Φιλιππησίους, Chapter 2

1. εἰ τὶς οὖν παράκλησις ἐν Χριστός εἰ τὶς παραμύθιον ἀγάπη εἰ τὶς κοινωνία πνεῦμα εἰ τὶς σπλάγχνον καί οἰκτιρμός    2. πληρόω ἐγώ ὁ χαρά ἵνα ὁ αὐτός φρονέω ὁ αὐτός ἀγάπη ἔχω σύμψυχος ὁ εἷς φρονέω    3. μηδείς κατά ἐριθεία μηδέ κατά κενοδοξία ἀλλά ὁ ταπεινοφροσύνη ἀλλήλων ἡγέομαι ὑπερέχω ἑαυτοῦ    4. μή ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος σκοπέω ἀλλά καί ὁ ἕτερος ἕκαστος    5. οὗτος φρονέω ἐν σύ ὅς καί ἐν Χριστός Ἰησοῦς    6. ὅς ἐν μορφή θεός ὑπάρχω οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος θεός    7. ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω μορφή δοῦλος λαμβάνω ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίνομαι καί σχῆμα εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος    8. ταπεινόω ἑαυτοῦ γίνομαι ὑπήκοος μέχρι θάνατος θάνατος δέ σταυρός    9. διό καί ὁ θεός αὐτός ὑπερυψόω καί χαρίζομαι αὐτός ὁ ὄνομα ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα    10. ἵνα ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς πᾶς γόνυ κάμπτω ἐπουράνιος καί ἐπίγειος καί καταχθόνιος    11. καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω ὅτι κύριος Ἰησοῦς Χριστός εἰς δόξα θεός πατήρ    12. ὥστε ἀγαπητός ἐγώ καθώς πάντοτε ὑπακούω μή ὡς ἐν ὁ παρουσία ἐγώ μόνος ἀλλά νῦν πολύς μᾶλλον ἐν ὁ ἀπουσία ἐγώ μετά φόβος καί τρόμος ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία κατεργάζομαι    13. θεός γάρ εἰμί ὁ ἐνεργέω ἐν σύ καί ὁ θέλω καί ὁ ἐνεργέω ὑπέρ ὁ εὐδοκία    14. πᾶς ποιέω χωρίς γογγυσμός καί διαλογισμός    15. ἵνα γίνομαι ἄμεμπτος καί ἀκέραιος τέκνον θεός ἄμωμος μέσος γενεά σκολιός καί διαστρέφω ἐν ὅς φαίνω ὡς φωστήρ ἐν κόσμος    16. λόγος ζωή ἐπέχω εἰς καύχημα ἐγώ εἰς ἡμέρα Χριστός ὅτι οὐ εἰς κενός τρέχω οὐδέ εἰς κενός κοπιάω    17. ἀλλά εἰ καί σπένδω ἐπί ὁ θυσία καί λειτουργία ὁ πίστις σύ χαίρω καί συγχαίρω πᾶς σύ    18. ὁ δέ αὐτός καί σύ χαίρω καί συγχαίρω ἐγώ    19. ἐλπίζω δέ ἐν κύριος Ἰησοῦς Τιμόθεος ταχέως πέμπω σύ ἵνα καίγώ εὐψυχέω γινώσκω ὁ περί σύ    20. οὐδείς γάρ ἔχω ἰσόψυχος ὅστις γνησίως ὁ περί σύ μεριμνάω    21. ὁ πᾶς γάρ ὁ ἑαυτοῦ ζητέω οὐ ὁ Ἰησοῦς Χριστός    22. ὁ δέ δοκιμή αὐτός γινώσκω ὅτι ὡς πατήρ τέκνον σύν ἐγώ δουλεύω εἰς ὁ εὐαγγέλιον    23. οὗτος μέν οὖν ἐλπίζω πέμπω ὡς ἄν ἀφοράω ὁ περί ἐγώ ἐξαυτῆς    24. πείθω δέ ἐν κύριος ὅτι καί αὐτός ταχέως ἔρχομαι    25. ἀναγκαῖος δέ ἡγέομαι Ἐπαφρόδιτος ὁ ἀδελφός καί συνεργός καί συστρατιώτης ἐγώ σύ δέ ἀπόστολος καί λειτουργός ὁ χρεία ἐγώ πέμπω πρός σύ    26. ἐπειδή ἐπιποθέω εἰμί πᾶς σύ καί ἀδημονέω διότι ἀκούω ὅτι ἀσθενέω    27. καί γάρ ἀσθενέω παραπλήσιος θάνατος ἀλλά ὁ θεός ἐλεέω αὐτός οὐ αὐτός δέ μόνος ἀλλά καί ἐγώ ἵνα μή λύπη ἐπί λύπη ἔχω    28. σπουδαίως οὖν πέμπω αὐτός ἵνα ὁράω αὐτός πάλιν χαίρω καίγώ ἄλυπος εἰμί    29. προσδέχομαι οὖν αὐτός ἐν κύριος μετά πᾶς χαρά καί ὁ τοιοῦτος ἔντιμος ἔχω    30. ὅτι διά ὁ ἔργον Χριστός μέχρι θάνατος ἐγγίζω παραβολεύομαι ὁ ψυχή ἵνα ἀναπληρόω ὁ σύ ὑστέρημα ὁ πρός ἐγώ λειτουργία