1. τότε ἀποκρίνομαι Τωβιας λέγω Τωβιθ ὁ πατήρ αὐτός πᾶς ὅσος ἐντέλλομαι ἐγώ ποιέω πατήρ
2. πῶς δέ δύναμαι αὐτός λαμβάνω παρά αὐτός καί αὐτός οὐ γινώσκω ἐγώ καί ἐγώ οὐ γινώσκω αὐτός τίς σημεῖον δίδωμι αὐτός καί ἐπιγινώσκω ἐγώ καί πιστεύω ἐγώ καί δίδωμι ἐγώ ὁ ἀργύριον καί ὁ ὁδός ὁ εἰς Μηδία οὐ γινώσκω ὁ πορεύομαι ἐκεῖ
3. τότε ἀποκρίνομαι Τωβιθ λέγω Τωβια ὁ υἱός αὐτός χειρόγραφον αὐτός δίδωμι ἐγώ καί χειρόγραφον δίδωμι αὐτός καί διαιρέω εἰς δύο καί λαμβάνω ἑκάτερος εἷς καί τίθημι μετά ὁ ἀργύριον καί νῦν ἰδού ἔτος εἴκοσι ἀπό ὅς παρατίθημι ὁ ἀργύριον οὗτος ἐγώ καί νῦν παιδίον ζητέω σεαυτοῦ ἄνθρωπος πιστός ὅς πορεύομαι μετά σύ καί δίδωμι αὐτός μισθός ἕως ὅστις ἔρχομαι καί λαμβάνω παρά αὐτός ὁ ἀργύριον οὗτος
4. ἐξέρχομαι δέ Τωβιας ζητέω ἄνθρωπος ὅς πορεύομαι μετά αὐτός εἰς Μηδία ὅς ἐμπειρέω ὁ ὁδός καί ἐξέρχομαι καί εὑρίσκω αφαήλ ὁ ἄγγελος ἵστημι ἀπέναντι αὐτός καί οὐ γινώσκω ὅτι ἄγγελος ὁ θεός εἰμί
5. καί λέγω αὐτός πόθεν εἰμί νεανίσκος καί λέγω αὐτός ἐκ ὁ υἱός Ἰσραήλ ὁ ἀδελφός σύ καί ἔρχομαι ὧδε ἐργατεύομαι καί λέγω αὐτός ἐπίσταμαι ὁ ὁδός πορεύομαι εἰς Μηδία
6. καί λέγω αὐτός ναί πολλάκις ἐγώ γίνομαι ἐκεῖ καί ἐμπειρέω καί ἐπίσταμαι ὁ ὁδός πᾶς πλεονάκις πορεύομαι εἰς Μηδία καί αὐλίζομαι παρά Γαβάηλος ὁ ἀδελφός ἐγώ ὁ οἰκέω ἐν άγοι ὁ Μηδία καί ἀπέχω ὁδός ἡμέρα δύο τάσσω ἀπό Ἐκβάτανα εἰς άγη κεῖμαι γάρ ἐν ὁ ὄρος
7. καί λέγω αὐτός μένω ἐγώ νεανίσκος μέχρι ὅστις εἰσέρχομαι ὑποδείκνυμι ὁ πατήρ ἐγώ χρεία γάρ ἔχω ἵνα βαδίζω μετά ἐγώ καί δίδωμι σύ ὁ μισθός σύ
8. καί λέγω αὐτός ἰδού ἐγώ προσκαρτερέω μόνος μή χρονίζω
9. καί εἰσέρχομαι Τωβιας ὑποδείκνυμι Τωβιθ ὁ πατήρ αὐτός καί λέγω αὐτός ἰδού ἄνθρωπος εὑρίσκω ὁ ἀδελφός ἐγώ ὁ υἱός Ἰσραήλ καί λέγω αὐτός καλέω ἐγώ ὁ ἄνθρωπος ὅπως ἐπιγινώσκω τίς ὁ γένος αὐτός καί ἐκ ποῖος φυλή εἰμί καί εἰ πιστός εἰμί ἵνα πορεύομαι μετά σύ παιδίον
10. καί ἐξέρχομαι Τωβιας καί καλέω αὐτός καί λέγω αὐτός νεανίσκος ὁ πατήρ καλέω σύ καί εἰσέρχομαι πρός αὐτός καί χαιρετίζω αὐτός Τωβιθ πρῶτος καί λέγω αὐτός χαίρω σύ πολύς γίνομαι καί ἀποκρίνομαι Τωβιθ λέγω αὐτός τίς ἐγώ ἔτι ὑπάρχω χαίρω καί ἐγώ ἄνθρωπος ἀδύνατος ὁ ὀφθαλμός καί οὐ βλέπω ὁ φῶς ὁ οὐρανός ἀλλά ἐν ὁ σκότος κεῖμαι ὥσπερ ὁ νεκρός ὁ μηκέτι θεωρέω ὁ φῶς ζάω ἐγώ ἐν νεκρός εἰμί φωνή ἄνθρωπος ἀκούω καί αὐτός οὐ βλέπω καί λέγω αὐτός θαρσέω ἐγγύς παρά ὁ θεός ἰάομαι σύ θαρσέω καί λέγω αὐτός Τωβιθ Τωβιας ὁ υἱός ἐγώ θέλω πορεύομαι εἰς Μηδία εἰ δύναμαι συνέρχομαι αὐτός καί ἄγω αὐτός καί δίδωμι σύ ὁ μισθός σύ ἀδελφός καί λέγω αὐτός δύναμαι πορεύομαι μετά αὐτός καί ἐπίσταμαι ἐγώ ὁ ὁδός πᾶς καί πολλάκις οἴχομαι εἰς Μηδία καί διέρχομαι πᾶς ὁ πεδίον αὐτός καί ὁ ὄρος καί πᾶς ὁ ὁδός αὐτός ἐγώ γινώσκω
11. καί λέγω αὐτός ἀδελφός ποῖος πατριά εἰμί καί ἐκ ποῖος φυλή ὑποδείκνυμι ἐγώ ἀδελφός
12. καί λέγω τίς χρεία ἔχω φυλή καί λέγω αὐτός βούλομαι γινώσκω ὁ κατά ἀλήθεια τίς εἰμί ἀδελφός καί τίς ὁ ὄνομα σύ
13. καί λέγω αὐτός ἐγώ Αζαριας Ανανιας ὁ μέγας ὁ ἀδελφός σύ
14. καί λέγω αὐτός ὑγιαίνω ἔρχομαι καί σῴζω ἀδελφός καί μή ἐγώ πικραίνω ἀδελφός ὅτι ὁ ἀλήθεια βούλομαι γινώσκω καί ὁ πατριά σύ καί σύ τυγχάνω ἀδελφός εἰμί καί ἐκ γενεά καλός καί ἀγαθός εἰμί σύ γινώσκω Ανανιας καί Ναθάμ ὁ δύο υἱός Σεμελιας ὁ μέγας καί αὐτός συμπορεύομαι ἐγώ εἰς Ἰερουσαλήμ καί προσκυνέω μετά ἐγώ ἐκεῖ καί οὐ πλανάω ὁ ἀδελφός σύ ἄνθρωπος ἀγαθός ἐκ ῥίζα ἀγαθός εἰμί σύ καί χαίρω ἔρχομαι
15. καί λέγω αὐτός ἐγώ σύ δίδωμι μισθός ὁ ἡμέρα δραχμή καί ὁ δεῖ σύ ὁμοίως ὁ υἱός ἐγώ
16. καί πορεύομαι μετά ὁ υἱός ἐγώ καί ἔτι προστίθημι σύ ὁ μισθός
17. καί λέγω αὐτός ὅτι πορεύομαι μετά αὐτός καί μή φοβέω ὑγιαίνω ἀπέρχομαι καί ὑγιαίνω ἐπιστρέφω πρός σύ διότι ὁ ὁδός ἀσφαλής καί λέγω αὐτός εὐλογία σύ γίνομαι ἀδελφός καί καλέω ὁ υἱός αὐτός καί λέγω αὐτός παιδίον ἑτοιμάζω ὁ πρός ὁ ὁδός καί ἐξέρχομαι μετά ὁ ἀδελφός σύ καί ὁ θεός ὁ ἐν ὁ οὐρανός διασῴζω σύ ἐκεῖ καί ἀποκαθιστάνω σύ πρός ἐγώ ὑγιαίνω καί ὁ ἄγγελος αὐτός συνοδεύω σύ μετά σωτηρία παιδίον καί ἐξέρχομαι πορεύομαι ὁ ὁδός αὐτός καί φιλέω ὁ πατήρ αὐτός καί ὁ μήτηρ καί λέγω αὐτός Τωβιθ πορεύομαι ὑγιαίνω
18. καί κλαίω ὁ μήτηρ αὐτός καί λέγω πρός Τωβιθ τίς ὅτι ἀποστέλλω ὁ παιδίον ἐγώ οὐχί αὐτός ῥάβδος ὁ χείρ ἐγώ εἰμί καί αὐτός εἰσπορεύομαι καί ἐκπορεύομαι ἐνώπιον ἐγώ
19. ἀργύριον ὁ ἀργύριον μή φθάνω ἀλλά περίψημα ὁ παιδίον ἐγώ γίνομαι
20. ὡς δίδωμι ζάω ἐγώ παρά ὁ κύριος οὗτος ἱκανός ἐγώ
21. καί λέγω αὐτός μή λόγος ἔχω ὑγιαίνω πορεύομαι ὁ παιδίον ἐγώ καί ὑγιαίνω ἔρχομαι πρός ἐγώ καί ὁ ὀφθαλμός σύ ὁράω ἐν ὁ ἡμέρα ὅς ἄν ἔρχομαι πρός σύ ὑγιαίνω
22. μή λόγος ἔχω μή φοβέω περί αὐτός ἀδελφή ἄγγελος γάρ ἀγαθός συνέρχομαι αὐτός καί εὐοδόω ὁ ὁδός αὐτός καί ὑποστρέφω ὑγιαίνω
| 
