1. διό ἀναπολόγητος εἰμί ὦ ἄνθρωπος πᾶς ὁ κρίνω ἐν ὅς γάρ κρίνω ὁ ἕτερος σεαυτοῦ κατακρίνω ὁ γάρ αὐτός πράσσω ὁ κρίνω
2. οἶδα δέ ὅτι ὁ κρίμα ὁ θεός εἰμί κατά ἀλήθεια ἐπί ὁ ὁ τοιοῦτος πράσσω
3. λογίζομαι δέ οὗτος ὦ ἄνθρωπος ὁ κρίνω ὁ ὁ τοιοῦτος πράσσω καί ποιέω αὐτός ὅτι σύ ἐκφεύγω ὁ κρίμα ὁ θεός
4. ἤ ὁ πλοῦτος ὁ χρηστότης αὐτός καί ὁ ἀνοχή καί ὁ μακροθυμία καταφρονέω ἀγνοέω ὅτι ὁ χρηστός ὁ θεός εἰς μετάνοια σύ ἄγω
5. κατά δέ ὁ σκληρότης σύ καί ἀμετανόητος καρδία θησαυρίζω σεαυτοῦ ὀργή ἐν ἡμέρα ὀργή καί ἀποκάλυψις δικαιοκρισία ὁ θεός
6. ὅς ἀποδίδωμι ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός
7. ὁ μέν κατά ὑπομονή ἔργον ἀγαθός δόξα καί τιμή καί ἀφθαρσία ζητέω ζωή αἰώνιος
8. ὁ δέ ἐκ ἐριθεία καί ἀπειθέω ὁ ἀλήθεια πείθω δέ ὁ ἀδικία ὀργή καί θυμός
9. θλῖψις καί στενοχωρία ἐπί πᾶς ψυχή ἄνθρωπος ὁ κατεργάζομαι ὁ κακός Ἰουδαῖος τέ πρῶτος καί Ἕλλην
10. δόξα δέ καί τιμή καί εἰρήνη πᾶς ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀγαθός Ἰουδαῖος τέ πρῶτος καί Ἕλλην
11. οὐ γάρ εἰμί προσωπολημψία παρά ὁ θεός
12. ὅσος γάρ ἀνόμως ἁμαρτάνω ἀνόμως καί ἀπόλλυμι καί ὅσος ἐν νόμος ἁμαρτάνω διά νόμος κρίνω
13. οὐ γάρ ὁ ἀκροατής νόμος δίκαιος παρά ὁ θεός ἀλλά ὁ ποιητής νόμος δικαιόω
14. ὅταν γάρ ἔθνος ὁ μή νόμος ἔχω φύσις ὁ ὁ νόμος ποιέω οὗτος νόμος μή ἔχω ἑαυτοῦ εἰμί νόμος
15. ὅστις ἐνδείκνυμι ὁ ἔργον ὁ νόμος γραπτός ἐν ὁ καρδία αὐτός συμμαρτυρέω αὐτός ὁ συνείδησις καί μεταξύ ἀλλήλων ὁ λογισμός κατηγορέω ἤ καί ἀπολογέομαι
16. ἐν ἡμέρα ὅτε κρίνω ὁ θεός ὁ κρυπτός ὁ ἄνθρωπος κατά ὁ εὐαγγέλιον ἐγώ διά Χριστός Ἰησοῦς
17. εἰ δέ σύ Ἰουδαῖος ἐπονομάζω καί ἐπαναπαύομαι νόμος καί καυχάομαι ἐν θεός
18. καί γινώσκω ὁ θέλημα καί δοκιμάζω ὁ διαφέρω κατηχέω ἐκ ὁ νόμος
19. πείθω τέ σεαυτοῦ ὁδηγός εἰμί τυφλός φῶς ὁ ἐν σκότος
20. παιδευτής ἄφρων διδάσκαλος νήπιος ἔχω ὁ μόρφωσις ὁ γνῶσις καί ὁ ἀλήθεια ἐν ὁ νόμος
21. ὁ οὖν διδάσκω ἕτερος σεαυτοῦ οὐ διδάσκω ὁ κηρύσσω μή κλέπτω κλέπτω
22. ὁ λέγω μή μοιχεύω μοιχεύω ὁ βδελύσσω ὁ εἴδωλον ἱεροσυλέω
23. ὅς ἐν νόμος καυχάομαι διά ὁ παράβασις ὁ νόμος ὁ θεός ἀτιμάζω
24. ὁ γάρ ὄνομα ὁ θεός διά σύ βλασφημέω ἐν ὁ ἔθνος καθώς γράφω
25. περιτομή μέν γάρ ὠφελέω ἐάν νόμος πράσσω ἐάν δέ παραβάτης νόμος εἰμί ὁ περιτομή σύ ἀκροβυστία γίνομαι
26. ἐάν οὖν ὁ ἀκροβυστία ὁ δικαίωμα ὁ νόμος φυλάσσω οὐ ὁ ἀκροβυστία αὐτός εἰς περιτομή λογίζομαι
27. καί κρίνω ὁ ἐκ φύσις ἀκροβυστία ὁ νόμος τελέω σύ ὁ διά γράμμα καί περιτομή παραβάτης νόμος
28. οὐ γάρ ὁ ἐν ὁ φανερός Ἰουδαῖος εἰμί οὐδέ ὁ ἐν ὁ φανερός ἐν σάρξ περιτομή
29. ἀλλά ὁ ἐν ὁ κρυπτός Ἰουδαῖος καί περιτομή καρδία ἐν πνεῦμα οὐ γράμμα ὅς ὁ ἔπαινος οὐ ἐκ ἄνθρωπος ἀλλά ἐκ ὁ θεός
| 
