1. τότε ἵστημι ἐν παρρησία πολύς ὁ δίκαιος κατά πρόσωπον ὁ θλίβω αὐτός καί ὁ ἀθετέω ὁ πόνος αὐτός
2. ὁράω ταράσσω φόβος δεινός καί ἐξίστημι ἐπί ὁ παράδοξος ὁ σωτηρία
3. λέγω ἐν ἑαυτοῦ μετανοέω καί διά στενοχωρία πνεῦμα στενάζω καί λέγω
4. οὗτος εἰμί ὅς ἔχω ποτέ εἰς γέλως καί εἰς παραβολή ὀνειδισμός ὁ ἄφρων ὁ βίος αὐτός λογίζομαι μανία καί ὁ τελευτή αὐτός ἄτιμος
5. πῶς καταλογίζομαι ἐν υἱός θεός καί ἐν ἅγιος ὁ κλῆρος αὐτός εἰμί
6. ἄρα πλανάω ἀπό ὁδός ἀλήθεια καί ὁ ὁ δικαιοσύνη φῶς οὐ ἐπιλάμπω ἐγώ καί ὁ ἥλιος οὐ ἀνατέλλω ἐγώ
7. ἀνομία ἐμπίπλημι τρίβος καί ἀπώλεια καί διοδεύω ἔρημος ἄβατος ὁ δέ ὁδός κύριος οὐ ἐπιγινώσκω
8. τίς ὠφελέω ἐγώ ὁ ὑπερηφανία καί τίς πλοῦτος μετά ἀλαζονεία συμβάλλω ἐγώ
9. παρέρχομαι ἐκεῖνος πᾶς ὡς σκιά καί ὡς ἀγγελία παρατρέχω
10. ὡς ναῦς διέρχομαι κυμαίνω ὕδωρ ὅς διαβαίνω οὐ εἰμί ἴχνος εὑρίσκω οὐδέ ἀτραπός τρόπις αὐτός ἐν κῦμα
11. ἤ ὡς ὄρνεον διίπταμαι ἀήρ οὐθείς εὑρίσκω τεκμήριον πορεία πληγή δέ μαστίζω ταρσός πνεῦμα κοῦφος καί σχίζω βία ῥοῖζος κινέω πτέρυξ διοδεύω καί μετά οὗτος οὐ εὑρίσκω σημεῖον ἐπίβασις ἐν αὐτός
12. ἤ ὡς βέλος βάλλω ἐπί σκοπός τέμνω ὁ ἀήρ εὐθέως εἰς ἑαυτοῦ ἀναλύω ὡς ἀγνοέω ὁ δίοδος αὐτός
13. οὕτω καί ἐγώ γεννάω ἐκλείπω καί ἀρετή μέν σημεῖον οὐδείς ἔχω δείκνυμι ἐν δέ ὁ κακία ἐγώ καταδαπανάω
14. ὅτι ἐλπίς ἀσεβής ὡς φέρω χνοῦς ὑπό ἄνεμος καί ὡς πάχνη ὑπό λαῖλαψ διώκω λεπτός καί ὡς καπνός ὑπό ἄνεμος διαχέω καί ὡς μνεία καταλύτης μονοήμερος παροδεύω
15. δίκαιος δέ εἰς ὁ αἰών ζάω καί ἐν κύριος ὁ μισθός αὐτός καί ὁ φροντίς αὐτός παρά ὕψιστος
16. διά οὗτος λαμβάνω ὁ βασίλειον ὁ εὐπρέπεια καί ὁ διάδημα ὁ κάλλος ἐκ χείρ κύριος ὅτι ὁ δεξιός σκεπάζω αὐτός καί ὁ βραχίων ὑπερασπίζω αὐτός
17. λαμβάνω πανοπλία ὁ ζῆλος αὐτός καί ὁπλοποιέω ὁ κτίσις εἰς ἄμυνα ἐχθρός
18. ἐνδύω θώραξ δικαιοσύνη καί περιτίθημι κόρυς κρίσις ἀνυπόκριτος
19. λαμβάνω ἀσπίς ἀκαταμάχητος ὁσιότης
20. ὀξύνω δέ ἀπότομος ὀργή εἰς ῥομφαία συνεκπολεμέω δέ αὐτός ὁ κόσμος ἐπί ὁ παράφρων
21. πορεύομαι εὔστοχος βολίς ἀστραπή καί ὡς ἀπό εὔκυκλος τόξον ὁ νέφος ἐπί σκοπός ἅλλομαι
22. καί ἐκ πετροβόλος θυμός πλήρης ῥίπτω χάλαζα ἀγανακτέω κατά αὐτός ὕδωρ θάλασσα ποταμός δέ συγκλύζω ἀποτόμως
23. ἀνθίστημι αὐτός πνεῦμα δύναμις καί ὡς λαῖλαψ ἐκλικμάω αὐτός καί ἐρημόω πᾶς ὁ γῆ ἀνομία καί ὁ κακοπραγία περιτρέπω θρόνος δυνάστης
|