1. ζυγός δόλιος βδέλυγμα ἐνώπιον κύριος στάθμιον δέ δίκαιος δεκτός αὐτός
2. ὅς ἐάν εἰσέρχομαι ὕβρις ἐκεῖ καί ἀτιμία στόμα δέ ταπεινός μελετάω σοφία
3. ἀποθνῄσκω δίκαιος λείπω μετάμελος πρόχειρος δέ γίνομαι καί ἐπίχαρτος ἀσεβής ἀπώλεια
5. δικαιοσύνη ἄμωμος ὀρθοτομέω ὁδός ἀσέβεια δέ περιπίπτω ἀδικία
6. δικαιοσύνη ἀνήρ ὀρθός ῥύομαι αὐτός ὁ δέ ἀπώλεια αὐτός ἁλίσκομαι παράνομος
7. τελευτάω ἀνήρ δίκαιος οὐ ὄλλυμι ἐλπίς ὁ δέ καύχημα ὁ ἀσεβής ὄλλυμι
8. δίκαιος ἐκ θήρα ἐκδύνω ἀντί αὐτός δέ παραδίδωμι ὁ ἀσεβής
9. ἐν στόμα ἀσεβής παγίς πολίτης αἴσθησις δέ δίκαιος εὔοδος
10. ἐν ἀγαθός δίκαιος κατορθόω πόλις
11. στόμα δέ ἀσεβής κατασκάπτω
12. μυκτηρίζω πολίτης ἐνδεής φρήν ἀνήρ δέ φρόνιμος ἡσυχία ἄγω
13. ἀνήρ δίγλωσσος ἀποκαλύπτω βουλή ἐν συνέδριον πιστός δέ πνοή κρύπτω πρᾶγμα
14. ὅς μή ὑπάρχω κυβέρνησις πίπτω ὥσπερ φύλλον σωτηρία δέ ὑπάρχω ἐν πολύς βουλή
15. πονηρός κακοποιέω ὅταν συμμίγνυμι δίκαιος μισέω δέ ἦχος ἀσφάλεια
16. γυνή εὐχάριστος ἐγείρω ἀνήρ δόξα θρόνος δέ ἀτιμία γυνή μισέω δίκαιος πλοῦτος ὀκνηρός ἐνδεής γίνομαι ὁ δέ ἀνδρεῖος ἐρείδω πλοῦτος
17. ὁ ψυχή αὐτός ἀγαθός ποιέω ἀνήρ ἐλεήμων ἐξόλλυμι δέ αὐτός σῶμα ὁ ἀνελεήμων
18. ἀσεβής ποιέω ἔργον ἄδικος σπέρμα δέ δίκαιος μισθός ἀλήθεια
19. υἱός δίκαιος γεννάω εἰς ζωή διωγμός δέ ἀσεβής εἰς θάνατος
20. βδέλυγμα κύριος διαστρέφω ὁδός προσδεκτός δέ αὐτός πᾶς ἄμωμος ἐν ὁ ὁδός αὐτός
21. χείρ χείρ ἐμβάλλω ἀδίκως οὐ ἀτιμώρητος εἰμί ὁ δέ σπείρω δικαιοσύνη λαμβάνω μισθός πιστός
22. ὥσπερ ἐνώτιον ἐν ῥίς ὗς οὕτω γυνή κακόφρων κάλλος
23. ἐπιθυμία δίκαιος πᾶς ἀγαθός ἐλπίς δέ ἀσεβής ἀπόλλυμι
24. εἰμί ὅς ὁ ἴδιος σπείρω πολύς ποιέω εἰμί καί ὅς συνάγω ἐλαττονέω
25. ψυχή εὐλογέω πᾶς ἁπλοῦς ἀνήρ δέ θυμώδης οὐ εὐσχήμων
26. ὁ συνεχής σῖτος ὑπολείπω αὐτός ὁ ἔθνος εὐλογία δέ εἰς κεφαλή ὁ μεταδίδωμι
27. τεκταίνω ἀγαθός ζητέω χάρις ἀγαθός ἐκζητέω δέ κακός καταλαμβάνω αὐτός
28. ὁ πείθω ἐπί πλοῦτος οὗτος πίπτω ὁ δέ ἀντιλαμβάνομαι δίκαιος οὗτος ἀνατέλλω
29. ὁ μή συμπεριφέρω ὁ ἑαυτοῦ οἶκος κληρονομέω ἄνεμος δουλεύω δέ ἄφρων φρόνιμος
30. ἐκ καρπός δικαιοσύνη φύω δένδρον ζωή ἀφαιρέω δέ ἄωρος ψυχή παράνομος
31. εἰ ὁ μέν δίκαιος μόλις σῴζω ὁ ἀσεβής καί ἁμαρτωλός ποῦ φαίνω
| 
