1. διά οὗτος διά ὅμοιος κολάζω ἀξίως καί διά πλῆθος κνώδαλον βασανίζω
2. ἀντί ὅς κόλασις εὐεργετέω ὁ λαός σύ εἰς ἐπιθυμία ὄρεξις ξένος γεῦσις τροφή ἑτοιμάζω ὀρτυγομήτρα
3. ἵνα ἐκεῖνος μέν ἐπιθυμέω τροφή διά ὁ εἰδέχθεια ὁ ἐπαποστέλλω καί ὁ ἀναγκαῖος ὄρεξις ἀποστρέφω αὐτός δέ ἐπί ὀλίγος ἐνδεής γίνομαι καί ξένος μετέχω γεῦσις
4. δεῖ γάρ ἐκεῖνος μέν ἀπαραίτητος ἔνδεια ἐπέρχομαι τυραννέω οὗτος δέ μόνος δείκνυμι πῶς ὁ ἐχθρός αὐτός βασανίζω
5. καί γάρ ὅτε αὐτός δεινός ἐπέρχομαι θηρίον θυμός δῆγμα τέ σκολιός διαφθείρω ὄφις οὐ μέχρι τέλος μένω ὁ ὀργή σύ
6. εἰς νουθεσία δέ πρός ὀλίγος ταράσσω σύμβολον ἔχω σωτηρία εἰς ἀνάμνησις ἐντολή νόμος σύ
7. ὁ γάρ ἐπιστρέφω οὐ διά ὁ θεωρέω σῴζω ἀλλά διά σύ ὁ πᾶς σωτήρ
8. καί ἐν οὗτος δέ πείθω ὁ ἐχθρός ἐγώ ὅτι σύ εἰμί ὁ ῥύομαι ἐκ πᾶς κακός
9. ὅς μέν γάρ ἀκρίς καί μυῖα ἀποκτείνω δῆγμα καί οὐ εὑρίσκω ἴαμα ὁ ψυχή αὐτός ὅτι ἄξιος εἰμί ὑπό τοιοῦτος κολάζω
10. ὁ δέ υἱός σύ οὐδέ ἰοβόλος δράκων νικάω ὀδούς ὁ ἔλεος γάρ σύ ἀντιπαρέρχομαι καί ἰάομαι αὐτός
11. εἰς γάρ ὑπόμνησις ὁ λόγιον σύ ἐγκεντρίζω καί ὀξέως διασῴζω ἵνα μή εἰς βαθύς ἐμπίπτω λήθη ἀπερίσπαστος γίνομαι ὁ σός εὐεργεσία
12. καί γάρ οὔτε βοτάνη οὔτε μάλαγμα θεραπεύω αὐτός ἀλλά ὁ σός κύριος λόγος ὁ πᾶς ἰάομαι
13. σύ γάρ ζωή καί θάνατος ἐξουσία ἔχω καί κατάγω εἰς πύλη ᾅδης καί ἀνάγω
14. ἄνθρωπος δέ ἀποκτείνω μέν ὁ κακία αὐτός ἐξέρχομαι δέ πνεῦμα οὐ ἀναστρέφω οὐδέ ἀναλύω ψυχή παραλαμβάνω
15. ὁ δέ σός χείρ φεύγω ἀδύνατος εἰμί
16. ἀρνέομαι γάρ σύ οἶδα ἀσεβής ἐν ἰσχύς βραχίων σύ μαστιγόω ξένος ὑετός καί χάλαζα καί ὄμβρος διώκω ἀπαραίτητος καί πῦρ καταναλίσκω
17. ὁ γάρ παράδοξος ἐν ὁ πᾶς σβέννυμι ὕδωρ πολύς ἐνεργέω ὁ πῦρ ὑπέρμαχος γάρ ὁ κόσμος εἰμί δίκαιος
18. ποτέ μέν γάρ ἡμερόω φλόξ ἵνα μή καταφλέγω ὁ ἐπί ἀσεβής ἀποστέλλω ζῷον ἀλλά αὐτός βλέπω οἶδα ὅτι θεός κρίσις ἐλαύνω
19. ποτέ δέ καί μεταξύ ὕδωρ ὑπέρ ὁ πῦρ δύναμις φλέγω ἵνα ἄδικος γῆ γένημα διαφθείρω
20. ἀντί ὅς ἄγγελος τροφή ψωμίζω ὁ λαός σύ καί ἕτοιμος ἄρτος ἀπό οὐρανός παρέχω αὐτός ἀκοπιάτως πᾶς ἡδονή ἰσχύω καί πρός πᾶς ἁρμόνιος γεῦσις
21. ὁ μέν γάρ ὑπόστασις σύ ὁ σός πρός τέκνον ἐμφανίζω γλυκύτης ὁ δέ ὁ προσφέρω ἐπιθυμία ὑπηρετέω πρός ὅς τὶς βούλομαι μετακιρνάομαι
22. χιών δέ καί κρύσταλλος ὑπομένω πῦρ καί οὐ τήκω ἵνα γινώσκω ὅτι ὁ ὁ ἐχθρός καρπός καταφθείρω πῦρ φλέγω ἐν ὁ χάλαζα καί ἐν ὁ ὑετός διαστράπτω
23. οὗτος πάλιν δέ ἵνα τρέφω δίκαιος καί ὁ ἴδιος ἐπιλανθάνομαι δύναμις
24. ὁ γάρ κτίσις σύ ὁ ποιέω ὑπηρετέω ἐπιτείνω εἰς κόλασις κατά ὁ ἄδικος καί ἀνίημι εἰς εὐεργεσία ὑπέρ ὁ ἐπί σύ πείθω
25. διά οὗτος καί τότε εἰς πᾶς μεταλλεύω ὁ παντοτρόφος σύ δωρεά ὑπηρετέω πρός ὁ ὁ δέομαι θέλησις
26. ἵνα μανθάνω ὁ υἱός σύ ὅς ἀγαπάω κύριος ὅτι οὐ ὁ γένεσις ὁ καρπός τρέφω ἄνθρωπος ἀλλά ὁ ῥῆμα σύ ὁ σύ πιστεύω διατηρέω
27. ὁ γάρ ὑπό πῦρ μή φθείρω ἁπλῶς ὑπό βραχύς ἀκτίς ἥλιος θερμαίνω τήκω
28. ὅπως γνωστός εἰμί ὅτι δεῖ φθάνω ὁ ἥλιος ἐπί εὐχαριστία σύ καί πρός ἀνατολή φῶς ἐντυγχάνω σύ
29. ἀχάριστος γάρ ἐλπίς ὡς χειμέριος πάχνη τήκω καί ῥέω ὡς ὕδωρ ἄχρηστος
| 
