1. ὁ Δαυίδ ψαλμός ἔλεος καί κρίσις ᾄδω σύ κύριος
2. ψάλλω καί συνίημι ἐν ὁδός ἄμωμος πότε ἥκω πρός ἐγώ διαπορεύομαι ἐν ἀκακία καρδία ἐγώ ἐν μέσος ὁ οἶκος ἐγώ
3. οὐ προτίθημι πρό ὀφθαλμός ἐγώ πρᾶγμα παράνομος ποιέω παράβασις μισέω
4. οὐ κολλάω ἐγώ καρδία σκαμβός ἐκκλίνω ἀπό ἐγώ ὁ πονηρός οὐ γινώσκω
5. ὁ καταλαλέω λάθρᾳ ὁ πλησίον αὐτός οὗτος ἐκδιώκω ὑπερήφανος ὀφθαλμός καί ἄπληστος καρδία οὗτος οὐ συνεσθίω
6. ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ἐπί ὁ πιστός ὁ γῆ ὁ συγκάθημαι αὐτός μετά ἐγώ πορεύομαι ἐν ὁδός ἄμωμος οὗτος ἐγώ λειτουργέω
7. οὐ κατοικέω ἐν μέσος ὁ οἰκία ἐγώ ποιέω ὑπερηφανία λαλέω ἄδικος οὐ κατευθύνω ἐναντίον ὁ ὀφθαλμός ἐγώ
8. εἰς ὁ πρωΐα ἀποκτείνω πᾶς ὁ ἁμαρτωλός ὁ γῆ ὁ ἐξολεθρεύω ἐκ πόλις κύριος πᾶς ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀνομία
|