1. καί λαλέω κύριος πρός Μωϋσῆς καί Ἀαρών λέγω
2. οὗτος ὁ διαστολή ὁ νόμος ὅσος συντάσσω κύριος λέγω λαλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ καί λαμβάνω πρός σύ δάμαλις πυρρός ἄμωμος ὅστις οὐ ἔχω ἐν αὐτός μῶμος καί ὅς οὐ ἐπιβάλλω ἐπί αὐτός ζυγός
3. καί δίδωμι αὐτός πρός Ἐλεάζαρ ὁ ἱερεύς καί ἐξάγω αὐτός ἔξω ὁ παρεμβολή εἰς τόπος καθαρός καί σφάζω αὐτός ἐνώπιον αὐτός
4. καί λαμβάνω Ἐλεάζαρ ἀπό ὁ αἷμα αὐτός καί ῥαίνω ἀπέναντι ὁ πρόσωπον ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον ἀπό ὁ αἷμα αὐτός ἑπτάκις
5. καί κατακαίω αὐτός ἐναντίον αὐτός καί ὁ δέρμα καί ὁ κρέας αὐτός καί ὁ αἷμα αὐτός σύν ὁ κόπρος αὐτός κατακαίω
6. καί λαμβάνω ὁ ἱερεύς ξύλον κέδρινος καί ὕσσωπος καί κόκκινος καί ἐμβάλλω εἰς μέσος ὁ κατάκαυμα ὁ δάμαλις
7. καί πλύνω ὁ ἱμάτιον αὐτός ὁ ἱερεύς καί λούω ὁ σῶμα αὐτός ὕδωρ καί μετά οὗτος εἰσέρχομαι εἰς ὁ παρεμβολή καί ἀκάθαρτος εἰμί ὁ ἱερεύς ἕως ἑσπέρα
8. καί ὁ κατακαίω αὐτός πλύνω ὁ ἱμάτιον αὐτός καί λούω ὁ σῶμα αὐτός καί ἀκάθαρτος εἰμί ἕως ἑσπέρα
9. καί συνάγω ἄνθρωπος καθαρός ὁ σποδός ὁ δάμαλις καί ἀποτίθημι ἔξω ὁ παρεμβολή εἰς τόπος καθαρός καί εἰμί ὁ συναγωγή υἱός Ἰσραήλ εἰς διατήρησις ὕδωρ ῥαντισμός ἅγνισμα εἰμί
10. καί πλύνω ὁ ἱμάτιον ὁ συνάγω ὁ σποδιά ὁ δάμαλις καί ἀκάθαρτος εἰμί ἕως ἑσπέρα καί εἰμί ὁ υἱός Ἰσραήλ καί ὁ πρόσκειμαι προσήλυτος νόμιμος αἰώνιος
11. ὁ ἅπτω ὁ θνῄσκω πᾶς ψυχή ἄνθρωπος ἀκάθαρτος εἰμί ἑπτά ἡμέρα
12. οὗτος ἁγνίζω ὁ ἡμέρα ὁ τρίτος καί ὁ ἡμέρα ὁ ἕβδομος καί καθαρός εἰμί ἐάν δέ μή ἀφαγνίζω ὁ ἡμέρα ὁ τρίτος καί ὁ ἡμέρα ὁ ἕβδομος οὐ καθαρός εἰμί
13. πᾶς ὁ ἅπτω ὁ θνῄσκω ἀπό ψυχή ἄνθρωπος ἐάν ἀποθνῄσκω καί μή ἀφαγνίζω ὁ σκηνή κύριος μιαίνω ἐκτρίβω ὁ ψυχή ἐκεῖνος ἐκ Ἰσραήλ ὅτι ὕδωρ ῥαντισμός οὐ περιρραντίζω ἐπί αὐτός ἀκάθαρτος εἰμί ἔτι ὁ ἀκαθαρσία αὐτός ἐν αὐτός εἰμί
14. καί οὗτος ὁ νόμος ἄνθρωπος ἐάν ἀποθνῄσκω ἐν οἰκία πᾶς ὁ εἰσπορεύομαι εἰς ὁ οἰκία καί ὅσος εἰμί ἐν ὁ οἰκία ἀκάθαρτος εἰμί ἑπτά ἡμέρα
15. καί πᾶς σκεῦος ἀνοίγω ὅσος οὐχί δεσμός καταδέω ἐπί αὐτός ἀκάθαρτος εἰμί
16. καί πᾶς ὅς ἐάν ἅπτω ἐπί πρόσωπον ὁ πεδίον τραυματίας ἤ νεκρός ἤ ὀστέον ἀνθρώπινος ἤ μνῆμα ἑπτά ἡμέρα ἀκάθαρτος εἰμί
17. καί λαμβάνω ὁ ἀκάθαρτος ἀπό ὁ σποδιά ὁ κατακαίω ὁ ἁγνισμός καί ἐκχέω ἐπί αὐτός ὕδωρ ζάω εἰς σκεῦος
18. καί λαμβάνω ὕσσωπος καί βάπτω εἰς ὁ ὕδωρ ἀνήρ καθαρός καί περιρραίνω ἐπί ὁ οἶκος καί ἐπί ὁ σκεῦος καί ἐπί ὁ ψυχή ὅσος ἐάν εἰμί ἐκεῖ καί ἐπί ὁ ἅπτω ὁ ὀστέον ὁ ἀνθρώπινος ἤ ὁ τραυματίας ἤ ὁ θνῄσκω ἤ ὁ μνῆμα
19. καί περιρραίνω ὁ καθαρός ἐπί ὁ ἀκάθαρτος ἐν ὁ ἡμέρα ὁ τρίτος καί ἐν ὁ ἡμέρα ὁ ἕβδομος καί ἀφαγνίζω ὁ ἡμέρα ὁ ἕβδομος καί πλύνω ὁ ἱμάτιον αὐτός καί λούω ὕδωρ καί ἀκάθαρτος εἰμί ἕως ἑσπέρα
20. καί ἄνθρωπος ὅς ἐάν μιαίνω καί μή ἀφαγνίζω ἐξολεθρεύω ὁ ψυχή ἐκεῖνος ἐκ μέσος ὁ συναγωγή ὅτι ὁ ἅγιος κύριος μιαίνω ὅτι ὕδωρ ῥαντισμός οὐ περιρραντίζω ἐπί αὐτός ἀκάθαρτος εἰμί
21. καί εἰμί σύ νόμιμος αἰώνιος καί ὁ περιρραίνω ὕδωρ ῥαντισμός πλύνω ὁ ἱμάτιον αὐτός καί ὁ ἅπτω ὁ ὕδωρ ὁ ῥαντισμός ἀκάθαρτος εἰμί ἕως ἑσπέρα
22. καί πᾶς ὅς ἐάν ἅπτω αὐτός ὁ ἀκάθαρτος ἀκάθαρτος εἰμί καί ὁ ψυχή ὁ ἅπτω ἀκάθαρτος εἰμί ἕως ἑσπέρα
| 
