1. ὁ Δαυίδ σύνεσις μακάριος ὅς ἀφίημι ὁ ἀνομία καί ὅς ἐπικαλύπτω ὁ ἁμαρτία
2. μακάριος ἀνήρ ὅς οὐ μή λογίζομαι κύριος ἁμαρτία οὐδέ εἰμί ἐν ὁ στόμα αὐτός δόλος
3. ὅτι σιγάω παλαιόω ὁ ὀστέον ἐγώ ἀπό ὁ κράζω ἐγώ ὅλος ὁ ἡμέρα
4. ὅτι ἡμέρα καί νύξ βαρύνω ἐπί ἐγώ ὁ χείρ σύ στρέφω εἰς ταλαιπωρία ἐν ὁ ἐμπήγνυμι ἄκανθα διάψαλμα
5. ὁ ἁμαρτία ἐγώ γνωρίζω καί ὁ ἀνομία ἐγώ οὐ καλύπτω λέγω ἐξαγορεύω κατά ἐγώ ὁ ἀνομία ἐγώ ὁ κύριος καί σύ ἀφίημι ὁ ἀσέβεια ὁ ἁμαρτία ἐγώ διάψαλμα
6. ὑπέρ οὗτος προσεύχομαι πᾶς ὅσιος πρός σύ ἐν καιρός εὔθετος πλήν ἐν κατακλυσμός ὕδωρ πολύς πρός αὐτός οὐ ἐγγίζω
7. σύ ἐγώ εἰμί καταφυγή ἀπό θλῖψις ὁ περιέχω ἐγώ ὁ ἀγαλλίαμα ἐγώ λυτρόω ἐγώ ἀπό ὁ κυκλόω ἐγώ διάψαλμα
8. συνετίζω σύ καί συμβιβάζω σύ ἐν ὁδός οὗτος ὅς πορεύομαι ἐπιστηρίζω ἐπί σύ ὁ ὀφθαλμός ἐγώ
9. μή γίνομαι ὡς ἵππος καί ἡμίονος ὅς οὐ εἰμί σύνεσις ἐν χαλινός καί κημός ὁ σιαγών αὐτός ἄγχω ὁ μή ἐγγίζω πρός σύ
10. πολύς ὁ μάστιξ ὁ ἁμαρτωλός ὁ δέ ἐλπίζω ἐπί κύριος ἔλεος κυκλόω
11. εὐφραίνω ἐπί κύριος καί ἀγαλλιάω δίκαιος καί καυχάομαι πᾶς ὁ εὐθύς ὁ καρδία
| 
