1. λόγος κύριος ὅς γίνομαι πρός Σοφονιας ὁ ὁ Χουσι υἱός Γοδολιας ὁ Αμαριας ὁ Ἑζεκίας ἐν ἡμέρα Ἰωσίας υἱός Αμων βασιλεύς Ἰούδας
2. ἔκλειψις ἐκλείπω πᾶς ἀπό πρόσωπον ὁ γῆ λέγω κύριος
3. ἐκλείπω ἄνθρωπος καί κτῆνος ἐκλείπω ὁ πετεινός ὁ οὐρανός καί ὁ ἰχθύς ὁ θάλασσα καί ἐξαίρω ὁ ἄνθρωπος ἀπό πρόσωπον ὁ γῆ λέγω κύριος
4. καί ἐκτείνω ὁ χείρ ἐγώ ἐπί Ἰούδας καί ἐπί πᾶς ὁ κατοικέω Ἰερουσαλήμ καί ἐξαίρω ἐκ ὁ τόπος οὗτος ὁ ὄνομα ὁ Βάαλ καί ὁ ὄνομα ὁ ἱερεύς
5. καί ὁ προσκυνέω ἐπί ὁ δῶμα ὁ στρατιά ὁ οὐρανός καί ὁ ὄμνυμι κατά ὁ κύριος καί ὁ ὄμνυμι κατά ὁ βασιλεύς αὐτός
6. καί ὁ ἐκκλίνω ἀπό ὁ κύριος καί ὁ μή ζητέω ὁ κύριος καί ὁ μή ἀντέχω ὁ κύριος
7. εὐλαβέομαι ἀπό πρόσωπον κύριος ὁ θεός διότι ἐγγύς ὁ ἡμέρα ὁ κύριος ὅτι ἑτοιμάζω κύριος ὁ θυσία αὐτός ἁγιάζω ὁ κλητός αὐτός
8. καί εἰμί ἐν ἡμέρα θυσία κύριος καί ἐκδικέω ἐπί ὁ ἄρχων καί ἐπί ὁ οἶκος ὁ βασιλεύς καί ἐπί πᾶς ὁ ἐνδύω ἔνδυμα ἀλλότριος
9. καί ἐκδικέω ἐπί πᾶς ἐμφανῶς ἐπί ὁ πρόπυλον ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ὁ πληρόω ὁ οἶκος κύριος ὁ θεός αὐτός ἀσέβεια καί δόλος
10. καί εἰμί ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα λέγω κύριος φωνή κραυγή ἀπό πύλη ἀποκεντέω καί ὀλολυγμός ἀπό ὁ δεύτερος καί συντριμμός μέγας ἀπό ὁ βουνός
11. θρηνέω ὁ κατοικέω ὁ κατακόπτω ὅτι ὁμοιόω πᾶς ὁ λαός Χανάαν ἐξολεθρεύω πᾶς ὁ ἐπαίρω ἀργύριον
12. καί εἰμί ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ἐξερευνάω ὁ Ἰερουσαλήμ μετά λύχνος καί ἐκδικέω ἐπί ὁ ἀνήρ ὁ καταφρονέω ἐπί ὁ φύλαγμα αὐτός ὁ λέγω ἐν ὁ καρδία αὐτός οὐ μή ἀγαθοποιέω κύριος οὐδέ οὐ μή κακόω
13. καί εἰμί ὁ δύναμις αὐτός εἰς διαρπαγή καί ὁ οἶκος αὐτός εἰς ἀφανισμός καί οἰκοδομέω οἰκία καί οὐ μή κατοικέω ἐν αὐτός καί καταφυτεύω ἀμπελών καί οὐ μή πίνω ὁ οἶνος αὐτός
14. ὅτι ἐγγύς ὁ ἡμέρα κύριος ὁ μέγας ἐγγύς καί ταχύς σφόδρα φωνή ἡμέρα κύριος πικρός καί σκληρός τάσσω δυνατός
15. ἡμέρα ὀργή ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἡμέρα θλῖψις καί ἀνάγκη ἡμέρα ἀωρία καί ἀφανισμός ἡμέρα σκότος καί γνόφος ἡμέρα νεφέλη καί ὁμίχλη
16. ἡμέρα σάλπιγξ καί κραυγή ἐπί ὁ πόλις ὁ ὀχυρός καί ἐπί ὁ γωνία ὁ ὑψηλός
17. καί ἐκθλίβω ὁ ἄνθρωπος καί πορεύομαι ὡς τυφλός ὅτι ὁ κύριος ἐξαμαρτάνω καί ἐκχέω ὁ αἷμα αὐτός ὡς χοῦς καί ὁ σάρξ αὐτός ὡς βόλβιτον
18. καί ὁ ἀργύριον αὐτός καί ὁ χρυσίον αὐτός οὐ μή δύναμαι ἐξαιρέω αὐτός ἐν ἡμέρα ὀργή κύριος καί ἐν πῦρ ζῆλος αὐτός καταναλίσκω πᾶς ὁ γῆ διότι συντέλεια καί σπουδή ποιέω ἐπί πᾶς ὁ κατοικέω ὁ γῆ
| 
