1. ἀκόλαστος οἶνος καί ὑβριστικός μέθη πᾶς δέ ὁ συμμίγνυμι αὐτός οὐ εἰμί σοφός
2. οὐ διαφέρω ἀπειλή βασιλεύς θυμός λέων ὁ δέ παροξύνω αὐτός ἁμαρτάνω εἰς ὁ ἑαυτοῦ ψυχή
3. δόξα ἀνήρ ἀποστρέφω λοιδορία πᾶς δέ ἄφρων τοιοῦτος συμπλέκω
4. ὀνειδίζω ὀκνηρός οὐ αἰσχύνω ὡσαύτως καί ὁ δανείζω σῖτος ἐν ἄμητος
5. ὕδωρ βαθύς βουλή ἐν καρδία ἀνήρ ἀνήρ δέ φρόνιμος ἐξαντλέω αὐτός
6. μέγας ἄνθρωπος καί τίμιος ἀνήρ ἐλεήμων ἀνήρ δέ πιστός ἔργον εὑρίσκω
7. ὅς ἀναστρέφω ἄμωμος ἐν δικαιοσύνη μακάριος ὁ παῖς αὐτός καταλείπω
8. ὅταν βασιλεύς δίκαιος καθίζω ἐπί θρόνος οὐ ἐναντιόομαι ἐν ὀφθαλμός αὐτός πᾶς πονηρός
9. τίς καυχάομαι ἁγνός ἔχω ὁ καρδία ἤ τίς παρρησιάζομαι καθαρός εἰμί ἀπό ἁμαρτία [1] κακολογέω πατήρ ἤ μήτηρ σβέννυμι λαμπτήρ ὁ δέ κόρη ὁ ὀφθαλμός αὐτός ὁράω σκότος [2] μερίς ἐπισπουδάζω ἐν πρῶτος ἐν ὁ τελευταῖος οὐ εὐλογέω [3] μή λέγω τίνω ὁ ἐχθρός ἀλλά ὑπομένω ὁ κύριος ἵνα σύ βοηθέω
10. στάθμιον μέγας καί μικρός καί μέτρον δισσός ἀκάθαρτος ἐνώπιον κύριος καί ἀμφότεροι
11. καί ὁ ποιέω αὐτός ἐν ὁ ἐπιτήδευμα αὐτός συμποδίζω νεανίσκος μετά ὅσιος καί εὐθύς ὁ ὁδός αὐτός
12. οὖς ἀκούω καί ὀφθαλμός ὁράω κύριος ἔργον καί ἀμφότεροι
13. μή ἀγαπάω καταλαλέω ἵνα μή ἐξαίρω διανοίγω ὁ ὀφθαλμός σύ καί ἐμπίπλημι ἄρτος
23. βδέλυγμα κύριος δισσός στάθμιον καί ζυγός δόλιος οὐ καλός ἐνώπιον αὐτός
24. παρά κύριος εὐθύνω ὁ διάβημα ἀνήρ θνητός δέ πῶς ἄν νοέω ὁ ὁδός αὐτός
25. παγίς ἀνήρ ταχύς τὶς ὁ ἴδιος ἁγιάζω μετά γάρ ὁ εὔχομαι μετανοέω γίνομαι
26. λικμήτωρ ἀσεβής βασιλεύς σοφός καί ἐπιβάλλω αὐτός τροχός
27. φῶς κύριος πνοή ἄνθρωπος ὅς ἐρευνάω ταμιεῖον κοιλία
28. ἐλεημοσύνη καί ἀλήθεια φυλακή βασιλεύς καί περικυκλόω ἐν δικαιοσύνη ὁ θρόνος αὐτός
29. κόσμος νεανίας σοφία δόξα δέ πρεσβύτερος πολιά
30. ὑπώπιον καί σύντριμμα συναντάω κακός πληγή δέ εἰς ταμιεῖον κοιλία
| 
