1. και Δαρειος ο Μηδος παρελαβεν την βασιλειαν ων ετων εξηκοντα δυο
2. και ηρεσεν ενωπιον Δαρειου και κατεστησεν επι της βασιλειας σατραπας εκατον εικοσι του ειναι αυτους εν ολη τη βασιλεια αυτου
3. και επανω αυτων τακτικους τρεις ων ην Δανιηλ εις εξ αυτων του αποδιδοναι αυτοις τους σατραπας λογον οπως ο βασιλευς μη ενοχληται
4. και ην Δανιηλ υπερ αυτους οτι πνευμα περισσον εν αυτω και ο βασιλευς κατεστησεν αυτον εφ ολης της βασιλειας αυτου
5. και οι τακτικοι και οι σατραπαι εζητουν προφασιν ευρειν κατα Δανιηλ και πασαν προφασιν και παραπτωμα και αμβλακημα ουχ ευρον κατ αυτου οτι πιστος ην
6. και ειπον οι τακτικοι ουχ ευρησομεν κατα Δανιηλ προφασιν ει μη εν νομιμοις θεου αυτου
7. τοτε οι τακτικοι και οι σατραπαι παρεστησαν τω βασιλει και ειπαν αυτω Δαρειε βασιλευ εις τους αιωνας ζηθι
8. συνεβουλευσαντο παντες οι επι της βασιλειας σου στρατηγοι και σατραπαι υπατοι και τοπαρχαι του στησαι στασει βασιλικη και ενισχυσαι ορισμον οπως ος αν αιτηση αιτημα παρα παντος θεου και ανθρωπου εως ημερων τριακοντα αλλ η παρα σου βασιλευ εμβληθησεται εις τον λακκον των λεοντων
9. νυν ουν βασιλευ στησον τον ορισμον και εκθες γραφην οπως μη αλλοιωθη το δογμα Μηδων και Περσων
10. τοτε ο βασιλευς Δαρειος επεταξεν γραφηναι το δογμα
11. και Δανιηλ ηνικα εγνω οτι ενεταγη το δογμα εισηλθεν εις τον οικον αυτου και αι θυριδες ανεωγμεναι αυτω εν τοις υπερωοις αυτου κατεναντι Ιερουσαλημ και καιρους τρεις της ημερας ην καμπτων επι τα γονατα αυτου και προσευχομενος και εξομολογουμενος εναντιον του θεου αυτου καθως ην ποιων εμπροσθεν
12. τοτε οι ανδρες εκεινοι παρετηρησαν και ευρον τον Δανιηλ αξιουντα και δεομενον του θεου αυτου
13. και προσελθοντες λεγουσιν τω βασιλει βασιλευ ουχ ορισμον εταξας οπως πας ανθρωπος ος αν αιτηση παρα παντος θεου και ανθρωπου αιτημα εως ημερων τριακοντα αλλ η παρα σου βασιλευ εμβληθησεται εις τον λακκον των λεοντων και ειπεν ο βασιλευς αληθινος ο λογος και το δογμα Μηδων και Περσων ου παρελευσεται
14. τοτε απεκριθησαν και λεγουσιν ενωπιον του βασιλεως Δανιηλ ο απο των υιων της αιχμαλωσιας της Ιουδαιας ουχ υπεταγη τω δογματι σου περι του ορισμου ου εταξας και καιρους τρεις της ημερας αιτει παρα του θεου αυτου τα αιτηματα αυτου
15. τοτε ο βασιλευς ως το ρημα ηκουσεν πολυ ελυπηθη επ αυτω και περι του Δανιηλ ηγωνισατο του εξελεσθαι αυτον και εως εσπερας ην αγωνιζομενος του εξελεσθαι αυτον
16. τοτε οι ανδρες εκεινοι λεγουσιν τω βασιλει γνωθι βασιλευ οτι δογμα Μηδοις και Περσαις του παν ορισμον και στασιν ην αν ο βασιλευς στηση ου δει παραλλαξαι
17. τοτε ο βασιλευς ειπεν και ηγαγον τον Δανιηλ και ενεβαλον αυτον εις τον λακκον των λεοντων και ειπεν ο βασιλευς τω Δανιηλ ο θεος σου ω συ λατρευεις ενδελεχως αυτος εξελειται σε
18. και ηνεγκαν λιθον και επεθηκαν επι το στομα του λακκου και εσφραγισατο ο βασιλευς εν τω δακτυλιω αυτου και εν τω δακτυλιω των μεγιστανων αυτου οπως μη αλλοιωθη πραγμα εν τω Δανιηλ
19. και απηλθεν ο βασιλευς εις τον οικον αυτου και εκοιμηθη αδειπνος και εδεσματα ουκ εισηνεγκαν αυτω και ο υπνος απεστη απ αυτου και απεκλεισεν ο θεος τα στοματα των λεοντων και ου παρηνωχλησαν τω Δανιηλ
20. τοτε ο βασιλευς ανεστη το πρωι εν τω φωτι και εν σπουδη ηλθεν επι τον λακκον των λεοντων
21. και εν τω εγγιζειν αυτον τω λακκω εβοησεν φωνη ισχυρα Δανιηλ ο δουλος του θεου του ζωντος ο θεος σου ω συ λατρευεις ενδελεχως ει ηδυνηθη εξελεσθαι σε εκ στοματος των λεοντων
22. και ειπεν Δανιηλ τω βασιλει βασιλευ εις τους αιωνας ζηθι
23. ο θεος μου απεστειλεν τον αγγελον αυτου και ενεφραξεν τα στοματα των λεοντων και ουκ ελυμηναντο με οτι κατεναντι αυτου ευθυτης ηυρεθη μοι και ενωπιον δε σου βασιλευ παραπτωμα ουκ εποιησα
24. τοτε ο βασιλευς πολυ ηγαθυνθη επ αυτω και τον Δανιηλ ειπεν ανενεγκαι εκ του λακκου και ανηνεχθη Δανιηλ εκ του λακκου και πασα διαφθορα ουχ ευρεθη εν αυτω οτι επιστευσεν εν τω θεω αυτου
25. και ειπεν ο βασιλευς και ηγαγοσαν τους ανδρας τους διαβαλοντας τον Δανιηλ και εις τον λακκον των λεοντων ενεβληθησαν αυτοι και οι υιοι αυτων και αι γυναικες αυτων και ουκ εφθασαν εις το εδαφος του λακκου εως ου εκυριευσαν αυτων οι λεοντες και παντα τα οστα αυτων ελεπτυναν
26. τοτε Δαρειος ο βασιλευς εγραψεν πασι τοις λαοις φυλαις γλωσσαις τοις οικουσιν εν παση τη γη ειρηνη υμιν πληθυνθειη
27. εκ προσωπου μου ετεθη δογμα του εν παση αρχη της βασιλειας μου ειναι τρεμοντας και φοβουμενους απο προσωπου του θεου Δανιηλ οτι αυτος εστιν θεος ζων και μενων εις τους αιωνας και η βασιλεια αυτου ου διαφθαρησεται και η κυριεια αυτου εως τελους
28. αντιλαμβανεται και ρυεται και ποιει σημεια και τερατα εν ουρανω και επι της γης οστις εξειλατο τον Δανιηλ εκ χειρος των λεοντων
29. και Δανιηλ κατευθυνεν εν τη βασιλεια Δαρειου και εν τη βασιλεια Κυρου του Περσου
| 
