1. εἰς ὁ τέλος ὑπέρ μαελεθ σύνεσις ὁ Δαυίδ
2. λέγω ἄφρων ἐν καρδία αὐτός οὐ εἰμί θεός διαφθείρω καί βδελύσσω ἐν ἀνομία οὐ εἰμί ποιέω ἀγαθός
3. ὁ θεός ἐκ ὁ οὐρανός διακύπτω ἐπί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁράω εἰ εἰμί συνίημι ἤ ἐκζητέω ὁ θεός
4. πᾶς ἐκκλίνω ἅμα ἀχρειόω οὐ εἰμί ποιέω ἀγαθός οὐ εἰμί ἕως εἷς
5. οὐχί γινώσκω πᾶς ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀνομία ὁ ἔσθω ὁ λαός ἐγώ βρῶσις ἄρτος ὁ θεός οὐ ἐπικαλέω
6. ἐκεῖ φοβέω φόβος ὅς οὐ εἰμί φόβος ὅτι ὁ θεός διασκορπίζω ὀστέον ἀνθρωπάρεσκος καταισχύνω ὅτι ὁ θεός ἐξουδενόω αὐτός
7. τίς δίδωμι ἐκ Σιών ὁ σωτήριον ὁ Ἰσραήλ ἐν ὁ ἐπιστρέφω κύριος ὁ αἰχμαλωσία ὁ λαός αὐτός ἀγαλλιάω Ἰακώβ καί εὐφραίνω Ἰσραήλ
| 
