1. εἰς ὁ τέλος ψαλμός ὁ Δαυίδ
2. μακάριος ὁ συνίημι ἐπί πτωχός καί πένης ἐν ἡμέρα πονηρός ῥύομαι αὐτός ὁ κύριος
3. κύριος διαφυλάσσω αὐτός καί ζάω αὐτός καί μακαρίζω αὐτός ἐν ὁ γῆ καί μή παραδίδωμι αὐτός εἰς χείρ ἐχθρός αὐτός
4. κύριος βοηθέω αὐτός ἐπί κλίνη ὀδύνη αὐτός ὅλος ὁ κοίτη αὐτός στρέφω ἐν ὁ ἀρρωστία αὐτός
5. ἐγώ λέγω κύριος ἐλεέω ἐγώ ἰάομαι ὁ ψυχή ἐγώ ὅτι ἁμαρτάνω σύ
6. ὁ ἐχθρός ἐγώ λέγω κακός ἐγώ πότε ἀποθνῄσκω καί ἀπόλλυμι ὁ ὄνομα αὐτός
7. καί εἰ εἰσπορεύομαι ὁ ὁράω μάτην λαλέω ὁ καρδία αὐτός συνάγω ἀνομία ἑαυτοῦ ἐκπορεύομαι ἔξω καί λαλέω
8. ἐπί ὁ αὐτός κατά ἐγώ ψιθυρίζω πᾶς ὁ ἐχθρός ἐγώ κατά ἐγώ λογίζομαι κακός ἐγώ
9. λόγος παράνομος κατατίθημι κατά ἐγώ μή ὁ κοιμάομαι οὐχί προστίθημι ὁ ἀνίστημι
10. καί γάρ ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰρήνη ἐγώ ἐπί ὅς ἐλπίζω ὁ ἐσθίω ἄρτος ἐγώ μεγαλύνω ἐπί ἐγώ πτερνισμός
11. σύ δέ κύριος ἐλεέω ἐγώ καί ἀνίστημι ἐγώ καί ἀνταποδίδωμι αὐτός
12. ἐν οὗτος γινώσκω ὅτι θέλω ἐγώ ὅτι οὐ μή ἐπιχαίρω ὁ ἐχθρός ἐγώ ἐπί ἐγώ
13. ἐγώ δέ διά ὁ ἀκακία ἀντιλαμβάνομαι καί βεβαιόω ἐγώ ἐνώπιον σύ εἰς ὁ αἰών
14. εὐλογητός κύριος ὁ θεός Ἰσραήλ ἀπό ὁ αἰών καί εἰς ὁ αἰών γίνομαι γίνομαι
| 
