1. εἰς ὁ τέλος ὁ δοῦλος κύριος ὁ Δαυίδ
2. φημί ὁ παράνομος ὁ ἁμαρτάνω ἐν ἑαυτοῦ οὐ εἰμί φόβος θεός ἀπέναντι ὁ ὀφθαλμός αὐτός
3. ὅτι δολόω ἐνώπιον αὐτός ὁ εὑρίσκω ὁ ἀνομία αὐτός καί μισέω
4. ὁ ῥῆμα ὁ στόμα αὐτός ἀνομία καί δόλος οὐ βούλομαι συνίημι ὁ ἀγαθύνω
5. ἀνομία διαλογίζομαι ἐπί ὁ κοίτη αὐτός παρίστημι πᾶς ὁδός οὐ ἀγαθός ὁ δέ κακία οὐ προσοχθίζω
6. κύριος ἐν ὁ οὐρανός ὁ ἔλεος σύ καί ὁ ἀλήθεια σύ ἕως ὁ νεφέλη
7. ὁ δικαιοσύνη σύ ὡσεί ὄρος θεός ὁ κρίμα σύ ἄβυσσος πολύς ἄνθρωπος καί κτῆνος σῴζω κύριος
8. ὡς πληθύνω ὁ ἔλεος σύ ὁ θεός ὁ δέ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐν σκέπη ὁ πτέρυξ σύ ἐλπίζω
9. μεθύσκω ἀπό πιότης ὁ οἶκος σύ καί ὁ χείμαρρος ὁ τρυφή σύ ποτίζω αὐτός
10. ὅτι παρά σύ πηγή ζωή ἐν ὁ φῶς σύ ὁράω φῶς
11. παρατείνω ὁ ἔλεος σύ ὁ γινώσκω σύ καί ὁ δικαιοσύνη σύ ὁ εὐθύς ὁ καρδία
12. μή ἔρχομαι ἐγώ πούς ὑπερηφανία καί χείρ ἁμαρτωλός μή σαλεύω ἐγώ
13. ἐκεῖ πίπτω ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀνομία ἐξωθέω καί οὐ μή δύναμαι ἵστημι
|