Τωβίτ (Σ), Chapter 14

1. καί συντελέω ὁ λόγος ὁ ἐξομολόγησις Τωβιθ    2. καί ἀποθνῄσκω ἐν εἰρήνη ἔτος ἑκατόν δώδεκα καί θάπτω ἐνδόξως ἐν Νινευή καί ἑξήκοντα δύο ἔτος εἰμί ὅτε γίνομαι ἀνάπειρος ὁ ὀφθαλμός καί μετά ὁ ἀναβλέπω αὐτός ζάω ἐν ἀγαθός καί ἐλεημοσύνη ποιέω καί ἔτι προστίθημι εὐλογέω ὁ θεός καί ἐξομολογέω ὁ μεγαλωσύνη ὁ θεός    3. καί ὅτε ἀποθνῄσκω καλέω Τωβιας ὁ υἱός αὐτός καί ἐντέλλομαι αὐτός λέγω παιδίον ἀπάγω ὁ παιδίον σύ    4. καί ἀποτρέχω εἰς Μηδία ὅτι πιστεύω ἐγώ ὁ ῥῆμα ὁ θεός ἐπί Νινευή ὅς λαλέω Ναούμ ὅτι πᾶς εἰμί καί ἀπαντάω ἐπί Αθουρ καί Νινευή καί ὅσος λαλέω ὁ προφήτης ὁ Ἰσραήλ ὅς ἀποστέλλω ὁ θεός πᾶς ἀπαντάω καί οὐ μηθείς ἐλαττονόω ἐκ πᾶς ὁ ῥῆμα καί πᾶς συμβαίνω ὁ καιρός αὐτός καί ἐν ὁ Μηδία εἰμί σωτηρία μᾶλλον ἤπερ ἐν Ἀσσύριος καί ἐν Βαβυλών διό γινώσκω ἐγώ καί πιστεύω ὅτι πᾶς ὅς λέγω ὁ θεός συντελέω καί εἰμί καί οὐ μή διαπίπτω ῥῆμα ἐκ ὁ λόγος καί ὁ ἀδελφός ἐγώ ὁ κατοικέω ἐν ὁ γῆ Ἰσραήλ πᾶς διασκορπίζω καί αἰχμαλωτίζω ἐκ ὁ γῆ ὁ ἀγαθός καί εἰμί πᾶς ὁ γῆ ὁ Ἰσραήλ ἔρημος καί Σαμάρεια καί Ἰερουσαλήμ εἰμί ἔρημος καί ὁ οἶκος ὁ θεός ἐν λύπη καί καίω μέχρι χρόνος    5. καί πάλιν ἐλεέω αὐτός ὁ θεός καί ἐπιστρέφω αὐτός ὁ θεός εἰς ὁ γῆ ὁ Ἰσραήλ καί πάλιν οἰκοδομέω ὁ οἶκος καί οὐ ὡς ὁ πρῶτος ἕως ὁ χρόνος ὅς ἄν πληρόω ὁ χρόνος ὁ καιρός καί μετά οὗτος ἐπιστρέφω ἐκ ὁ αἰχμαλωσία αὐτός πᾶς καί οἰκοδομέω Ἰερουσαλήμ ἐντίμως καί ὁ οἶκος ὁ θεός ἐν αὐτός οἰκοδομέω καθώς λαλέω περί αὐτός ὁ προφήτης ὁ Ἰσραήλ    6. καί πᾶς ὁ ἔθνος ὁ ἐν ὅλος ὁ γῆ πᾶς ἐπιστρέφω καί φοβέω ὁ θεός ἀληθινῶς καί ἀφίημι πᾶς ὁ εἴδωλον αὐτός ὁ πλανάω ψευδής ὁ πλάνησις αὐτός καί εὐλογέω ὁ θεός ὁ αἰών ἐν δικαιοσύνη    7. πᾶς ὁ υἱός ὁ Ἰσραήλ ὁ σῴζω ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος μνημονεύω ὁ θεός ἐν ἀλήθεια ἐπισυνάγω καί ἥκω εἰς Ἰερουσαλήμ καί οἰκέω ὁ αἰών ἐν ὁ γῆ Ἀβραάμ μετά ἀσφάλεια καί παραδίδωμι αὐτός καί χαίρω ὁ ἀγαπάω ὁ θεός ἐπί ἀλήθεια καί ὁ ποιέω ὁ ἁμαρτία καί ὁ ἀδικία ἐκλείπω ἀπό πᾶς ὁ γῆ    8. καί νῦν παιδίον ἐγώ σύ ἐντέλλομαι δουλεύω ὁ θεός ἐν ἀλήθεια καί ποιέω ὁ ἀρεστός ἐνώπιον αὐτός καί ὁ παιδίον σύ ἐνυποτάσσομαι ποιέω δικαιοσύνη καί ἐλεημοσύνη καί ἵνα εἰμί μιμνῄσκομαι ὁ θεός καί εὐλογέω ὁ ὄνομα αὐτός ἐν πᾶς καιρός ἐν ἀλήθεια καί ὅλος ὁ ἰσχύς αὐτός καί νῦν σύ παιδίον ἐξέρχομαι ἐκ Νινευή καί μή μένω ὧδε ἐν ὅς ἄν ἡμέρα θάπτω ὁ μήτηρ σύ μετά ἐγώ αὐτός ὁ ἡμέρα μή αὐλίζομαι ἐν ὁ ὅριον αὐτός ὁράω γάρ ὅτι πολύς ἀδικία ἐν αὐτός καί δόλος πολύς συντελέω ἐν αὐτός καί οὐ αἰσχύνω    9.    10. ὁράω παιδίον ὅσος Ναδαβ ποιέω Αχικαρος ὁ ἐκτρέφω αὐτός οὐχί ζάω καταφέρω εἰς ὁ γῆ καί ἀποδίδωμι ὁ θεός ὁ ἀτιμία κατά πρόσωπον αὐτός καί ἐξέρχομαι εἰς ὁ φῶς Αχικαρος καί Ναδαβ εἰσέρχομαι εἰς ὁ σκότος ὁ αἰών ὅτι ζητέω ἀποκτείνω Αχικαρος ἐν ὁ ποιέω ἐλεημοσύνη ἐξέρχομαι ἐκ ὁ παγίς ὁ θάνατος ὅς πήγνυμι αὐτός Ναδαβ καί Ναδαβ πίπτω εἰς ὁ παγίς ὁ θάνατος καί ἀπόλλυμι αὐτός    11. καί νῦν παιδίον ὁράω τίς ποιέω ἐλεημοσύνη καί τίς ποιέω ἀδικία ὅτι ἀποκτείνω καί ἰδού ὁ ψυχή ἐγώ ἐκλείπω καί τίθημι αὐτός ἐπί ὁ κλίνη καί ἀποθνῄσκω καί θάπτω ἐνδόξως    12. καί ὅτε ἀποθνῄσκω ὁ μήτηρ αὐτός θάπτω αὐτός Τωβιας μετά ὁ πατήρ αὐτός καί ἀπέρχομαι αὐτός καί ὁ γυνή αὐτός εἰς Μηδία καί οἰκέω ἐν Ἐκβάτανα μετά Ραγουήλ ὁ πενθερός αὐτός    13. καί γηροβοσκέω αὐτός ἐντίμως καί θάπτω αὐτός ἐν Ἐκβάτανα ὁ Μηδία καί κληρονομέω ὁ οἰκία Ραγουήλ καί Τωβιθ ὁ πατήρ αὐτός    14. καί ἀποθνῄσκω ἔτος ἑκατόν δέκα ἑπτά ἐνδόξως    15. καί ὁράω καί ἀκούω πρό ὁ ἀποθνῄσκω αὐτός ὁ ἀπώλεια Νινευή καί ὁράω ὁ αἰχμαλωσία αὐτός ἄγω εἰς Μηδία ὅς αἰχμαλωτίζω Αχιαχαρος ὁ βασιλεύς ὁ Μηδία καί εὐλογέω ὁ θεός ἐν πᾶς ὅς ποιέω ἐπί ὁ υἱός Νινευή καί Αθουριας χαίρω πρίν ὁ ἀποθνῄσκω ἐπί Νινευή καί εὐλογέω κύριος ὁ θεός εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών