1. εἰς ὁ τέλος ψαλμός ὁ Δαυίδ κύριος δοκιμάζω ἐγώ καί γινώσκω ἐγώ
2. σύ γινώσκω ὁ καθέδρα ἐγώ καί ὁ ἔγερσις ἐγώ σύ συνίημι ὁ διαλογισμός ἐγώ ἀπό μακρόθεν
3. ὁ τρίβος ἐγώ καί ὁ σχοῖνος ἐγώ σύ ἐξιχνιάζω καί πᾶς ὁ ὁδός ἐγώ προοράω
4. ὅτι οὐ εἰμί λόγος ἐν γλῶσσα ἐγώ
5. ἰδού κύριος σύ γινώσκω πᾶς ὁ ἔσχατος καί ὁ ἀρχαῖος σύ πλάσσω ἐγώ καί τίθημι ἐπί ἐγώ ὁ χείρ σύ
6. θαυμαστόω ὁ γνῶσις σύ ἐκ ἐγώ κραταιόω οὐ μή δύναμαι πρός αὐτός
7. ποῦ πορεύομαι ἀπό ὁ πνεῦμα σύ καί ἀπό ὁ πρόσωπον σύ ποῦ φεύγω
8. ἐάν ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός σύ εἰμί ἐκεῖ ἐάν καταβαίνω εἰς ὁ ᾅδης πάρειμι
9. ἐάν ἀναλαμβάνω ὁ πτέρυξ ἐγώ κατά ὄρθρος καί κατασκηνόω εἰς ὁ ἔσχατος ὁ θάλασσα
10. καί γάρ ἐκεῖ ὁ χείρ σύ ὁδηγέω ἐγώ καί κατέχω ἐγώ ὁ δεξιός σύ
11. καί λέγω ἄρα σκότος καταπατέω ἐγώ καί νύξ φωτισμός ἐν ὁ τρυφή ἐγώ
12. ὅτι σκότος οὐ σκοτίζω ἀπό σύ καί νύξ ὡς ἡμέρα φωτίζω ὡς ὁ σκότος αὐτός οὕτω καί ὁ φῶς αὐτός
13. ὅτι σύ κτάομαι ὁ νεφρός ἐγώ κύριος ἀντιλαμβάνομαι ἐγώ ἐκ γαστήρ μήτηρ ἐγώ
14. ἐξομολογέω σύ ὅτι φοβερῶς θαυμαστόω θαυμάσιος ὁ ἔργον σύ καί ὁ ψυχή ἐγώ γινώσκω σφόδρα
15. οὐ κρύπτω ὁ ὀστέον ἐγώ ἀπό σύ ὅς ποιέω ἐν κρυφῇ καί ὁ ὑπόστασις ἐγώ ἐν ὁ κατώτατος ὁ γῆ
16. ὁ ἀκατέργαστος ἐγώ ὁράω ὁ ὀφθαλμός σύ καί ἐπί ὁ βιβλίον σύ πᾶς γράφω ἡμέρα πλάσσω καί οὐθείς ἐν αὐτός
17. ἐγώ δέ λίαν τιμάω ὁ φίλος σύ ὁ θεός λίαν κραταιόω ὁ ἀρχή αὐτός
18. ἐξαριθμέω αὐτός καί ὑπέρ ἄμμος πληθύνω ἐξεγείρω καί ἔτι εἰμί μετά σύ
19. ἐάν ἀποκτείνω ἁμαρτωλός ὁ θεός ἀνήρ αἷμα ἐκκλίνω ἀπό ἐγώ
20. ὅτι λέγω εἰς διαλογισμός λαμβάνω εἰς ματαιότης ὁ πόλις σύ
21. οὐχί ὁ μισέω σύ κύριος μισέω καί ἐπί ὁ ἐχθρός σύ ἐκτήκω
22. τέλειος μῖσος μισέω αὐτός εἰς ἐχθρός γίνομαι ἐγώ
23. δοκιμάζω ἐγώ ὁ θεός καί γινώσκω ὁ καρδία ἐγώ ἐτάζω ἐγώ καί γινώσκω ὁ τρίβος ἐγώ
24. καί ὁράω εἰ ὁδός ἀνομία ἐν ἐγώ καί ὁδηγέω ἐγώ ἐν ὁδός αἰώνιος
| 
