1. Και ελεγεν αυτοις, Αμην λεγω υμιν, οτι εισιν τινες των ωδε εστηκοτων, οιτινες ου μη γευσωνται θανατου, εως αν ιδωσιν την βασιλειαν του θεου εληλυθυιαν εν δυναμει
2. Και μεθ ημερας εξ παραλαμβανει ο Ιησους τον Πετρον και τον Ιακωβον και Ιωαννην, και αναφερει αυτους εις ορος υψηλον κατ ιδιαν μονους και μετεμορφωθη εμπροσθεν αυτων
3. και τα ιματια αυτου εγενοντο στιλβοντα, λευκα λιαν ως χιων, οια γναφευς επι της γης ου δυναται λευκαναι
4. Και ωφθη αυτοις Νλιας συν Μωση, και ησαν συλλαλουντες τω Ιησου
5. Και αποκριθεις ο Πετρος λεγει τω Ιησου, Ραββι, καλον εστιν ημας ωδε ειναι και ποιησωμεν σκηνας τρεις, σοι μιαν, και Μωση μιαν, και Νλια μιαν
6. Ου γαρ ηδει τι λαλησει ησαν γαρ εκφοβοι
7. Και εγενετο νεφελη επισκιαζουσα αυτοις και ηλθεν φωνη εκ της νεφελης, Ουτος εστιν ο υιος μου ο αγαπητος αυτου ακουετε
8. Και εξαπινα περιβλεψαμενοι, ουκετι ουδενα ειδον, αλλα τον Ιησουν μονον μεθ εαυτων
9. Καταβαινοντων δε αυτων απο του ορους, διεστειλατο αυτοις ινα μηδενι διηγησωνται α ειδον, ει μη οταν ο υιος του ανθρωπου εκ νεκρων αναστη
10. Και τον λογον εκρατησαν προς εαυτους, συζητουντες τι εστιν το εκ νεκρων αναστηναι
11. Και επηρωτων αυτον, λεγοντες οτι Λεγουσιν οι γραμματεις οτι Νλιαν δει ελθειν πρωτον
12. Ο δε αποκριθεις, ειπεν αυτοις, Νλιας μεν ελθων πρωτον, αποκαθιστα παντα και πως γεγραπται επι τον υιον του ανθρωπου, ινα πολλα παθη και εξουδενωθη
13. Αλλα λεγω υμιν οτι και Νλιας εληλυθεν, και εποιησαν αυτω οσα ηθελησαν, καθως γεγραπται επ αυτον
14. Και ελθων προς τους μαθητας, ειδεν οχλον πολυν περι αυτους, και γραμματεις συζητουντας αυτοις
15. Και ευθεως πας ο οχλος ιδων αυτον εξεθαμβηθη, και προστρεχοντες ησπαζοντο αυτον
16. Και επηρωτησεν τους γραμματεις, Τι συζητειτε προς αυτους
17. Και αποκριθεις εις εκ του οχλου ειπεν, Διδασκαλε, ηνεγκα τον υιον μου προς σε, εχοντα πνευμα αλαλον
18. Και οπου αν αυτον καταλαβη, ρησσει αυτον και αφριζει, και τριζει τους οδοντας αυτου, και ξηραινεται και ειπον τοις μαθηταις σου ινα αυτο εκβαλωσιν, και ουκ ισχυσαν
19. Ο δε αποκριθεις αυτω λεγει, Ω γενεα απιστος, εως ποτε προς υμας εσομαι {Εως ποτε ανεξομαι υμων Φερετε αυτον προς με
20. Και ηνεγκαν αυτον προς αυτον και ιδων αυτον, ευθεως το πνευμα εσπαραξεν αυτον και πεσων επι της γης, εκυλιετο αφριζων
21. Και επηρωτησεν τον πατερα αυτου, Ποσος χρονος εστιν, ως τουτο γεγονεν αυτω Ο δε ειπεν, Παιδιοθεν
22. Και πολλακις αυτον και εις το πυρ εβαλεν και εις υδατα, ινα απολεση αυτον αλλ ει τι δυνασαι, βοηθησον ημιν, σπλαγχνισθεις εφ ημας
23. Ο δε Ιησους ειπεν αυτω, Το ει δυνασαι πιστευσαι, παντα δυνατα τω πιστευοντι
24. Και ευθεως κραξας ο πατηρ του παιδιου, μετα δακρυων ελεγεν, Πιστευω, κυριε, βοηθει μου τη απιστια
25. Ιδων δε ο Ιησους οτι επισυντρεχει οχλος, επετιμησεν τω πνευματι τω ακαθαρτω, λεγων αυτω, Το πνευμα το αλαλον και κωφον, εγω σοι επιτασσω, εξελθε εξ αυτου, και μηκετι εισελθης εις αυτον
26. Και κραξαν, και πολλα σπαραξαν αυτον, εξηλθεν και εγενετο ωσει νεκρος, ωστε πολλους λεγειν οτι απεθανεν
27. Ο δε Ιησους κρατησας αυτον της χειρος, ηγειρεν αυτον και ανεστη
28. Και εισελθοντα αυτον εις οικον, οι μαθηται αυτου επηρωτων αυτον κατ ιδιαν οτι Νμεις ουκ ηδυνηθημεν εκβαλειν αυτο
29. Και ειπεν αυτοις, Τουτο το γενος εν ουδενι δυναται εξελθειν, ει μη εν προσευχη και νηστεια
30. Και εκειθεν εξελθοντες παρεπορευοντο δια της Γαλιλαιας Και ουκ ηθελεν ινα τις γνω
31. Εδιδασκεν γαρ τους μαθητας αυτου, και ελεγεν αυτοις οτι Ο υιος του ανθρωπου παραδιδοται εις χειρας ανθρωπων, και αποκτενουσιν αυτον και αποκτανθεις, τη τριτη ημερα αναστησεται
32. Οι δε ηγνοουν το ρημα, και εφοβουντο αυτον επερωτησαι
33. Και ηλθεν εις Καπερναουμ και εν τη οικια γενομενος επηρωτα αυτους, Τι εν τη οδω προς εαυτους διελογιζεσθε
34. Οι δε εσιωπων προς αλληλους γαρ διελεχθησαν εν τη οδω, τις μειζων
35. Και καθισας εφωνησεν τους δωδεκα, και λεγει αυτοις, Ει τις θελει πρωτος ειναι, εσται παντων εσχατος, και παντων διακονος
36. Και λαβων παιδιον, εστησεν αυτο εν μεσω αυτων και εναγκαλισαμενος αυτο, ειπεν αυτοις
37. }Ος εαν εν των τοιουτων παιδιων δεξηται επι τω ονοματι μου, εμε δεχεται και ος εαν εμε δεξηται, ουκ εμε δεχεται, αλλα τον αποστειλαντα με
38. Απεκριθη δε αυτω Ιωαννης, λεγων, Διδασκαλε, ειδομεν τινα τω ονοματι σου εκβαλλοντα δαιμονια, ος ουκ ακολουθει ημιν και εκωλυσαμεν αυτον, οτι ουκ ακολουθει ημιν
39. Ο δε Ιησους ειπεν, Μη κωλυετε αυτον ουδεις γαρ εστιν ος ποιησει δυναμιν επι τω ονοματι μου, και δυνησεται ταχυ κακολογησαι με
40. }Ος γαρ ουκ εστιν καθ υμων, υπερ υμων εστιν
41. }Ος γαρ αν ποτιση υμας ποτηριον υδατος εν ονοματι μου, οτι χριστου εστε, αμην λεγω υμιν, ου μη απολεση τον μισθον αυτου
42. Και ος εαν σκανδαλιση ενα των μικρων των πιστευοντων εις εμε, καλον εστιν αυτω μαλλον ει περικειται λιθος μυλικος περι τον τραχηλον αυτου, και βεβληται εις την θαλασσαν
43. Και εαν σκανδαλιζη σε η χειρ σου, αποκοψον αυτην καλον σοι εστιν κυλλον εις την ζωην εισελθειν, η τας δυο χειρας εχοντα απελθειν εις την γεενναν, εις το πυρ το ασβεστον,
44. οπου ο σκωληξ αυτων ου τελευτα, και το πυρ ου σβεννυται
45. Και εαν ο πους σου σκανδαλιζη σε, αποκοψον αυτον καλον εστιν σοι εισελθειν εις την ζωην χωλον, η τους δυο ποδας εχοντα βληθηναι εις την γεενναν, εις το πυρ το ασβεστον,
46. οπου ο σκωληξ αυτων ου τελευτα, και το πυρ ου σβεννυται
47. Και εαν ο οφθαλμος σου σκανδαλιζη σε, εκβαλε αυτον καλον σοι εστιν μονοφθαλμον εισελθειν εις την βασιλειαν του θεου, η δυο οφθαλμους εχοντα βληθηναι εις την γεενναν του πυρος,
48. οπου ο σκωληξ αυτων ου τελευτα, και το πυρ ου σβεννυται
49. Πας γαρ πυρι αλισθησεται, και πασα θυσια αλι αλισθησεται
50. Καλον το αλας εαν δε το αλας αναλον γενηται, εν τινι αυτο αρτυσετε :Εχετε εν εαυτοις αλας, και ειρηνευετε εν αλληλοις
| 
