Εβραίους, Chapter 4

1. Φοβηθωμεν ουν, μηποτε καταλειπομενης επαγγελιας εισελθειν εις την καταπαυσιν αυτου δοκη τις εξ υμων υστερηκεναι    2. και γαρ εσμεν ευηγγελισμενοι καθαπερ κακεινοι αλλ ουκ ωvφελησεν ο λογος της ακοης εκεινους μη συγκεκερασμενους τη πιστει τοις ακουσασιν    3. εισερχομεθα γαρ εις την καταπαυσιν οι πιστευσαντες, καθως ειρηκεν, Ως ωμοσα εν τη οργη μου, Ει εισελευσονται εις την καταπαυσιν μου, καιτοι των εργων απο καταβολης κοσμου γενηθεντων    4. ειρηκεν γαρ που περι της εβδομης ουτως, Και κατεπαυσεν ο θεος εν τη ημερα τη εβδομη απο παντων των εργων αυτου,    5. και εν τουτω παλιν, Ει εισελευσονται εις την καταπαυσιν μου    6. επει ουν απολειπεται τινας εισελθειν εις αυτην, και οι προτερον ευαγγελισθεντες ουκ εισηλθον δι απειθειαν,    7. παλιν τινα οριζει ημεραν, Σημερον, εν Δαυιδ λεγων μετα τοσουτον χρονον, καθως προειρηται, Σημερον εαν της φωνης αυτου ακουσητε, μη σκληρυνητε τας καρδιας υμων    8. ει γαρ αυτους Ιησους κατεπαυσεν, ουκ αν περι αλλης ελαλει μετα ταυτα ημερας    9. αρα απολειπεται σαββατισμος τω λαω του θεου    10. ο γαρ εισελθων εις την καταπαυσιν αυτου και αυτος κατεπαυσεν απο των εργων αυτου ωσπερ απο των ιδιων ο θεος    11. σπουδασωμεν ουν εισελθειν εις εκεινην την καταπαυσιν, ινα μη εν τω αυτω τις υποδειγματι πεση της απειθειας    12. Ζων γαρ ο λογος του θεου και ενεργης και τομωτερος υπερ πασαν μαχαιραν διστομον και διι?κνουμενος αχρι μερισμου ψυχης και πνευματος, αρμων τε και μυελων, και κριτικος ενθυμησεων και εννοιων καρδιας    13. και ουκ εστιν κτισις αφανης ενωπιον αυτου, παντα δε γυμνα και τετραχηλισμενα τοις οφθαλμοις αυτου, προς ον ημιν ο λογος    14. :Εχοντες ουν αρχιερεα μεγαν διεληλυθοτα τους ουρανους, Ιησουν τον υιον του θεου, κρατωμεν της ομολογιας    15. ου γαρ εχομεν αρχιερεα μη δυναμενον συμπαθησαι ταις ασθενειαις ημων, πεπειρασμενον δε κατα παντα καθ ομοιοτητα χωρις αμαρτιας    16. προσερχωμεθα ουν μετα παρρησιας τω θρονω της χαριτος, ινα λαβωμεν ελεος και χαριν ευρωμεν εις ευκαιρον βοηθειαν