1. καί ἔρχομαι εἰς Ἐκβάτανα καί παραγίνομαι εἰς ὁ οἰκία αγουήλ Σάρρα δέ ὑπαντάω αὐτός καί χαιρετίζω αὐτός καί αὐτός αὐτός καί εἰσάγω αὐτός εἰς ὁ οἰκία
2. καί λέγω αγουήλ Ἐδνά ὁ γυνή αὐτός ὡς ὅμοιος ὁ νεανίσκος Τωβιτ ὁ ἀνεψιός ἐγώ
3. καί ἐρωτάω αὐτός αγουήλ πόθεν εἰμί ἀδελφός καί λέγω αὐτός ἐκ ὁ υἱός Νεφθαλι ὁ αἰχμάλωτος ἐν Νινευή
4. καί λέγω αὐτός γινώσκω Τωβιτ ὁ ἀδελφός ἐγώ ὁ δέ λέγω γινώσκω
5. καί λέγω αὐτός ὑγιαίνω ὁ δέ λέγω καί ζάω καί ὑγιαίνω καί λέγω Τωβιας πατήρ ἐγώ εἰμί
6. καί ἀναπηδάω αγουήλ καί καταφιλέω αὐτός καί κλαίω καί εὐλογέω αὐτός καί λέγω αὐτός ὁ ὁ καλός καί ἀγαθός ἄνθρωπος καί ἀκούω ὅτι Τωβιτ ἀπόλλυμι ὁ ὀφθαλμός αὐτός λυπέω καί κλαίω
7. καί Ἐδνά ὁ γυνή αὐτός καί Σάρρα ὁ θυγάτηρ αὐτός κλαίω καί ὑποδέχομαι αὐτός προθύμως
8. καί θύω κριός πρόβατον καί παρατίθημι ὄψον πολύς
9. λέγω δέ Τωβιας ὁ αφαήλ Ἀζαρίας ἀδελφός λαλέω ὑπέρ ὅς λέγω ἐν ὁ πορεία καί τελέω ὁ πρᾶγμα
10. καί μεταδίδωμι ὁ λόγος ὁ αγουήλ καί λέγω αγουήλ πρός Τωβιας ἐσθίω καί πίνω καί ἡδέως γίνομαι σύ γάρ καθήκω ὁ παιδίον ἐγώ λαμβάνω πλήν ὑποδείκνυμι σύ ὁ ἀλήθεια
11. δίδωμι ὁ παιδίον ἐγώ ἑπτά ἀνήρ καί ὁπότε ἐάν εἰσπορεύομαι πρός αὐτός ἀποθνῄσκω ὑπό ὁ νύξ ἀλλά ὁ νῦν ἔχω ἡδέως γίνομαι
12. καί λέγω Τωβείας οὐ γεύω οὐδείς ὧδε ἕως ἄν ἵστημι καί ἵστημι πρός ἐγώ καί λέγω αγουήλ κομίζω αὐτός ἀπό ὁ νῦν κατά ὁ κρίσις σύ δέ ἀδελφός εἰμί αὐτός καί αὐτός σύ εἰμί ὁ δέ ἐλεήμων θεός εὐοδόω σύ ὁ καλός
13. καί καλέω Σάρρα ὁ θυγάτηρ αὐτός καί λαμβάνω ὁ χείρ αὐτός παραδίδωμι αὐτός ὁ Τωβείας γυνή καί λέγω ἰδού κατά ὁ νόμος Μωϋσῆς κομίζω αὐτός καί ἀπάγω πρός ὁ πατήρ σύ καί εὐλογέω αὐτός
14. καί καλέω Ἐδνά ὁ γυνή αὐτός καί λαμβάνω βιβλίον γράφω συγγραφή καί σφραγίζω καί ἄρχω ἐσθίω
15. καί καλέω αγουήλ Ἐδνά ὁ γυνή αὐτός καί λέγω αὐτός ἀδελφή ἑτοιμάζω ὁ ἕτερος ταμιεῖον καί εἰσάγω αὐτός
16. καί ποιέω ὡς λέγω καί εἰσάγω αὐτός ἐκεῖ καί κλαίω καί ἀποδέχομαι ὁ δάκρυον ὁ θυγάτηρ αὐτός καί λέγω αὐτός
17. θαρσέω τέκνον ὁ κύριος ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ δίδωμι σύ χάρις ἀντί ὁ λύπη σύ οὗτος θαρσέω θυγάτηρ
| 
