1. εἰς ὁ τέλος ψαλμός ῷδή ὁ ἐγκαινισμός ὁ οἶκος ὁ Δαυίδ
2. ὑψόω σύ κύριος ὅτι ὑπολαμβάνω ἐγώ καί οὐ εὐφραίνω ὁ ἐχθρός ἐγώ ἐπί ἐγώ
3. κύριος ὁ θεός ἐγώ κράζω πρός σύ καί ἰάομαι ἐγώ
4. κύριος ἀνάγω ἐκ ᾅδης ὁ ψυχή ἐγώ σῴζω ἐγώ ἀπό ὁ καταβαίνω εἰς λάκκος
5. ψάλλω ὁ κύριος ὁ ὅσιος αὐτός καί ἐξομολογέω ὁ μνήμη ὁ ἁγιωσύνη αὐτός
6. ὅτι ὀργή ἐν ὁ θυμός αὐτός καί ζωή ἐν ὁ θέλημα αὐτός ὁ ἑσπέρα αὐλίζομαι κλαυθμός καί εἰς ὁ πρωΐ ἀγαλλίασις
7. ἐγώ δέ λέγω ἐν ὁ εὐθηνία ἐγώ οὐ μή σαλεύω εἰς ὁ αἰών
8. κύριος ἐν ὁ θέλημα σύ παρέχω ὁ κάλλος ἐγώ δύναμις ἀποστρέφω δέ ὁ πρόσωπον σύ καί γίνομαι ταράσσω
9. πρός σύ κύριος κράζω καί πρός ὁ θεός ἐγώ δέομαι
10. τίς ὠφέλεια ἐν ὁ αἷμα ἐγώ ἐν ὁ καταβαίνω ἐγώ εἰς διαφθορά μή ἐξομολογέω σύ χοῦς ἤ ἀναγγέλλω ὁ ἀλήθεια σύ
11. ἀκούω κύριος καί ἐλεέω ἐγώ κύριος γίνομαι βοηθός ἐγώ
12. στρέφω ὁ κοπετός ἐγώ εἰς χορός ἐγώ διαρρήγνυμι ὁ σάκκος ἐγώ καί περιζώννυμι ἐγώ εὐφροσύνη
13. ὅπως ἄν ψάλλω σύ ὁ δόξα ἐγώ καί οὐ μή κατανύσσομαι κύριος ὁ θεός ἐγώ εἰς ὁ αἰών ἐξομολογέω σύ
| 
