Παροιμίαι, Chapter 6

1. υἱός ἐάν ἐγγυάω σός φίλος παραδίδωμι σός χείρ ἐχθρός    2. παγίς γάρ ἰσχυρός ἀνήρ ὁ ἴδιος χεῖλος καί ἁλίσκομαι χεῖλος ἴδιος στόμα    3. ποιέω υἱός ὅς ἐγώ σύ ἐντέλλομαι καί σῴζω ἥκω γάρ εἰς χείρ κακός διά σός φίλος εἶμι-2 μή ἐκλύω παροξύνω δέ καί ὁ φίλος σύ ὅς ἐγγυάω    4. μή δίδωμι ὕπνος σός ὄμμα μηδέ ἐπινυστάζω σός βλέφαρον    5. ἵνα σῴζω ὥσπερ δορκάς ἐκ βρόχος καί ὥσπερ ὄρνεον ἐκ παγίς    6. εἶμι-2 πρός ὁ μύρμηξ ὦ ὀκνηρός καί ζηλόω ὁράω ὁ ὁδός αὐτός καί γίνομαι ἐκεῖνος σοφός    7. ἐκεῖνος γάρ γεώργιον μή ὑπάρχω μηδέ ὁ ἀναγκάζω ἔχω μηδέ ὑπό δεσπότης εἰμί    8. ἑτοιμάζω θέρος ὁ τροφή πολύς τέ ἐν ὁ ἄμητος ποιέω ὁ παράθεσις [1] ἤ πορεύομαι πρός ὁ μέλισσα καί μανθάνω ὡς ἐργάτις εἰμί ὁ τέ ἐργασία ὡς σεμνός ποιέω [2] ὅς ὁ πόνος βασιλεύς καί ἰδιώτης πρός ὑγίεια προσφέρω ποθεινός δέ εἰμί πᾶς καί ἐπίδοξος [3] καίπερ εἰμί ὁ ῥώμη ἀσθενής ὁ σοφία τιμάω προάγω    9. ἕως τίς ὀκνηρός κατάκειμαι πότε δέ ἐκ ὕπνος ἐγείρω    10. ὀλίγος μέν ὑπνόω ὀλίγος δέ κάθημαι μικρός δέ νυστάζω ὀλίγος δέ ἐναγκαλίζομαι χείρ στῆθος    11. εἶτα ἐμπαραγίνομαι σύ ὥσπερ κακός ὁδοιπόρος ὁ πενία καί ὁ ἔνδεια ὥσπερ ἀγαθός δρομεύς [1] ἐάν δέ ἄοκνος εἰμί ἥκω ὥσπερ πηγή ὁ ἄμητος σύ ὁ δέ ἔνδεια ὥσπερ κακός δρομεύς ἀπαυτομολέω    12. ἀνήρ ἄφρων καί παράνομος πορεύομαι ὁδός οὐ ἀγαθός    13. ὁ δέ αὐτός ἐννεύω ὀφθαλμός σημαίνω δέ πούς διδάσκω δέ ἔννευμα δάκτυλος    14. διαστρέφω δέ καρδία τεκταίνω κακός ἐν πᾶς καιρός ὁ τοιοῦτος ταραχή συνίστημι πόλις    15. διά οὗτος ἐξαπίνης ἔρχομαι ὁ ἀπώλεια αὐτός διακοπή καί συντριβή ἀνίατος    16. ὅτι χαίρω πᾶς ὅς μισέω ὁ κύριος συντρίβω δέ διά ἀκαθαρσία ψυχή    17. ὀφθαλμός ὕβριστος γλῶσσα ἄδικος χείρ ἐκχέω αἷμα δίκαιος    18. καί καρδία τεκταίνω λογισμός κακός καί πούς ἐπισπεύδω κακοποιέω    19. ἐκκαίω ψευδής μάρτυς ἄδικος καί ἐπιπέμπω κρίσις ἀνά μέσος ἀδελφός    20. υἱός φυλάσσω νόμος πατήρ σύ καί μή ἀπωθέω θεσμός μήτηρ σύ    21. ἀφάπτω δέ αὐτός ἐπί σός ψυχή διά πᾶς καί ἐγκλοιόω ἐπί σός τράχηλος    22. ἡνίκα ἄν περιπατέω ἐπάγω αὐτός καί μετά σύ εἰμί ὡς δέ ἄν καθεύδω φυλάσσω σύ ἵνα ἐγείρω συλλαλέω σύ    23. ὅτι λύχνος ἐντολή νόμος καί φῶς καί ὁδός ζωή ἔλεγχος καί παιδεία    24. ὁ διαφυλάσσω σύ ἀπό γυνή ὕπανδρος καί ἀπό διαβολή γλῶσσα ἀλλότριος    25. μή σύ νικάω κάλλος ἐπιθυμία μηδέ ἀγρεύω σός ὀφθαλμός μηδέ συναρπάζω ἀπό ὁ αὐτός βλέφαρον    26. τιμή γάρ πόρνη ὅσος καί εἷς ἄρτος γυνή δέ ἀνήρ τίμιος ψυχή ἀγρεύω    27. ἀποδέω τὶς πῦρ ἐν κόλπος ὁ δέ ἱμάτιον οὐ κατακαίω    28. ἤ περιπατέω τὶς ἐπί ἄνθραξ πῦρ ὁ δέ πούς οὐ κατακαίω    29. οὕτω ὁ εἰσέρχομαι πρός γυνή ὕπανδρος οὐ ἀθῳόω οὐδέ πᾶς ὁ ἅπτω αὐτός    30. οὐ θαυμαστός ἐάν ἁλίσκομαι τὶς κλέπτω κλέπτω γάρ ἵνα ἐμπίπλημι ὁ ψυχή πεινάω    31. ἐάν δέ ἁλίσκομαι ἀποτίνω ἑπταπλάσιος καί πᾶς ὁ ὑπάρχω αὐτός δίδωμι ῥύομαι ἑαυτοῦ    32. ὁ δέ μοιχός διά ἔνδεια φρήν ἀπώλεια ὁ ψυχή αὐτός περιποιέω    33. ὀδύνη τέ καί ἀτιμία ὑποφέρω ὁ δέ ὄνειδος αὐτός οὐ ἐξαλείφω εἰς ὁ αἰών    34. μεστός γάρ ζῆλος θυμός ἀνήρ αὐτός οὐ φείδομαι ἐν ἡμέρα κρίσις    35. οὐ ἀνταλλάσσω οὐδείς λύτρον ὁ ἔχθρα οὐδέ μή διαλύω πολύς δῶρον