1. Οφειλομεν δε ημεις οι δυνατοι τα ασθενηματα των αδυνατων βασταζειν και μη εαυτοις αρεσκειν
2. εκαστος ημων τω πλησιον αρεσκετω εις το αγαθον προς οικοδομην
3. και γαρ ο Χριστος ουχ εαυτω ηρεσεν αλλα καθως γεγραπται, Οι ονειδισμοι των ονειδιζοντων σε επεπεσαν επ εμε
4. οσα γαρ προεγραφη, εις την ημετεραν διδασκαλιαν εγραφη, ινα δια της υπομονης και δια της παρακλησεως των γραφων την ελπιδα εχωμεν
5. ο δε θεος της υπομονης και της παρακλησεως δωη υμιν το αυτο φρονειν εν αλληλοις κατα Χριστον Ιησουν,
6. ινα ομοθυμαδον εν ενι στοματι δοξαζητε τον θεον και πατερα του κυριου ημων Ιησου Χριστου
7. Διο προσλαμβανεσθε αλληλους, καθως και ο Χριστος προσελαβετο υμας εις δοξαν του θεου
8. λεγω γαρ Χριστον διακονον γεγενησθαι περιτομης υπερ αληθειας θεου, εις το βεβαιωσαι τας επαγγελιας των πατερων,
9. τα δε εθνη υπερ ελεους δοξασαι τον θεον, καθως γεγραπται, Δια τουτο εξομολογησομαι σοι εν εθνεσιν και τω ονοματι σου ψαλω
10. και παλιν λεγει, Ευφρανθητε, εθνη, μετα του λαου αυτου
11. και παλιν, Αινειτε, παντα τα εθνη, τον κυριον και επαινεσατωσαν αυτον παντες οι λαοι
12. και παλιν Νσαιας λεγει, :Εσται η ριζα του Ιεσσαι και ο ανισταμενος αρχειν εθνων, επ αυτω εθνη ελπιουσιν
13. ο δε θεος της ελπιδος πληρωσαι υμας πασης χαρας και ειρηνης εν τω πιστευειν, εις το περισσευειν υμας εν τη ελπιδι εν δυναμει πνευματος αγιου
14. Πεπεισμαι δε, αδελφοι μου, και αυτος εγω περι υμων οτι και αυτοι μεστοι εστε αγαθωσυνης, πεπληρωμενοι πασης της γνωσεως, δυναμενοι και αλληλους νουθετειν
15. τολμηροτερον δε εγραψα υμιν απο μερους ως επαναμιμνησκων υμας δια την χαριν την δοθεισαν μοι υπο του θεου
16. εις το ειναι με λειτουργον Χριστου Ιησου εις τα εθνη, ιερουργουντα το ευαγγελιον του θεου, ινα γενηται η προσφορα των εθνων ευπροσδεκτος, ηγιασμενη εν πνευματι αγιω
17. εχω ουν την καυχησιν εν Χριστω Ιησου τα προς τον θεον
18. ου γαρ τολμησω τι λαλειν ων ου κατειργασατο Χριστος δι εμου εις υπακοην εθνων, λογω και εργω,
19. εν δυναμει σημειων και τερατων, εν δυναμει πνευματος θεου ωστε με απο Ιερουσαλημ και κυκλω μεχρι του Ιλλυρικου πεπληρωκεναι το ευαγγελιον του Χριστου,
20. ουτως δε φιλοτιμουμενον ευαγγελιζεσθαι ουχ οπου ωvνομασθη Χριστος, ινα μη επ αλλοτριον θεμελιον οικοδομω,
21. αλλα καθως γεγραπται, Οις ουκ ανηγγελη περι αυτου οψονται, και οι ουκ ακηκοασιν συνησουσιν
22. Διο και ενεκοπτομην τα πολλα του ελθειν προς υμας
23. νυνι δε μηκετι τοπον εχων εν τοις κλιμασι τουτοις, επιποθιαν δε εχων του ελθειν προς υμας απο πολλων ετων,
24. ως αν πορευωμαι εις την Σπανιαν ελπιζω γαρ διαπορευομενος θεασασθαι υμας και υφ υμων προπεμφθηναι εκει εαν υμων πρωτον απο μερους εμπλησθω
25. νυνι δε πορευομαι εις Ιερουσαλημ διακονων τοις αγιοις
26. ευδοκησαν γαρ Μακεδονια και Αχαια κοινωνιαν τινα ποιησασθαι εις τους πτωχους των αγιων των εν Ιερουσαλημ
27. ευδοκησαν γαρ και οφειλεται εισιν αυτων ει γαρ τοις πνευματικοις αυτων εκοινωνησαν τα εθνη, οφειλουσιν και εν τοις σαρκικοις λειτουργησαι αυτοις
28. τουτο ουν επιτελεσας και σφραγισαμενος αυτοις τον καρπον τουτον, απελευσομαι δι υμων εις Σπανιαν
29. οιδα δε οτι ερχομενος προς υμας εν πληρωματι ευλογιας Χριστου ελευσομαι
30. Παρακαλω δε υμασ, αδελφοι, δια του κυριου ημων Ιησου Χριστου και δια της αγαπης του πνευματος συναγωνισασθαι μοι εν ταις προσευχαις υπερ εμου προς τον θεον,
31. ινα ρυσθω απο των απειθουντων εν τη Ιουδαια και η διακονια μου η εις Ιερουσαλημ ευπροσδεκτος τοις αγιοις γενηται,
32. ινα εν χαρα ελθων προς υμας δια θεληματος θεου συναναπαυσωμαι υμιν
33. ο δε θεος της ειρηνης μετα παντων υμων, αμην
| 
