1. εν ετει τριτω της βασιλειας Βαλτασαρ του βασιλεως ορασις ωφθη προς με εγω Δανιηλ μετα την οφθεισαν μοι την αρχην
2. και ημην εν Σουσοις τη βαρει η εστιν εν χωρα Αιλαμ και ειδον εν οραματι και ημην επι του Ουβαλ
3. και ηρα τους οφθαλμους μου και ειδον και ιδου κριος εις εστηκως προ του Ουβαλ και αυτω κερατα και τα κερατα υψηλα και το εν υψηλοτερον του ετερου και το υψηλον ανεβαινεν επ εσχατων
4. ειδον τον κριον κερατιζοντα κατα θαλασσαν και βορραν και νοτον και παντα τα θηρια ου στησονται ενωπιον αυτου και ουκ ην ο εξαιρουμενος εκ χειρος αυτου και εποιησεν κατα το θελημα αυτου και εμεγαλυνθη
5. και εγω ημην συνιων και ιδου τραγος αιγων ηρχετο απο λιβος επι προσωπον πασης της γης και ουκ ην απτομενος της γης και τω τραγω κερας θεωρητον ανα μεσον των οφθαλμων αυτου
6. και ηλθεν εως του κριου του τα κερατα εχοντος ου ειδον εστωτος ενωπιον του Ουβαλ και εδραμεν προς αυτον εν ορμη της ισχυος αυτου
7. και ειδον αυτον φθανοντα εως του κριου και εξηγριανθη προς αυτον και επαισεν τον κριον και συνετριψεν αμφοτερα τα κερατα αυτου και ουκ ην ισχυς τω κριω του στηναι ενωπιον αυτου και ερριψεν αυτον επι την γην και συνεπατησεν αυτον και ουκ ην ο εξαιρουμενος τον κριον εκ χειρος αυτου
8. και ο τραγος των αιγων εμεγαλυνθη εως σφοδρα και εν τω ισχυσαι αυτον συνετριβη το κερας αυτου το μεγα και ανεβη κερατα τεσσαρα υποκατω αυτου εις τους τεσσαρας ανεμους του ουρανου
9. και εκ του ενος αυτων εξηλθεν κερας εν ισχυρον και εμεγαλυνθη περισσως προς τον νοτον και προς ανατολην και προς την δυναμιν
10. εμεγαλυνθη εως της δυναμεως του ουρανου και επεσεν επι την γην απο της δυναμεως του ουρανου και απο των αστρων και συνεπατησεν αυτα
11. και εως ου ο αρχιστρατηγος ρυσηται την αιχμαλωσιαν και δι αυτον θυσια ερραχθη και εγενηθη και κατευοδωθη αυτω και το αγιον ερημωθησεται
12. και εδοθη επι την θυσιαν αμαρτια και ερριφη χαμαι η δικαιοσυνη και εποιησεν και ευοδωθη
13. και ηκουσα ενος αγιου λαλουντος και ειπεν εις αγιος τω φελμουνι τω λαλουντι εως ποτε η ορασις στησεται η θυσια η αρθεισα και η αμαρτια ερημωσεως η δοθεισα και το αγιον και η δυναμις συμπατηθησεται
14. και ειπεν αυτω εως εσπερας και πρωι ημεραι δισχιλιαι και τριακοσιαι και καθαρισθησεται το αγιον
15. και εγενετο εν τω ιδειν με εγω Δανιηλ την ορασιν και εζητουν συνεσιν και ιδου εστη ενωπιον εμου ως ορασις ανδρος
16. και ηκουσα φωνην ανδρος ανα μεσον του Ουβαλ και εκαλεσεν και ειπεν Γαβριηλ συνετισον εκεινον την ορασιν
17. και ηλθεν και εστη εχομενος της στασεως μου και εν τω ελθειν αυτον εθαμβηθην και πιπτω επι προσωπον μου και ειπεν προς με συνες υιε ανθρωπου ετι γαρ εις καιρου περας η ορασις
18. και εν τω λαλειν αυτον μετ εμου πιπτω επι προσωπον μου επι την γην και ηψατο μου και εστησεν με επι ποδας
19. και ειπεν ιδου εγω γνωριζω σοι τα εσομενα επ εσχατων της οργης ετι γαρ εις καιρου περας η ορασις
20. ο κριος ον ειδες ο εχων τα κερατα βασιλευς Μηδων και Περσων
21. και ο τραγος των αιγων βασιλευς Ελληνων και το κερας το μεγα ο ην ανα μεσον των οφθαλμων αυτου αυτος εστιν ο βασιλευς ο πρωτος
22. και του συντριβεντος ου εστησαν τεσσαρα υποκατω κερατα τεσσαρες βασιλεις εκ του εθνους αυτου αναστησονται και ουκ εν τη ισχυι αυτου
23. και επ εσχατων της βασιλειας αυτων πληρουμενων των αμαρτιων αυτων αναστησεται βασιλευς αναιδης προσωπω και συνιων προβληματα
24. και κραταια η ισχυς αυτου και ουκ εν τη ισχυι αυτου και θαυμαστα διαφθερει και κατευθυνει και ποιησει και διαφθερει ισχυρους και λαον αγιον
25. και ο ζυγος του κλοιου αυτου κατευθυνει δολος εν τη χειρι αυτου και εν καρδια αυτου μεγαλυνθησεται και δολω διαφθερει πολλους και επι απωλειας πολλων στησεται και ως ωvα χειρι συντριψει
26. και η ορασις της εσπερας και της πρωιας της ρηθεισης αληθης εστιν και συ σφραγισον την ορασιν οτι εις ημερας πολλας
27. και εγω Δανιηλ εκοιμηθην και εμαλακισθην ημερας και ανεστην και εποιουν τα εργα του βασιλεως και εθαυμαζον την ορασιν και ουκ ην ο συνιων
| 
