Παροιμίαι, Chapter 4

1. ἀκούω παῖς παιδεία πατήρ καί προσέχω γινώσκω ἔννοια    2. δῶρον γάρ ἀγαθός δωρέομαι σύ ὁ ἐμός νόμος μή ἐγκαταλείπω    3. υἱός γάρ γίνομαι καίγώ πατήρ ὑπήκοος καί ἀγαπάω ἐν πρόσωπον μήτηρ    4. ὅς λέγω καί διδάσκω ἐγώ ἐρείδω ὁ ἡμέτερος λόγος εἰς σός καρδία    5. φυλάσσω ἐντολή μή ἐπιλανθάνομαι μηδέ παροράω ῥῆσις ἐγώ στόμα    6. μηδέ ἐγκαταλείπω αὐτός καί ἀντέχω σύ ἐράω αὐτός καί τηρέω σύ    7.    8. περιχαρακόω αὐτός καί ὑψόω σύ τιμάω αὐτός ἵνα σύ περιλαμβάνω    9. ἵνα δίδωμι ὁ σός κεφαλή στέφανος χάρις στέφανος δέ τρυφή ὑπερασπίζω σύ    10. ἀκούω υἱός καί δέχομαι ἐμός λόγος καί πληθύνω ἔτος ζωή σύ ἵνα σύ γίνομαι πολύς ὁδός βίος    11. ὁδός γάρ σοφία διδάσκω σύ ἐμβιβάζω δέ σύ τροχιά ὀρθός    12. ἐάν γάρ πορεύομαι οὐ συγκλείω σύ ὁ διάβημα ἐάν δέ τρέχω οὐ κοπιάω    13. ἐπιλαμβάνω ἐμός παιδεία μή ἀφίημι ἀλλά φυλάσσω αὐτός σεαυτοῦ εἰς ζωή σύ    14. ὁδός ἀσεβής μή ἐπέρχομαι μηδέ ζηλόω ὁδός παράνομος    15. ἐν ὅς ἄν τόπος στρατοπεδεύω μή ἐπέρχομαι ἐκεῖ ἐκκλίνω δέ ἀπό αὐτός καί παραλλάσσω    16. οὐ γάρ μή ὑπνόω ἐάν μή κακοποιέω ἀφαιρέω ὁ ὕπνος αὐτός καί οὐ κοιμάομαι    17. ὅδε γάρ σιτέομαι σῖτος ἀσέβεια οἶνος δέ παράνομος μεθύσκω    18. ὁ δέ ὁδός ὁ δίκαιος ὁμοίως φῶς λάμπω προπορεύομαι καί φωτίζω ἕως κατορθόω ὁ ἡμέρα    19. ὁ δέ ὁδός ὁ ἀσεβής σκοτεινός οὐ οἶδα πῶς προσκόπτω    20. υἱός ἐμός ῥῆσις προσέχω ὁ δέ ἐμός λόγος παραβάλλω σός οὖς    21. ὅπως μή ἐκλείπω σύ ὁ πηγή σύ φυλάσσω αὐτός ἐν σός καρδία    22. ζωή γάρ εἰμί ὁ εὑρίσκω αὐτός καί πᾶς σάρξ ἴασις    23. πᾶς φυλακή τηρέω σός καρδία ἐκ γάρ οὗτος ἔξοδος ζωή    24. περιαιρέω σεαυτοῦ σκολιός στόμα καί ἄδικος χεῖλος μακράν ἀπό σύ ἀπωθέω    25. ὁ ὀφθαλμός σύ ὀρθός βλέπω ὁ δέ βλέφαρον σύ νεύω δίκαιος    26. ὀρθός τροχιά ποιέω σός πούς καί ὁ ὁδός σύ κατευθύνω    27. μή ἐκκλίνω εἰς ὁ δεξιός μηδέ εἰς ὁ ἀριστερός ἀποστρέφω δέ σός πούς ἀπό ὁδός κακός [1] ὁδός γάρ ὁ ἐκ δεξιός οἶδα ὁ θεός διαστρέφω δέ εἰμί ὁ ἐκ ἀριστερός [2] αὐτός δέ ὀρθός ποιέω ὁ τροχιά σύ ὁ δέ πορεία σύ ἐν εἰρήνη προάγω