1. καί ἀκούω μέγας φωνή ἐκ ὁ ναός λέγω ὁ ἑπτά ἄγγελος ὑπάγω καί ἐκχέω ὁ ἑπτά φιάλη ὁ θυμός ὁ θεός εἰς ὁ γῆ
2. καί ἀπέρχομαι ὁ πρῶτος καί ἐκχέω ὁ φιάλη αὐτός εἰς ὁ γῆ καί γίνομαι ἕλκος κακός καί πονηρός ἐπί ὁ ἄνθρωπος ὁ ἔχω ὁ χάραγμα ὁ θηρίον καί ὁ προσκυνέω ὁ εἰκών αὐτός
3. καί ὁ δεύτερος ἐκχέω ὁ φιάλη αὐτός εἰς ὁ θάλασσα καί γίνομαι αἷμα ὡς νεκρός καί πᾶς ψυχή ζωή ἀποθνῄσκω ὁ ἐν ὁ θάλασσα
4. καί ὁ τρίτος ἐκχέω ὁ φιάλη αὐτός εἰς ὁ ποταμός καί ὁ πηγή ὁ ὕδωρ καί γίνομαι αἷμα
5. καί ἀκούω ὁ ἄγγελος ὁ ὕδωρ λέγω δίκαιος εἰμί ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί ὁ ὅσιος ὅτι οὗτος κρίνω
6. ὅτι αἷμα ἅγιος καί προφήτης ἐκχέω καί αἷμα αὐτός δίδωμι πίνω ἄξιος εἰμί
7. καί ἀκούω ὁ θυσιαστήριον λέγω ναί κύριος ὁ θεός ὁ παντοκράτωρ ἀληθινός καί δίκαιος ὁ κρίσις σύ
8. καί ὁ τέταρτος ἐκχέω ὁ φιάλη αὐτός ἐπί ὁ ἥλιος καί δίδωμι αὐτός καυματίζω ὁ ἄνθρωπος ἐν πῦρ
9. καί καυματίζω ὁ ἄνθρωπος καῦμα μέγας καί βλασφημέω ὁ ὄνομα ὁ θεός ὁ ἔχω ὁ ἐξουσία ἐπί ὁ πληγή οὗτος καί οὐ μετανοέω δίδωμι αὐτός δόξα
10. καί ὁ πέμπτος ἐκχέω ὁ φιάλη αὐτός ἐπί ὁ θρόνος ὁ θηρίον καί γίνομαι ὁ βασιλεία αὐτός σκοτόω καί μασάομαι ὁ γλῶσσα αὐτός ἐκ ὁ πόνος
11. καί βλασφημέω ὁ θεός ὁ οὐρανός ἐκ ὁ πόνος αὐτός καί ἐκ ὁ ἕλκος αὐτός καί οὐ μετανοέω ἐκ ὁ ἔργον αὐτός
12. καί ὁ ἕκτος ἐκχέω ὁ φιάλη αὐτός ἐπί ὁ ποταμός ὁ μέγας ὁ Εὐφράτης καί ξηραίνω ὁ ὕδωρ αὐτός ἵνα ἑτοιμάζω ὁ ὁδός ὁ βασιλεύς ὁ ἀπό ἀνατολή ἥλιος
13. καί ὁράω ἐκ ὁ στόμα ὁ δράκων καί ἐκ ὁ στόμα ὁ θηρίον καί ἐκ ὁ στόμα ὁ ψευδοπροφήτης πνεῦμα τρεῖς ἀκάθαρτος ὡς βάτραχος
14. εἰμί γάρ πνεῦμα δαιμόνιον ποιέω σημεῖον ὅς ἐκπορεύομαι ἐπί ὁ βασιλεύς ὁ οἰκουμένη ὅλος συνάγω αὐτός εἰς ὁ πόλεμος ὁ ἡμέρα ὁ μέγας ὁ θεός ὁ παντοκράτωρ
15. ἰδού ἔρχομαι ὡς κλέπτης μακάριος ὁ γρηγορέω καί τηρέω ὁ ἱμάτιον αὐτός ἵνα μή γυμνός περιπατέω καί βλέπω ὁ ἀσχημοσύνη αὐτός
16. καί συνάγω αὐτός εἰς ὁ τόπος ὁ καλέω Ἑβραϊστί Ἁρμαγεδών
17. καί ὁ ἕβδομος ἐκχέω ὁ φιάλη αὐτός ἐπί ὁ ἀήρ καί ἐξέρχομαι φωνή μέγας ἐκ ὁ ναός ἀπό ὁ θρόνος λέγω γίνομαι
18. καί γίνομαι ἀστραπή καί φωνή καί βροντή καί σεισμός γίνομαι μέγας οἷος οὐ γίνομαι ἀπό ὅς ἄνθρωπος γίνομαι ἐπί ὁ γῆ τηλικοῦτος σεισμός οὕτω μέγας
19. καί γίνομαι ὁ πόλις ὁ μέγας εἰς τρεῖς μέρος καί ὁ πόλις ὁ ἔθνος πίπτω καί Βαβυλών ὁ μέγας μιμνῄσκομαι ἐνώπιον ὁ θεός δίδωμι αὐτός ὁ ποτήριον ὁ οἶνος ὁ θυμός ὁ ὀργή αὐτός
20. καί πᾶς νῆσος φεύγω καί ὄρος οὐ εὑρίσκω
21. καί χάλαζα μέγας ὡς ταλαντιαῖος καταβαίνω ἐκ ὁ οὐρανός ἐπί ὁ ἄνθρωπος καί βλασφημέω ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός ἐκ ὁ πληγή ὁ χάλαζα ὅτι μέγας εἰμί ὁ πληγή αὐτός σφόδρα
|