1. εἰς ὁ τέλος ὑπέρ ὁ ἀντίλημψις ὁ ἑωθινός ψαλμός ὁ Δαυίδ
2. ὁ θεός ὁ θεός ἐγώ προσέχω ἐγώ ἵνα τίς ἐγκαταλείπω ἐγώ μακράν ἀπό ὁ σωτηρία ἐγώ ὁ λόγος ὁ παράπτωμα ἐγώ
3. ὁ θεός ἐγώ κράζω ἡμέρα καί οὐ εἰσακούω καί νύξ καί οὐ εἰς ἄνοια ἐγώ
4. σύ δέ ἐν ἅγιος κατοικέω ὁ ἔπαινος Ἰσραήλ
5. ἐπί σύ ἐλπίζω ὁ πατήρ ἐγώ ἐλπίζω καί ῥύομαι αὐτός
6. πρός σύ κράζω καί σῴζω ἐπί σύ ἐλπίζω καί οὐ καταισχύνω
7. ἐγώ δέ εἰμί σκώληξ καί οὐ ἄνθρωπος ὄνειδος ἄνθρωπος καί ἐξουδένημα λαός
8. πᾶς ὁ θεωρέω ἐγώ ἐκμυκτηρίζω ἐγώ λαλέω ἐν χεῖλος κινέω κεφαλή
9. ἐλπίζω ἐπί κύριος ῥύομαι αὐτός σῴζω αὐτός ὅτι θέλω αὐτός
10. ὅτι σύ εἰμί ὁ ἐκσπάω ἐγώ ἐκ γαστήρ ὁ ἐλπίς ἐγώ ἀπό μαστός ὁ μήτηρ ἐγώ
11. ἐπί σύ ἐπιρρίπτω ἐκ μήτρα ἐκ κοιλία μήτηρ ἐγώ θεός ἐγώ εἰμί σύ
12. μή ἀφίστημι ἀπό ἐγώ ὅτι θλῖψις ἐγγύς ὅτι οὐ εἰμί ὁ βοηθέω
13. περικυκλόω ἐγώ μόσχος πολύς ταῦρος πίων περιέχω ἐγώ
14. ἀνοίγω ἐπί ἐγώ ὁ στόμα αὐτός ὡς λέων ὁ ἁρπάζω καί ὠρύομαι
15. ὡσεί ὕδωρ ἐκχέω καί διασκορπίζω πᾶς ὁ ὀστέον ἐγώ γίνομαι ὁ καρδία ἐγώ ὡσεί κηρός τήκω ἐν μέσος ὁ κοιλία ἐγώ
16. ξηραίνω ὡς ὄστρακον ὁ ἰσχύς ἐγώ καί ὁ γλῶσσα ἐγώ κολλάω ὁ λάρυγξ ἐγώ καί εἰς χοῦς θάνατος κατάγω ἐγώ
17. ὅτι κυκλόω ἐγώ κύων πολύς συναγωγή πονηρεύομαι περιέχω ἐγώ ὀρύσσω χείρ ἐγώ καί πούς
18. ἐξαριθμέω πᾶς ὁ ὀστέον ἐγώ αὐτός δέ κατανοέω καί ἐφοράω ἐγώ
19. διαμερίζω ὁ ἱμάτιον ἐγώ ἑαυτοῦ καί ἐπί ὁ ἱματισμός ἐγώ βάλλω κλῆρος
20. σύ δέ κύριος μή μακρύνω ὁ βοήθεια ἐγώ εἰς ὁ ἀντίλημψις ἐγώ προσέχω
21. ῥύομαι ἀπό ῥομφαία ὁ ψυχή ἐγώ καί ἐκ χείρ κύων ὁ μονογενής ἐγώ
22. σῴζω ἐγώ ἐκ στόμα λέων καί ἀπό κέρας μονόκερως ὁ ταπείνωσις ἐγώ
23. διηγέομαι ὁ ὄνομα σύ ὁ ἀδελφός ἐγώ ἐν μέσος ἐκκλησία ὑμνέω σύ
24. ὁ φοβέω κύριος αἰνέω αὐτός ἅπας ὁ σπέρμα Ἰακώβ δοξάζω αὐτός φοβέω αὐτός ἅπας ὁ σπέρμα Ἰσραήλ
25. ὅτι οὐ ἐξουδενόω οὐδέ προσοχθίζω ὁ δέησις ὁ πτωχός οὐδέ ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον αὐτός ἀπό ἐγώ καί ἐν ὁ κράζω ἐγώ πρός αὐτός εἰσακούω ἐγώ
26. παρά σύ ὁ ἔπαινος ἐγώ ἐν ἐκκλησία μέγας ὁ εὐχή ἐγώ ἀποδίδωμι ἐνώπιον ὁ φοβέω αὐτός
27. ἐσθίω πένης καί ἐμπίπλημι καί αἰνέω κύριος ὁ ἐκζητέω αὐτός ζάω ὁ καρδία αὐτός εἰς αἰών αἰών
28. μιμνῄσκομαι καί ἐπιστρέφω πρός κύριος πᾶς ὁ πέρας ὁ γῆ καί προσκυνέω ἐνώπιον σύ πᾶς ὁ πατριά ὁ ἔθνος
29. ὅτι ὁ κύριος ὁ βασιλεία καί αὐτός δεσπόζω ὁ ἔθνος
30. ἐσθίω καί προσκυνέω πᾶς ὁ πίων ὁ γῆ ἐνώπιον αὐτός προπίπτω πᾶς ὁ καταβαίνω εἰς ὁ γῆ καί ὁ ψυχή ἐγώ αὐτός ζάω
31. καί ὁ σπέρμα ἐγώ δουλεύω αὐτός ἀναγγέλλω ὁ κύριος γενεά ὁ ἔρχομαι
32. καί ἀναγγέλλω ὁ δικαιοσύνη αὐτός λαός ὁ τίκτω ὅτι ποιέω ὁ κύριος
| 
