1. διαλογή ὁ Σαλωμών ὁ ἀνθρωπάρεσκος ἵνα τίς σύ βέβηλος κάθημαι ἐν συνέδριον ὅσιος καί ὁ καρδία σύ μακράν ἀφίστημι ἀπό ὁ κύριος ἐν παρανομία παροργίζω ὁ θεός Ἰσραήλ
2. περισσός ἐν λόγος περισσός ἐν σημείωσις ὑπέρ πᾶς ὁ σκληρός ἐν λόγος κατακρίνω ἁμαρτωλός ἐν κρίσις
3. καί ὁ χείρ αὐτός ἐν πρῶτος ἐπί αὐτός ὡς ἐν ζῆλος καί αὐτός ἔνοχος ἐν ποικιλία ἁμαρτία καί ἐν ἀκρασία
4. ὁ ὀφθαλμός αὐτός ἐπί πᾶς γυνή ἄνευ διαστολή ὁ γλῶσσα αὐτός ψευδής ἐν συνάλλαγμα μετά ὅρκος
5. ἐν νύξ καί ἐν ἀπόκρυφος ἁμαρτάνω ὡς οὐ ὁράω ἐν ὀφθαλμός αὐτός λαλέω πᾶς γυνή ἐν συνταγή κακία ταχύς εἴσοδος εἰς πᾶς οἰκία ἐν ἱλαρότης ὡς ἄκακος
6. ἐξαίρω ὁ θεός ὁ ἐν ὑπόκρισις ζάω μετά ὅσιος ἐν φθορά σάρξ αὐτός καί πενία ὁ ζωή αὐτός
7. ἀνακαλύπτω ὁ θεός ὁ ἔργον ἄνθρωπος ἀνθρωπάρεσκος ἐν κατάγελως καί μυκτηρισμός ὁ ἔργον αὐτός
8. καί δικαιόω ὅσιος ὁ κρίμα ὁ θεός αὐτός ἐν ὁ ἐξαίρω ἁμαρτωλός ἀπό πρόσωπον δίκαιος ἀνθρωπάρεσκος λαλέω νόμος μετά δόλος
9. καί ὁ ὀφθαλμός αὐτός ἐπί οἶκος ἀνήρ ἐν εὐστάθεια ὡς ὄφις διαλύω σοφία ἀλλήλων ἐν λόγος παράνομος
10. ὁ λόγος αὐτός παραλογισμός εἰς πρᾶξις ἐπιθυμία ἄδικος οὐ ἀφίστημι ἕως νικάω σκορπίζω ὡς ἐν ὀρφανία
11. καί ἐρημόω οἶκος ἕνεκα ἐπιθυμία παράνομος παραλογίζομαι ἐν λόγος ὅτι οὐ εἰμί ὁράω καί κρίνω
12. πίμπλημι ἐν παρανομία ἐν οὗτος καί ὁ ὀφθαλμός αὐτός ἐπί οἶκος ἕτερος ὀλεθρεύω ἐν λόγος ἀναπτέρωσις
13. οὐ ἐμπίπλημι ὁ ψυχή αὐτός ὡς ᾅδης ἐν πᾶς οὗτος
14. γίνομαι κύριος ὁ μερίς αὐτός ἐν ἀτιμία ἐνώπιον σύ ὁ ἔξοδος αὐτός ἐν στεναγμός καί ὁ εἴσοδος αὐτός ἐν ἀρά
15. ἐν ὀδύνη καί πενία καί ἀπορία ὁ ζωή αὐτός κύριος ὁ ὕπνος αὐτός ἐν λύπη καί ὁ ἐξέγερσις αὐτός ἐν ἀπορία
16. ἀφαιρέω ὕπνος ἀπό κρόταφος αὐτός ἐν νύξ ἀποπίπτω ἀπό πᾶς ἔργον χείρ αὐτός ἐν ἀτιμία
17. κενός χείρ αὐτός εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἶκος αὐτός καί ἐλλιπής ὁ οἶκος αὐτός ἀπό πᾶς ὅς ἐμπίπλημι ψυχή αὐτός
18. ἐν μόνωσις ἀτεκνία ὁ γῆρας αὐτός εἰς ἀνάλημψις
19. σκορπίζω σάρξ ἀνθρωπάρεσκος ὑπό θηρίον καί ὀστέον παράνομος κατέναντι ὁ ἥλιος ἐν ἀτιμία
20. ὀφθαλμός ἐκκόπτω κόραξ ὑποκρίνομαι ὅτι ἐρημόω οἶκος πολύς ἄνθρωπος ἐν ἀτιμία καί σκορπίζω ἐν ἐπιθυμία
21. καί οὐ μιμνῄσκομαι θεός καί οὐ φοβέω ὁ θεός ἐν ἅπας οὗτος καί παροργίζω ὁ θεός καί παροξύνω
22. ἐξαίρω αὐτός ἀπό ὁ γῆ ὅτι ψυχή ἄκακος παραλογισμός ὑποκρίνομαι
23. μακάριος ὁ φοβέω ὁ κύριος ἐν ἀκακία αὐτός ὁ κύριος ῥύομαι αὐτός ἀπό ἄνθρωπος δόλιος καί ἁμαρτωλός καί ῥύομαι ἐγώ ἀπό πᾶς σκάνδαλον παράνομος
24. ἐξαίρω ὁ θεός ὁ ποιέω ἐν ὑπερηφανία πᾶς ἀδικία ὅτι κριτής μέγας καί κραταιός κύριος ὁ θεός ἐγώ ἐν δικαιοσύνη
25. γίνομαι κύριος ὁ ἔλεος σύ ἐπί πᾶς ὁ ἀγαπάω σύ
| 
