1. και ην ανηρ οικων εν Βαβυλωνι και ονομα αυτω Ιωακιμ
2. και ελαβεν γυναικα η ονομα Σουσαννα θυγατηρ Χελκιου καλη σφοδρα και φοβουμενη τον κυριον
3. και οι γονεις αυτης δικαιοι και εδιδαξαν την θυγατερα αυτων κατα τον νομον Μωυση
4. και ην Ιωακιμ πλουσιος σφοδρα και ην αυτω παραδεισος γειτνιων τω οικω αυτου και προς αυτον προσηγοντο οι Ιουδαιοι δια το ειναι αυτον ενδοξοτερον παντων
5. και απεδειχθησαν δυο πρεσβυτεροι εκ του λαου κριται εν τω ενιαυτω εκεινω περι ων ελαλησεν ο δεσποτης οτι εξηλθεν ανομια εκ Βαβυλωνος εκ πρεσβυτερων κριτων οι εδοκουν κυβερναν τον λαον
6. ουτοι προσεκαρτερουν εν τη οικια Ιωακιμ και ηρχοντο προς αυτους παντες οι κρινομενοι
7. και εγενετο ηνικα απετρεχεν ο λαος μεσον ημερας εισεπορευετο Σουσαννα και περιεπατει εν τω παραδεισω του ανδρος αυτης
8. και εθεωρουν αυτην οι δυο πρεσβυτεροι καθ ημεραν εισπορευομενην και περιπατουσαν και εγενοντο εν επιθυμια αυτης
9. και διεστρεψαν τον εαυτων νουν και εξεκλιναν τους οφθαλμους αυτων του μη βλεπειν εις τον ουρανον μηδε μνημονευειν κριματων δικαιων
10. και ησαν αμφοτεροι κατανενυγμενοι περι αυτης και ουκ ανηγγειλαν αλληλοις την οδυνην αυτων
11. οτι ησχυνοντο αναγγειλαι την επιθυμιαν αυτων οτι ηθελον συγγενεσθαι αυτη
12. και παρετηρουσαν φιλοτιμως καθ ημεραν οραν αυτην
13. και ειπαν ετερος τω ετερω πορευθωμεν δη εις οικον οτι αριστου ωρα εστιν και εξελθοντες διεχωρισθησαν απ αλληλων
14. και ανακαμψαντες ηλθον επι το αυτο και ανεταζοντες αλληλους την αιτιαν ωμολογησαν την επιθυμιαν αυτων και τοτε κοινη συνεταξαντο καιρον οτε αυτην δυνησονται ευρειν μονην
15. και εγενετο εν τω παρατηρειν αυτους ημεραν ευθετον εισηλθεν ποτε καθως εχθες και τριτης ημερας μετα δυο μονων κορασιων και επεθυμησε λουσασθαι εν τω παραδεισω οτι καυμα ην
16. και ουκ ην ουδεις εκει πλην οι δυο πρεσβυτεροι κεκρυμμενοι και παρατηρουντες αυτην
17. και ειπεν τοις κορασιοις ενεγκατε δη μοι ελαιον και σμηγμα και τας θυρας του παραδεισου κλεισατε οπως λουσωμαι
18. και εποιησαν καθως ειπεν και απεκλεισαν τας θυρας του παραδεισου και εξηλθαν κατα τας πλαγιας θυρας ενεγκαι τα προστεταγμενα αυταις και ουκ ειδοσαν τους πρεσβυτερους οτι ησαν κεκρυμμενοι
19. και εγενετο ως εξηλθοσαν τα κορασια και ανεστησαν οι δυο πρεσβυται και επεδραμον αυτη
20. και ειπον ιδου αι θυραι του παραδεισου κεκλεινται και ουδεις θεωρει ημας και εν επιθυμια σου εσμεν διο συγκαταθου ημιν και γενου μεθ ημων
21. ει δε μη καταμαρτυρησομεν σου οτι ην μετα σου νεανισκος και δια τουτο εξαπεστειλας τα κορασια απο σου
22. και ανεστεναξεν Σουσαννα και ειπεν στενα μοι παντοθεν εαν τε γαρ τουτο πραξω θανατος μοι εστιν εαν τε μη πραξω ουκ εκφευξομαι τας χειρας υμων
23. αιρετον μοι εστιν μη πραξασαν εμπεσειν εις τας χειρας υμων η αμαρτειν ενωπιον κυριου
24. και ανεβοησεν φωνη μεγαλη Σουσαννα εβοησαν δε και οι δυο πρεσβυται κατεναντι αυτης
25. και δραμων ο εις ηνοιξεν τας θυρας του παραδεισου
26. ως δε ηκουσαν την κραυγην εν τω παραδεισω οι εκ της οικιας εισεπηδησαν δια της πλαγιας θυρας ιδειν το συμβεβηκος αυτη
27. ηνικα δε ειπαν οι πρεσβυται τους λογους αυτων κατησχυνθησαν οι δουλοι σφοδρα οτι πωποτε ουκ ερρεθη λογος τοιουτος περι Σουσαννης
28. και εγενετο τη επαυριον ως συνηλθεν ο λαος προς τον ανδρα αυτης Ιωακιμ ηλθον οι δυο πρεσβυται πληρεις της ανομου εννοιας κατα Σουσαννης του θανατωσαι αυτην
29. και ειπαν εμπροσθεν του λαου αποστειλατε επι Σουσανναν θυγατερα Χελκιου η εστιν γυνη Ιωακιμ οι δε απεστειλαν
30. και ηλθεν αυτη και οι γονεις αυτης και τα τεκνα αυτης και παντες οι συγγενεις αυτης
31. η δε Σουσαννα ην τρυφερα σφοδρα και καλη τω ειδει
32. οι δε παρανομοι εκελευσαν αποκαλυφθηναι αυτην ην γαρ κατακεκαλυμμενη οπως εμπλησθωσιν του καλλους αυτης
33. εκλαιον δε οι παρ αυτης και παντες οι ιδοντες αυτην
34. ανασταντες δε οι δυο πρεσβυται εν μεσω τω λαω εθηκαν τας χειρας επι την κεφαλην αυτης
35. η δε κλαιουσα ανεβλεψεν εις τον ουρανον οτι ην η καρδια αυτης πεποιθυια επι τω κυριω
36. ειπαν δε οι πρεσβυται περιπατουντων ημων εν τω παραδεισω μονων εισηλθεν αυτη μετα δυο παιδισκων και απεκλεισεν τας θυρας του παραδεισου και απελυσεν τας παιδισκας
37. και ηλθεν προς αυτην νεανισκος ος ην κεκρυμμενος και ανεπεσε μετ αυτης
38. ημεις δε οντες εν τη γωνια του παραδεισου ιδοντες την ανομιαν εδραμομεν επ αυτους
39. και ιδοντες συγγινομενους αυτους εκεινου μεν ουκ ηδυνηθημεν εγκρατεις γενεσθαι δια το ισχυειν αυτον υπερ ημας και ανοιξαντα τας θυρας εκπεπηδηκεναι
40. ταυτης δε επιλαβομενοι επηρωτωμεν τις ην ο νεανισκος
41. και ουκ ηθελησεν αναγγειλαι ημιν ταυτα μαρτυρουμεν και επιστευσεν αυτοις η συναγωγη ως πρεσβυτεροις του λαου και κριταις και κατεκριναν αυτην αποθανειν
42. ανεβοησεν δε φωνη μεγαλη Σουσαννα και ειπεν ο θεος ο αιωνιος ο των κρυπτων γνωστης ο ειδως τα παντα πριν γενεσεως αυτων
43. συ επιστασαι οτι ψευδη μου κατεμαρτυρησαν και ιδου αποθνησκω μη ποιησασα μηδεν ων ουτοι επονηρευσαντο κατ εμου
44. και εισηκουσεν κυριος της φωνης αυτης
45. και απαγομενης αυτης απολεσθαι εξηγειρεν ο θεος το πνευμα το αγιον παιδαριου νεωτερου ω ονομα Δανιηλ
46. και εβοησεν φωνη μεγαλη καθαρος εγω απο του αιματος ταυτης
47. επεστρεψεν δε πας ο λαος προς αυτον και ειπαν τις ο λογος ουτος ον συ λελαληκας
48. ο δε στας εν μεσω αυτων ειπεν ουτως μωροι οι υιοι Ισραηλ ουκ ανακριναντες ουδε το σαφες επιγνοντες κατεκρινατε θυγατερα Ισραηλ
49. αναστρεψατε εις το κριτηριον ψευδη γαρ ουτοι κατεμαρτυρησαν αυτης
50. και ανεστρεψεν πας ο λαος μετα σπουδης και ειπαν αυτω οι πρεσβυτεροι δευρο καθισον εν μεσω ημων και αναγγειλον ημιν οτι σοι δεδωκεν ο θεος το πρεσβειον
51. και ειπεν προς αυτους Δανιηλ διαχωρισατε αυτους απ αλληλων μακραν και ανακρινω αυτους
52. ως δε διεχωρισθησαν εις απο του ενος εκαλεσεν τον ενα αυτων και ειπεν προς αυτον πεπαλαιωμενε ημερων κακων νυν ηκασιν αι αμαρτιαι σου ας εποιεις το προτερον
53. κρινων κρισεις αδικους και τους μεν αθωους κατακρινων απολυων δε τους αιτιους λεγοντος του κυριου αθωον και δικαιον ουκ αποκτενεις
54. νυν ουν ταυτην ειπερ ειδες ειπον υπο τι δενδρον ειδες αυτους ομιλουντας αλληλοις ο δε ειπεν υπο σχινον
55. ειπεν δε Δανιηλ ορθως εψευσαι εις την σεαυτου κεφαλην ηδη γαρ αγγελος του θεου λαβων φασιν παρα του θεου σχισει σε μεσον
56. και μεταστησας αυτον εκελευσεν προσαγαγειν τον ετερον και ειπεν αυτω σπερμα Χανααν και ουκ Ιουδα το καλλος εξηπατησεν σε και η επιθυμια διεστρεψεν την καρδιαν σου
57. ουτως εποιειτε θυγατρασιν Ισραηλ και εκειναι φοβουμεναι ωμιλουν υμιν αλλ ου θυγατηρ Ιουδα υπεμεινεν την ανομιαν υμων
58. νυν ουν λεγε μοι υπο τι δενδρον κατελαβες αυτους ομιλουντας αλληλοις ο δε ειπεν υπο πρινον
59. ειπεν δε αυτω Δανιηλ ορθως εψευσαι και συ εις την σεαυτου κεφαλην μενει γαρ ο αγγελος του θεου την ρομφαιαν εχων πρισαι σε μεσον οπως εξολεθρευση υμας
60. και ανεβοησεν πασα η συναγωγη φωνη μεγαλη και ευλογησαν τω θεω τω σωζοντι τους ελπιζοντας επ αυτον
61. και ανεστησαν επι τους δυο πρεσβυτας οτι συνεστησεν αυτους Δανιηλ εκ του στοματος αυτων ψευδομαρτυρησαντας και εποιησαν αυτοις ον τροπον επονηρευσαντο τω πλησιον
62. ποιησαι κατα τον νομον Μωυση και απεκτειναν αυτους και εσωθη αιμα αναιτιον εν τη ημερα εκεινη
63. Χελκιας δε και η γυνη αυτου ηνεσαν τον θεον περι της θυγατρος αυτων Σουσαννας μετα Ιωακιμ του ανδρος αυτης και των συγγενων παντων οτι ουχ ευρεθη εν αυτη ασχημον πραγμα
64. και Δανιηλ εγενετο μεγας ενωπιον του λαου απο της ημερας εκεινης και επεκεινα
| 
