1. εν ετει τριτω Κυρου βασιλεως Περσων λογος απεκαλυφθη τω Δανιηλ ου το ονομα επεκληθη Βαλτασαρ και αληθινος ο λογος και δυναμις μεγαλη και συνεσις εδοθη αυτω εν τη οπτασια
2. εν ταις ημεραις εκειναις εγω Δανιηλ ημην πενθων τρεις εβδομαδας ημερων
3. αρτον επιθυμιων ουκ εφαγον και κρεας και οινος ουκ εισηλθεν εις το στομα μου και αλειμμα ουκ ηλειψαμην εως πληρωσεως τριων εβδομαδων ημερων
4. εν ημερα εικοστη και τεταρτη του μηνος του πρωτου και εγω ημην εχομενα του ποταμου του μεγαλου αυτος εστιν Εδδεκελ
5. και ηρα τους οφθαλμους μου και ειδον και ιδου ανηρ εις ενδεδυμενος βαδδιν και η οσφυς αυτου περιεζωσμενη εν χρυσιω Ωφαζ
6. και το σωμα αυτου ωσει θαρσις και το προσωπον αυτου ωσει ορασις αστραπης και οι οφθαλμοι αυτου ωσει λαμπαδες πυρος και οι βραχιονες αυτου και τα σκελη ως ορασις χαλκου στιλβοντος και η φωνη των λογων αυτου ως φωνη οχλου
7. και ειδον εγω Δανιηλ μονος την οπτασιαν και οι ανδρες οι μετ εμου ουκ ειδον την οπτασιαν αλλ η εκστασις μεγαλη επεπεσεν επ αυτους και εφυγον εν φοβω
8. και εγω υπελειφθην μονος και ειδον την οπτασιαν την μεγαλην ταυτην και ουχ υπελειφθη εν εμοι ισχυς και η δοξα μου μετεστραφη εις διαφθοραν και ουκ εκρατησα ισχυος
9. και ηκουσα την φωνην των λογων αυτου και εν τω ακουσαι με αυτου ημην κατανενυγμενος και το προσωπον μου επι την γην
10. και ιδου χειρ απτομενη μου και ηγειρεν με επι τα γονατα μου
11. και ειπεν προς με Δανιηλ ανηρ επιθυμιων συνες εν τοις λογοις οις εγω λαλω προς σε και στηθι επι τη στασει σου οτι νυν απεσταλην προς σε και εν τω λαλησαι αυτον προς με τον λογον τουτον ανεστην εντρομος
12. και ειπεν προς με μη φοβου Δανιηλ οτι απο της πρωτης ημερας ης εδωκας την καρδιαν σου του συνιεναι και κακωθηναι εναντιον του θεου σου ηκουσθησαν οι λογοι σου και εγω ηλθον εν τοις λογοις σου
13. και ο αρχων βασιλειας Περσων ειστηκει εξ εναντιας μου εικοσι και μιαν ημεραν και ιδου Μιχαηλ εις των αρχοντων των πρωτων ηλθεν βοηθησαι μοι και αυτον κατελιπον εκει μετα του αρχοντος βασιλειας Περσων
14. και ηλθον συνετισαι σε οσα απαντησεται τω λαω σου επ εσχατων των ημερων οτι ετι η ορασις εις ημερας
15. και εν τω λαλησαι αυτον μετ εμου κατα τους λογους τουτους εδωκα το προσωπον μου επι την γην και κατενυγην
16. και ιδου ως ομοιωσις υιου ανθρωπου ηψατο των χειλεων μου και ηνοιξα το στομα μου και ελαλησα και ειπα προς τον εστωτα εναντιον εμου κυριε εν τη οπτασια σου εστραφη τα εντος μου εν εμοι και ουκ εσχον ισχυν
17. και πως δυνησεται ο παις σου κυριε λαλησαι μετα του κυριου μου τουτου και εγω απο του νυν ου στησεται εν εμοι ισχυς και πνοη ουχ υπελειφθη εν εμοι
18. και προσεθετο και ηψατο μου ως ορασις ανθρωπου και ενισχυσεν με
19. και ειπεν μοι μη φοβου ανηρ επιθυμιων ειρηνη σοι ανδριζου και ισχυε και εν τω λαλησαι αυτον μετ εμου ισχυσα και ειπα λαλειτω ο κυριος μου οτι ενισχυσας με
20. και ειπεν ει οιδας ινα τι ηλθον προς σε και νυν επιστρεψω του πολεμησαι μετα αρχοντος Περσων και εγω εξεπορευομην και ο αρχων των Ελληνων ηρχετο
21. αλλ η αναγγελω σοι το εντεταγμενον εν γραφη αληθειας και ουκ εστιν εις αντεχομενος μετ εμου περι τουτων αλλ η Μιχαηλ ο αρχων υμων
| 
