1. και ο βασιλευς Αστυαγης προσετεθη προς τους πατερας αυτου και παρελαβεν Κυρος ο Περσης την βασιλειαν αυτου
2. και ην Δανιηλ συμβιωτης του βασιλεως και ενδοξος υπερ παντας τους φιλους αυτου
3. και ην ειδωλον τοις Βαβυλωνιοις ω ονομα Βηλ και εδαπανωντο εις αυτον εκαστης ημερας σεμιδαλεως αρταβαι δωδεκα και προβατα τεσσαρακοντα και οινου μετρηται εξ
4. και ο βασιλευς εσεβετο αυτον και επορευετο καθ εκαστην ημεραν προσκυνειν αυτω Δανιηλ δε προσεκυνει τω θεω αυτου
5. και ειπεν αυτω ο βασιλευς δια τι ου προσκυνεις τω Βηλ ο δε ειπεν οτι ου σεβομαι ειδωλα χειροποιητα αλλα τον ζωντα θεον τον κτισαντα τον ουρανον και την γην και εχοντα πασης σαρκος κυριειαν
6. και ειπεν αυτω ο βασιλευς ου δοκει σοι Βηλ ειναι ζων θεος η ουχ ορας οσα εσθιει και πινει καθ εκαστην ημεραν
7. και ειπεν Δανιηλ γελασας μη πλανω βασιλευ ουτος γαρ εσωθεν μεν εστι πηλος εξωθεν δε χαλκος και ου βεβρωκεν ουδε πεπωκεν πωποτε
8. και θυμωθεις ο βασιλευς εκαλεσεν τους ιερεις αυτου και ειπεν αυτοις εαν μη ειπητε μοι τις ο κατεσθων την δαπανην ταυτην αποθανεισθε εαν δε δειξητε οτι Βηλ κατεσθιει αυτα αποθανειται Δανιηλ οτι εβλασφημησεν εις τον Βηλ
9. και ειπεν Δανιηλ τω βασιλει γινεσθω κατα το ρημα σου και ησαν ιερεις του Βηλ εβδομηκοντα εκτος γυναικων και τεκνων
10. και ηλθεν ο βασιλευς μετα Δανιηλ εις τον οικον του Βηλ
11. και ειπαν οι ιερεις του Βηλ ιδου ημεις αποτρεχομεν εξω συ δε βασιλευ παραθες τα βρωματα και τον οινον κερασας θες και αποκλεισον την θυραν και σφραγισον τω δακτυλιω σου και ελθων πρωι εαν μη ευρης παντα βεβρωμενα υπο του Βηλ αποθανουμεθα η Δανιηλ ο ψευδομενος καθ ημων
12. αυτοι δε κατεφρονουν οτι πεποιηκεισαν υπο την τραπεζαν κεκρυμμενην εισοδον και δι αυτης εισεπορευοντο διολου και ανηλουν αυτα
13. και εγενετο ως εξηλθοσαν εκεινοι και ο βασιλευς παρεθηκεν τα βρωματα τω Βηλ
14. και επεταξεν Δανιηλ τοις παιδαριοις αυτου και ηνεγκαν τεφραν και κατεσησαν ολον τον ναον ενωπιον του βασιλεως μονου και εξελθοντες εκλεισαν την θυραν και εσφραγισαντο εν τω δακτυλιω του βασιλεως και απηλθον
15. οι δε ιερεις ηλθον την νυκτα κατα το εθος αυτων και αι γυναικες και τα τεκνα αυτων και κατεφαγον παντα και εξεπιον
16. και ωρθρισεν ο βασιλευς το πρωι και Δανιηλ μετ αυτου
17. και ειπεν ο βασιλευς σωοι αι σφραγιδες Δανιηλ ο δε ειπεν σωοι βασιλευ
18. και εγενετο αμα τω ανοιξαι τας θυρας επιβλεψας ο βασιλευς επι την τραπεζαν εβοησεν φωνη μεγαλη μεγας ει Βηλ και ουκ εστιν παρα σοι δολος ουδε εις
19. και εγελασεν Δανιηλ και εκρατησεν τον βασιλεα του μη εισελθειν αυτον εσω και ειπεν ιδε δη το εδαφος και γνωθι τινος τα ιχνη ταυτα
20. και ειπεν ο βασιλευς ορω τα ιχνη ανδρων και γυναικων και παιδιων
21. και οργισθεις ο βασιλευς τοτε συνελαβεν τους ιερεις και τας γυναικας και τα τεκνα αυτων και εδειξαν αυτω τας κρυπτας θυρας δι ων εισεπορευοντο και εδαπανων τα επι τη τραπεζη
22. και απεκτεινεν αυτους ο βασιλευς και εδωκεν τον Βηλ εκδοτον τω Δανιηλ και κατεστρεψεν αυτον και το ιερον αυτου
23. και ην δρακων μεγας και εσεβοντο αυτον οι Βαβυλωνιοι
24. και ειπεν ο βασιλευς τω Δανιηλ ου δυνασαι ειπειν οτι ουκ εστιν ουτος θεος ζων και προσκυνησον αυτω
25. και ειπεν Δανιηλ κυριω τω θεω μου προσκυνησω οτι ουτος εστιν θεος ζων συ δε βασιλευ δος μοι εξουσιαν και αποκτενω τον δρακοντα ανευ μαχαιρας και ραβδου
26. και ειπεν ο βασιλευς διδωμι σοι
27. και ελαβεν Δανιηλ πισσαν και στηρ και τριχας και ηψησεν επι το αυτο και εποιησεν μαζας και εδωκεν εις το στομα του δρακοντος και φαγων διερραγη ο δρακων και ειπεν ιδετε τα σεβασματα υμων
28. και εγενετο ως ηκουσαν οι Βαβυλωνιοι ηγανακτησαν λιαν και συνεστραφησαν επι τον βασιλεα και ειπαν Ιουδαιος γεγονεν ο βασιλευς τον Βηλ κατεσπασεν και τον δρακοντα απεκτεινεν και τους ιερεις κατεσφαξεν
29. και ειπαν ελθοντες προς τον βασιλεα παραδος ημιν τον Δανιηλ ει δε μη αποκτενουμεν σε και τον οικον σου
30. και ειδεν ο βασιλευς οτι επειγουσιν αυτον σφοδρα και αναγκασθεις παρεδωκεν αυτοις τον Δανιηλ
31. οι δε ενεβαλον αυτον εις τον λακκον των λεοντων και ην εκει ημερας εξ
32. ησαν δε εν τω λακκω επτα λεοντες και εδιδετο αυτοις την ημεραν δυο σωματα και δυο προβατα τοτε δε ουκ εδοθη αυτοις ινα καταφαγωσιν τον Δανιηλ
33. και ην Αμβακουμ ο προφητης εν τη Ιουδαια και αυτος ηψησεν εψεμα και ενεθρυψεν αρτους εις σκαφην και επορευετο εις το πεδιον απενεγκαι τοις θερισταις
34. και ειπεν αγγελος κυριου τω Αμβακουμ απενεγκε το αριστον ο εχεις εις Βαβυλωνα τω Δανιηλ εις τον λακκον των λεοντων
35. και ειπεν Αμβακουμ κυριε Βαβυλωνα ουχ εωρακα και τον λακκον ου γινωσκω
36. και επελαβετο ο αγγελος κυριου της κορυφης αυτου και βαστασας της κομης της κεφαλης αυτου εθηκεν αυτον εις Βαβυλωνα επανω του λακκου εν τω ροιζω του πνευματος αυτου
37. και εβοησεν Αμβακουμ λεγων Δανιηλ Δανιηλ λαβε το αριστον ο απεστειλεν σοι ο θεος
38. και ειπεν Δανιηλ εμνησθης γαρ μου ο θεος και ουκ εγκατελιπες τους αγαπωντας σε
39. και αναστας Δανιηλ εφαγεν ο δε αγγελος του θεου απεκατεστησεν τον Αμβακουμ παραχρημα εις τον τοπον αυτου
40. ο δε βασιλευς ηλθεν τη ημερα τη εβδομη πενθησαι τον Δανιηλ και ηλθεν επι τον λακκον και ενεβλεψεν και ιδου Δανιηλ καθημενος
41. και αναβοησας φωνη μεγαλη ειπεν μεγας ει κυριε ο θεος του Δανιηλ και ουκ εστιν πλην σου αλλος
42. και ανεσπασεν αυτον τους δε αιτιους της απωλειας αυτου ενεβαλεν εις τον λακκον και κατεβρωθησαν παραχρημα ενωπιον αυτου
| 
