1. καί γίνομαι λόγος κύριος παντοκράτωρ λέγω
2. ὅδε λέγω κύριος παντοκράτωρ ζηλόω ὁ Ἰερουσαλήμ καί ὁ Σιών ζῆλος μέγας καί θυμός μέγας ζηλόω αὐτός
3. ὅδε λέγω κύριος καί ἐπιστρέφω ἐπί Σιών καί κατασκηνόω ἐν μέσος Ἰερουσαλήμ καί καλέω ὁ Ἰερουσαλήμ πόλις ὁ ἀληθινός καί ὁ ὄρος κύριος παντοκράτωρ ὄρος ἅγιος
4. ὅδε λέγω κύριος παντοκράτωρ ἔτι κάθημαι πρεσβύτερος καί πρεσβύτερος ἐν ὁ πλατύς Ἰερουσαλήμ ἕκαστος ὁ ῥάβδος αὐτός ἔχω ἐν ὁ χείρ αὐτός ἀπό πλῆθος ἡμέρα
5. καί ὁ πλατύς ὁ πόλις πίμπλημι παιδάριον καί κοράσιον παίζω ἐν ὁ πλατύς αὐτός
6. ὅδε λέγω κύριος παντοκράτωρ διότι εἰ ἀδυνατέω ἐνώπιον ὁ κατάλοιπος ὁ λαός οὗτος ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος μή καί ἐνώπιον ἐγώ ἀδυνατέω λέγω κύριος παντοκράτωρ
7. ὅδε λέγω κύριος παντοκράτωρ ἰδού ἐγώ ἀνασῴζω ὁ λαός ἐγώ ἀπό γῆ ἀνατολή καί ἀπό γῆ δυσμή
8. καί εἰσάγω αὐτός καί κατασκηνόω ἐν μέσος Ἰερουσαλήμ καί εἰμί ἐγώ εἰς λαός καί ἐγώ εἰμί αὐτός εἰς θεός ἐν ἀλήθεια καί ἐν δικαιοσύνη
9. ὅδε λέγω κύριος παντοκράτωρ κατισχύω ὁ χείρ σύ ὁ ἀκούω ἐν ὁ ἡμέρα οὗτος ὁ λόγος οὗτος ἐκ στόμα ὁ προφήτης ἀπό ὅς ἡμέρα θεμελιόω ὁ οἶκος κύριος παντοκράτωρ καί ὁ ναός ἀπό ὅς οἰκοδομέω
10. διότι πρό ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὁ μισθός ὁ ἄνθρωπος οὐ εἰμί εἰς ὄνησις καί ὁ μισθός ὁ κτῆνος οὐ ὑπάρχω καί ὁ ἐκπορεύομαι καί ὁ εἰσπορεύομαι οὐ εἰμί εἰρήνη ἀπό ὁ θλῖψις καί ἐξαποστέλλω πᾶς ὁ ἄνθρωπος ἕκαστος ἐπί ὁ πλησίον αὐτός
11. καί νῦν οὐ κατά ὁ ἡμέρα ὁ ἔμπροσθεν ἐγώ ποιέω ὁ κατάλοιπος ὁ λαός οὗτος λέγω κύριος παντοκράτωρ
12. ἀλλά ἤ δείκνυμι εἰρήνη ὁ ἄμπελος δίδωμι ὁ καρπός αὐτός καί ὁ γῆ δίδωμι ὁ γένημα αὐτός καί ὁ οὐρανός δίδωμι ὁ δρόσος αὐτός καί κατακληρονομέω ὁ κατάλοιπος ὁ λαός ἐγώ πᾶς οὗτος
13. καί εἰμί ὅς τρόπος εἰμί ἐν κατάρα ἐν ὁ ἔθνος οἶκος Ἰούδας καί οἶκος Ἰσραήλ οὕτω διασῴζω σύ καί εἰμί ἐν εὐλογία θαρσέω καί κατισχύω ἐν ὁ χείρ σύ
14. διότι ὅδε λέγω κύριος παντοκράτωρ ὅς τρόπος διανοέομαι ὁ κακόω σύ ἐν ὁ παροργίζω ἐγώ ὁ πατήρ σύ λέγω κύριος παντοκράτωρ καί οὐ μετανοέω
15. οὕτω παρατάσσω καί διανοέομαι ἐν ὁ ἡμέρα οὗτος ὁ καλῶς ποιέω ὁ Ἰερουσαλήμ καί ὁ οἶκος Ἰούδας θαρσέω
16. οὗτος ὁ λόγος ὅς ποιέω λαλέω ἀλήθεια ἕκαστος πρός ὁ πλησίον αὐτός καί κρίμα εἰρηνικός κρίνω ἐν ὁ πύλη σύ
17. καί ἕκαστος ὁ κακία ὁ πλησίον αὐτός μή λογίζομαι ἐν ὁ καρδία σύ καί ὅρκος ψευδής μή ἀγαπάω διότι οὗτος πᾶς μισέω λέγω κύριος παντοκράτωρ
18. καί γίνομαι λόγος κύριος παντοκράτωρ πρός ἐγώ λέγω
19. ὅδε λέγω κύριος παντοκράτωρ νηστεία ὁ τετράς καί νηστεία ὁ πέμπτος καί νηστεία ὁ ἕβδομος καί νηστεία ὁ δέκατος εἰμί ὁ οἶκος Ἰούδας εἰς χαρά καί εἰς εὐφροσύνη καί εἰς ἑορτή ἀγαθός καί εὐφραίνω καί ὁ ἀλήθεια καί ὁ εἰρήνη ἀγαπάω
20. ὅδε λέγω κύριος παντοκράτωρ ἔτι ἥκω λαός πολύς καί κατοικέω πόλις πολύς
21. καί συνέρχομαι κατοικέω πέντε πόλις εἰς εἷς πόλις λέγω πορεύομαι δέομαι ὁ πρόσωπον κύριος καί ἐκζητέω ὁ πρόσωπον κύριος παντοκράτωρ πορεύομαι καίγώ
22. καί ἥκω λαός πολύς καί ἔθνος πολύς ἐκζητέω ὁ πρόσωπον κύριος παντοκράτωρ ἐν Ἰερουσαλήμ καί ὁ ἐξιλάσκομαι ὁ πρόσωπον κύριος
23. ὅδε λέγω κύριος παντοκράτωρ ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἐάν ἐπιλαμβάνω δέκα ἀνήρ ἐκ πᾶς ὁ γλῶσσα ὁ ἔθνος καί ἐπιλαμβάνω ὁ κράσπεδον ἀνήρ Ἰουδαῖος λέγω πορεύομαι μετά σύ διότι ἀκούω ὅτι ὁ θεός μετά σύ εἰμί
| 
