ καρδία ὁ στόμα λαλέω
35. ὁ ἀγαθός ἄνθρωπος ἐκ ὁ ἀγαθός θησαυρός ἐκβάλλω ἀγαθός καί ὁ πονηρός ἄνθρωπος ἐκ ὁ πονηρός θησαυρός ἐκβάλλω πονηρός
36. λέγω δέ σύ ὅτι πᾶς ῥῆμα ἀργός ὅς λαλέω ὁ ἄνθρωπος ἀποδίδωμι περί αὐτός λόγος ἐν ἡμέρα κρίσις
37. ἐκ γάρ ὁ λόγος σύ δικαιόω καί ἐκ ὁ λόγος σύ καταδικάζω
38. τότε ἀποκρίνομαι αὐτός τὶς ὁ γραμματεύς καί Φαρισαῖος λέγω διδάσκαλος θέλω ἀπό σύ σημεῖον ὁράω
39. ὁ δέ ἀποκρίνομαι λέγω αὐτός γενεά πονηρός καί μοιχαλίς σημεῖον ἐπιζητέω καί σημεῖον οὐ δίδωμι αὐτός εἰ μή ὁ σημεῖον Ἰωνᾶς ὁ προφήτης
40. ὥσπερ γάρ εἰμί Ἰωνᾶς ἐν ὁ κοιλία ὁ κῆτος τρεῖς ἡμέρα καί τρεῖς νύξ οὕτω εἰμί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐν ὁ καρδία ὁ γῆ τρεῖς ἡμέρα καί τρεῖς νύξ
41. ἀνήρ Νινευίτης ἀνίστημι ἐν ὁ κρίσις μετά ὁ γενεά οὗτος καί κατακρίνω αὐτός ὅτι μετανοέω εἰς ὁ κήρυγμα Ἰωνᾶς καί ἰδού πολύς Ἰωνᾶς ὧδε
42. βασίλισσα νότος ἐγείρω ἐν ὁ κρίσις μετά ὁ γενεά οὗτος καί κατακρίνω αὐτός ὅτι ἔρχομαι ἐκ ὁ πέρας ὁ γῆ ἀκούω ὁ σοφία Σολομών καί ἰδού πολύς Σολομών ὧδε
43. ὅταν δέ ὁ ἀκάθαρτος πνεῦμα ἐξέρχομαι ἀπό ὁ ἄνθρωπος διέρχομαι διά ἄνυδρος τόπος ζητέω ἀνάπαυσις καί οὐ εὑρίσκω
44. τότε λέγω εἰς ὁ οἶκος ἐγώ ἐπιστρέφω ὅθεν ἐξέρχομαι καί ἔρχομαι εὑρίσκω σχολάζω σαρόω καί κοσμέω
45. τότε πορεύομαι καί παραλαμβάνω μετά ἑαυτοῦ ἑπτά ἕτερος πνεῦμα πονηρός ἑαυτοῦ καί εἰσέρχομαι κατοικέω ἐκεῖ καί γίνομαι ὁ ἔσχατος ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος κακός ὁ πρῶτος οὕτω εἰμί καί ὁ γενεά οὗτος ὁ πονηρός
46. ἔτι αὐτός λαλέω ὁ ὄχλος ἰδού ὁ μήτηρ καί ὁ ἀδελφός αὐτός ἵστημι ἔξω ζητέω αὐτός λαλέω
47. λέγω δέ τὶς αὐτός ἰδού ὁ μήτηρ σύ καί ὁ ἀδελφός σύ ἔξω ἵστημι ζητέω σύ λαλέω
48. ὁ δέ ἀποκρίνομαι λέγω ὁ λέγω αὐτός τίς εἰμί ὁ μήτηρ ἐγώ καί τίς εἰμί ὁ ἀδελφός ἐγώ
49. καί ἐκτείνω ὁ χείρ αὐτός ἐπί ὁ μαθητής αὐτός λέγω ἰδού ὁ μήτηρ ἐγώ καί ὁ ἀδελφός ἐγώ
50. ὅστις γάρ ἄν ποιέω ὁ θέλημα ὁ πατήρ ἐγώ ὁ ἐν οὐρανός αὐτός ἐγώ ἀδελφός καί ἀδελφή καί μήτηρ εἰμί
| 
