Παροιμίαι, Chapter 27

1. μή καυχάομαι ὁ εἰς αὔριον οὐ γάρ γινώσκω τίς τίκτω ὁ ἔπειμι-2    2. ἐγκωμιάζω σύ ὁ πέλας καί μή ὁ σός στόμα ἀλλότριος καί μή ὁ σός χεῖλος    3. βαρύς λίθος καί δυσβάστακτος ἄμμος ὀργή δέ ἄφρων βαρύς ἀμφότεροι    4. ἀνελεήμων θυμός καί ὀξύς ὀργή ἀλλά οὐδείς ὑφίστημι ζῆλος    5. ἀγαθός ἔλεγχος ἀποκαλύπτω κρύπτω φιλία    6. ἀξιόπιστος εἰμί τραῦμα φίλος ἤ ἑκούσιος φίλημα ἐχθρός    7. ψυχή ἐν πλησμονή εἰμί κηρίον ἐμπαίζω ψυχή δέ ἐνδεής καί ὁ πικρός γλυκύς φαίνω    8. ὥσπερ ὅταν ὄρνεον καταπετάννυμι ἐκ ὁ ἴδιος νοσσία οὕτω ἄνθρωπος δουλόω ὅταν ἀποξενόω ἐκ ὁ ἴδιος τόπος    9. μύρον καί οἶνος καί θυμίαμα τέρπω καρδία καταρρήγνυμι δέ ὑπό σύμπτωμα ψυχή    10. φίλος σός ἤ φίλος πατρῷος μή ἐγκαταλείπω εἰς δέ ὁ οἶκος ὁ ἀδελφός σύ μή εἰσέρχομαι ἀτυχέω ἀγαθός φίλος ἐγγύς ἤ ἀδελφός μακράν οἰκέω    11. σοφός γίνομαι υἱός ἵνα εὐφραίνω ἐγώ ὁ καρδία καί ἀποστρέφω ἀπό σύ ἐπονείδιστος λόγος    12. πανοῦργος κακός ἐπέρχομαι ἀποκρύπτω ἄφρων δέ ἐπέρχομαι ζημία τίνω    13. ἀφαιρέω ὁ ἱμάτιον αὐτός παρέρχομαι γάρ ὑβριστής ὅστις ὁ ἀλλότριος λυμαίνω    14. ὅς ἄν εὐλογέω φίλος ὁ πρωΐ μέγας ὁ φωνή καταράομαι οὐδείς διαφέρω δοκέω    15. σταγών ἐκβάλλω ἄνθρωπος ἐν ἡμέρα χειμερινός ἐκ ὁ οἶκος αὐτός ὡσαύτως καί γυνή λοίδορος ἐκ ὁ ἴδιος οἶκος    16. βορέας σκληρός ἄνεμος ὄνομα δέ ἐπιδέξιος καλέω    17. σίδηρος σίδηρος ὀξύνω ἀνήρ δέ παροξύνω πρόσωπον ἑταῖρος    18. ὅς φυτεύω συκῆ ἐσθίω ὁ καρπός αὐτός ὅς δέ φυλάσσω ὁ ἑαυτοῦ κύριος τιμάω    19. ὥσπερ οὐ ὅμοιος πρόσωπον πρόσωπον οὕτω οὐδέ ὁ καρδία ὁ ἄνθρωπος    20. ᾅδης καί ἀπώλεια οὐ ἐμπίπλημι ὡσαύτως καί ὁ ὀφθαλμός ὁ ἄνθρωπος ἄπληστος [1] βδέλυγμα κύριος στηρίζω ὀφθαλμός καί ὁ ἀπαίδευτος ἀκρατής γλῶσσα    21. δοκίμιον ἄργυρος καί χρυσός πύρωσις ἀνήρ δέ δοκιμάζω διά στόμα ἐγκωμιάζω αὐτός [1] καρδία ἄνομος ἐκζητέω κακός καρδία δέ εὐθής ἐκζητέω γνῶσις    22. ἐάν μαστιγόω ἄφρων ἐν μέσος συνέδριον ἀτιμάζω οὐ μή περιαιρέω ὁ ἀφροσύνη αὐτός    23. γνωστῶς ἐπιγινώσκω ψυχή ποίμνιον σύ καί ἐφίστημι καρδία σύ σός ἀγέλη    24. ὅτι οὐ ὁ αἰών ἀνήρ κράτος καί ἰσχύς οὐδέ παραδίδωμι ἐκ γενεά εἰς γενεά    25. ἐπιμελέομαι ὁ ἐν ὁ πεδίον χλωρός καί κείρω πόα καί συνάγω χόρτος ὀρεινός    26. ἵνα ἔχω πρόβατον εἰς ἱματισμός τιμάω πεδίον ἵνα εἰμί σύ ἀρήν    27. υἱός παρά ἐγώ ἔχω ῥῆσις ἰσχυρός εἰς ὁ ζωή σύ καί εἰς ὁ ζωή σός θεράπων