1. δίκαιος δέ ψυχή ἐν χείρ θεός καί οὐ μή ἅπτω αὐτός βάσανος
2. δοκέω ἐν ὀφθαλμός ἄφρων θνῄσκω καί λογίζομαι κάκωσις ὁ ἔξοδος αὐτός
3. καί ὁ ἀπό ἐγώ πορεία σύντριμμα ὁ δέ εἰμί ἐν εἰρήνη
4. καί γάρ ἐν ὄψις ἄνθρωπος ἐάν κολάζω ὁ ἐλπίς αὐτός ἀθανασία πλήρης
5. καί ὀλίγος παιδεύω μέγας εὐεργετέω ὅτι ὁ θεός πειράζω αὐτός καί εὑρίσκω αὐτός ἄξιος ἑαυτοῦ
6. ὡς χρυσός ἐν χωνευτήριον δοκιμάζω αὐτός καί ὡς ὁλοκάρπωμα θυσία προσδέχομαι αὐτός
7. καί ἐν καιρός ἐπισκοπή αὐτός ἀναλάμπω καί ὡς σπινθήρ ἐν καλάμη διατρέχω
8. κρίνω ἔθνος καί κρατέω λαός καί βασιλεύω αὐτός κύριος εἰς ὁ αἰών
9. ὁ πείθω ἐπί αὐτός συνίημι ἀλήθεια καί ὁ πιστός ἐν ἀγάπη προσμένω αὐτός ὅτι χάρις καί ἔλεος ὁ ἐκλεκτός αὐτός
10. ὁ δέ ἀσεβής καθά λογίζομαι ἔχω ἐπιτιμία ὁ ἀμελέω ὁ δίκαιος καί ὁ κύριος ἀφίστημι
11. σοφία γάρ καί παιδεία ὁ ἐξουθενόω ταλαίπωρος καί κενός ὁ ἐλπίς αὐτός καί ὁ κόπος ἀνόνητος καί ἄχρηστος ὁ ἔργον αὐτός
12. ὁ γυνή αὐτός ἄφρων καί πονηρός ὁ τέκνον αὐτός ἐπικατάρατος ὁ γένεσις αὐτός
13. ὅτι μακάριος στεῖρα ὁ ἀμίαντος ὅστις οὐ γινώσκω κοίτη ἐν παράπτωμα ἔχω καρπός ἐν ἐπισκοπή ψυχή
14. καί εὐνοῦχος ὁ μή ἐργάζομαι ἐν χείρ ἀνόμημα μηδέ ἐνθυμέομαι κατά ὁ κύριος πονηρός δίδωμι γάρ αὐτός ὁ πίστις χάρις ἐκλεκτός καί κλῆρος ἐν ναός κύριος θυμήρης
15. ἀγαθός γάρ πόνος καρπός εὐκλεής καί ἀδιάπτωτος ὁ ῥίζα ὁ φρόνησις
16. τέκνον δέ μοιχός ἀτέλεστος εἰμί καί ἐκ παράνομος κοίτη σπέρμα ἀφανίζω
17. ἐάν τέ γάρ μακρόβιος γίνομαι εἰς οὐθείς λογίζομαι καί ἄτιμος ἐπί ἔσχατος ὁ γῆρας αὐτός
18. ἐάν τέ ὀξέως τελευτάω οὐ ἔχω ἐλπίς οὐδέ ἐν ἡμέρα διάγνωσις παραμύθιον
19. γενεά γάρ ἄδικος χαλεπός ὁ τέλος
| 
