1. ὁ ἐγώ λόγος λέγω ὑπό θεός βασιλεύς χρηματισμός ὅς παιδεύω ὁ μήτηρ αὐτός
2. τίς τέκνον τηρέω τίς ῥῆσις θεός πρωτογενής σύ λέγω υἱός τίς τέκνον ἐμός κοιλία τίς τέκνον ἐμός εὐχή
3. μή δίδωμι γυνή σός πλοῦτος καί ὁ σός νοῦς καί βίος εἰς ὑστεροβουλία
4. μετά βουλή πᾶς ποιέω μετά βουλή οἰνοποτέω ὁ δυνάστης θυμώδης εἰμί οἶνος δέ μή πίνω
5. ἵνα μή πίνω ἐπιλανθάνομαι ὁ σοφία καί ὀρθός κρίνω οὐ μή δύναμαι ὁ ἀσθενής
6. δίδωμι μέθη ὁ ἐν λύπη καί οἶνος πίνω ὁ ἐν ὀδύνη
7. ἵνα ἐπιλανθάνομαι ὁ πενία καί ὁ πόνος μή μιμνῄσκομαι ἔτι
8. ἀνοίγω σός στόμα λόγος θεός καί κρίνω πᾶς ὑγιῶς
9. ἀνοίγω σός στόμα καί κρίνω δικαίως διακρίνω δέ πένης καί ἀσθενής
10. γυνή ἀνδρεῖος τίς εὑρίσκω τίμιος δέ εἰμί λίθος πολυτελής ὁ τοιοῦτος
11. θαρσέω ἐπί αὐτός ὁ καρδία ὁ ἀνήρ αὐτός ὁ τοιοῦτος καλός σκῦλον οὐ ἀπορέω
12. ἐνεργέω γάρ ὁ ἀνήρ ἀγαθός πᾶς ὁ βίος
13. μηρύομαι ἔριον καί λίνον ποιέω εὔχρηστος ὁ χείρ αὐτός
14. γίνομαι ὡσεί ναῦς ἐμπορεύομαι μακρόθεν συνάγω δέ οὗτος ὁ βίος
15. καί ἀνίστημι ἐκ νύξ καί δίδωμι βρῶμα ὁ οἶκος καί ἔργον ὁ θεράπαινα
16. θεωρέω γεώργιον πρίαμαι ἀπό δέ καρπός χείρ αὐτός καταφυτεύω κτῆμα
17. ἀναζώννυμι ἰσχυρῶς ὁ ὀσφύς αὐτός ἐρείδω ὁ βραχίων αὐτός εἰς ἔργον
18. γεύω ὅτι καλός εἰμί ὁ ἐργάζομαι καί οὐ ἀποσβέννυμι ὅλος ὁ νύξ ὁ λύχνος αὐτός
19. ὁ πῆχυς αὐτός ἐκτείνω ἐπί ὁ συμφέρω ὁ δέ χείρ αὐτός ἐρείδω εἰς ἄτρακτος
20. χείρ δέ αὐτός διανοίγω πένης καρπός δέ ἐκτείνω πτωχός
21. οὐ φροντίζω ὁ ἐν οἶκος ὁ ἀνήρ αὐτός ὅταν πού χρονίζω πᾶς γάρ ὁ παρά αὐτός ἐνδιδύσκω
22. δισσός χλαῖνα ποιέω ὁ ἀνήρ αὐτός ἐκ δέ βύσσος καί πορφύρα ἑαυτοῦ ἔνδυμα
23. περίβλεπτος δέ γίνομαι ἐν πύλη ὁ ἀνήρ αὐτός ἡνίκα ἄν καθίζω ἐν συνέδριον μετά ὁ γέρων κάτοικος ὁ γῆ
24. σινδών ποιέω καί ἀποδίδωμι περίζωμα δέ ὁ Χαναναῖος
25. στόμα αὐτός διανοίγω προσεχόντως καί ἐννόμως καί τάξις στέλλω ὁ γλῶσσα αὐτός
26. ἰσχύς καί εὐπρέπεια ἐνδύω καί εὐφραίνω ἐν ἡμέρα ἔσχατος
27. στεγνός διατριβή οἶκος αὐτός σῖτος δέ ὀκνηρός οὐ ἐσθίω
28. ὁ στόμα δέ ἀνοίγω σοφῶς καί νομοθέσμως ὁ δέ ἐλεημοσύνη αὐτός ἀνίστημι ὁ τέκνον αὐτός καί πλουτέω καί ὁ ἀνήρ αὐτός αἰνέω αὐτός
29. πολύς θυγάτηρ κτάομαι πλοῦτος πολύς ποιέω δυνατός σύ δέ ὑπέρκειμαι καί ὑπεραίρω πᾶς
30. ψευδής ἀρεσκεία καί μάταιος κάλλος γυνή γυνή γάρ συνετός εὐλογέω φόβος δέ κύριος οὗτος αἰνέω
31. δίδωμι αὐτός ἀπό καρπός χείρ αὐτός καί αἰνέω ἐν πύλη ὁ ἀνήρ αὐτός
| 
